Муҳӣти ҷилва ӯ мавҷ хезаст аз сароби ман

محیط جلوهٔ او موج خیز است از سراب من

зи шабнами об дар ойӣна дорад офтоби ман

ز شبنم آب در آیینه دارد آفتاب من

Ба таҳқиқ чаҳ пардозам ки аз найранги донишҳо

به تحقیق چه پردازم‌ که از نیرنگ دانشها

Далели ваҳдат хешаст ҳар ҷо дар ниқоби ман

دلیل وحدت خویش است هر جا در نقاب من

Қаноати соғари ҳайрати ғам ва шодӣ наме донад

قناعت ساغر حیرت غم و شادی نمی‌داند

Чу шабнами гӯшаи чашмии сети минои шароби ман

چو شبنم‌ گوشهٔ چشمی‌ست مینای شراب من

Ғуборамро тапидан дорад аз завқи фанои ғофил

غبارم را تپیدن دارد از ذوق فنا غافل

Ҳамон хокам агар ором гирад изтироби ман

همان خاکم اگر آرام‌ گیرد اضطراب من

Надонам бо кадомин зарра санҷам ҳастӣ худ ро

ندانم با کدامین ذره سنجم هستی خود را

Ки дар вазни камӣ бисёр пеш ояд ҳисоби ман

که در وزن‌ کمی بسیار پیش آید حساب من

Ба роҳат тӯҳматӣ дорам зи аҳволам чаҳ май пурсӣ

به راحت تهمتی دارم ز احوالم چه می‌پرسی

Чу махмали ҳам ба чашм дигарон дарёб хоби ман

چو مخمل هم به چشم دیگران دریاب خواب من

Ба ҳар бе обрӯеи чашмаи ойӣнаи яъсам

به هر بی‌ آبرویی چشمهٔ آیینهٔ یأسم

Ки нақш ҳар ду олам шаста меҷӯшад зи оби ман

که نقش هر دو عالم شسته می‌جوشد ز آب من

Ба ғайр аз нафии хеши исботи ъушрат мушкиласт ӣнҷо

به غیر از نفی خویش اثبات عشرت مشکل است اینجا

Каттонам пунба гардад то биболади моҳтоби ман

کتانم پنبه گردد تا ببالد ماهتاب من

Ба тадбир дигар аз хоби ғифлат бар наме хезам

به تدبیر دگر از خواب غفلت بر نمی‌خیزم

зи ҳам Пошидани аъзо магар бошад гулоби ман

ز هم پاشیدن اعضا مگر باشد گلاب من

Ба перӣ чун саҳар рафт аз серуми савдои ҷамъият

به پیری چون سحر رفت از سرم سودای جمعیت

Варақ гирданд охири рабти аҷзо аз китоби ман

ورق‌ گرداند آخر ربط اجزا از کتاب من

Дарин маҳфил надорад ҳечкас хӯни гармии улфат

درین محفل ندارد هیچکس خون‌گرمی الفت

Магар аз биксӣ бар ахгарии часбади кабоби ман

مگر از بیکسی بر اخگری چسبد کباب من

Тиҳӣ аз худ шудани бедил ба бемағзӣ кашид охир

تهی از خود شدن بیدل به بی‌مغزی‌ کشید آخر

Дарин дарёи пар аз худ буд чун гавҳари ҳубоби ман

درین دریا پُر از خود بود چون‌ گوهر حباب من