Чун шамъ то чакидани ашки сети сози ман

چون شمع تا چکیدن اشک‌ست ساز من

Ҳастӣ хаттии сету қФи ҷабини гудози ман

هستی خطی‌ست و قف جبین‌گداز من

Доман ба чини шикасти зи навмидии расо

دامن به چین شکست ز نومیدی رسا

Дастӣ дар остин ба ҳар сӯи дарози ман

دستی در آستین به هر سو دراز من

Охири талоши лағзиши по доманам кашид

آخر تلاش لغزش پا دامنم‌ کشید

Ҳамвор шуд хаёли нишебу фарози ман

هموار شد خیال نشیب و فراز من

Бархестам зи хок ва нишастам ҳамон ба хок

برخاستم ز خاک و نشستم همان به خاک

Дигари мҷуи қиёму қууд аз намози ман

دیگر مجو قیام و قعود از نماز من

Чун шамъ дар адбгаҳи ҳамвории забон

چون شمع در ادبگه همواری زبان

Барҳам задам лабӣ ки ҳамон буд гази ман

برهم زدم لبی ‌که همان بود گاز من

То дар забони хомаи ҳайрати баён шқӣ аст

تا در زبان خامهٔ حیرت بیان شقی است

Холии сет дар бисоти сухани ҷои нози ман

خالی‌ست در بساط سخن جای ناز من

Ваҳшати ғубор умр надонам куҷо расед

وحشت غبار عمر ندانم‌ کجا رسید

Мақсади гудози қофила барқ тоз ман

مقصد گداز قافلهٔ برق تاز من

Минои шикаста дар сари раҳ гиря ме кунад

مینا شکسته در سر ره‌ گریه می‌کند

Чун Тифли ашки обилаи хокбози ман

چون طفل اشک آبلهٔ خاکباز من

Збни фитратӣ ки нанги хаёлоти огаҳии сет

زبن فطرتی‌ که ننگ خیالات آگهی‌ست

Душвор шуд чу фаҳми ҳақиқати муҷози ман

دشوار شد چو فهم حقیقت مجاز من

Дорам чу ҳалқаи ӯҳдаи номаҳрамӣ ба дӯш

دارم چو حلقه عهدهٔ نامحرمی به دوش

Берун дар нишонди марои поси рози ман

بیرون در نشاند مرا پاس راز من

Саъии ҷабин арақ шуд вмҳрўм саҷда монад

سعی جبین عرق شد ومحروم سجده ماند

Бедил дар оби рехти хиҷолати ниёзи ман

بیدل در آب ریخت خجالت نیاز من