Гар чунин болад зи тўФи доманати аҷзои мо

گر چنین بالد ز طوف دامنت اجزای ما

Бар сари мо сояи хўоҳдкрди сртои пои мо

بر سر ما سایه خواهدکرد سرتا پای ما

Бенафас дар зулмати ободи адам хобида ем

بی‌نفس در ظلمت‌آباد عدم خوابیده‌ایم

Шонаи зани гесу , саҳари аншокн аз шабҳои мо

شانه زن‌گیسو، سحر انشاکن از شبهای‌ما

Ҷаҳди мо масруфи як сиргрибонаст вбс

جهد ما مصروف‌یک سیرگریبان است وبس

Ғайри ин гирдоб мавҷӣ нест дар дарёии мо

غیر این‌گرداب موجی نیست در دریای ما

Бртни мо ҳеҷ натавон дӯхт ҷзозодгӣ

برتن ما هیچ نتوان دوخت جزآزادگی

Грҳмаҳи сӯзани дамад чун срўозоъзои мо

گرهمه سوزن دمد چون سروازاعضای ما

Моҷарои буи гул нашунида мебояд шунид

ماجرای بوی‌گل نشنیده می‌باید شنید

эй ҳаваси тани зан , забон ғунчааст иншои мо

ای هوس‌تن زن‌، زبان‌غنچه است انشای ما

Рангии азглзори бирнгии бурун ҷӯшида ем

رنگی ازگلزار بیرنگی برون جوشیده‌ایم

Аз хароботи парӣ май мекашад минои мо

از خرابات پری می می‌کشد مینای ما

Ёр дар оғӯшу сиркъбаҳ ва дайр орзӯаст

یار در آغوش و سیرکعبه و دیر آرزوست

Нокуҷои рафтаи сет аз худ шавқ бе пурвои мо

تا کجا رفته‌ست از خود شوق بی‌پروای ما

Саъии ҳимматро з бемағзон чаҳ миқдор офат аст

سعی‌همت را ز بی‌مغزان چه‌مقدار آفت‌است

Ҳаркии рогрдиди сар , брлғзшӣ зад пои мо

هرکه راگردید سر، برلغزشی زد پای ما

Дили мсФокн , срози встъгаҳ машраб барор

دل مصفاکن‌، سراز وستعگه مشرب برآر

Оинаи сайқал задани сирии сети дрсҳрои мо

آینه‌صیقل زدن‌سیری‌ست درصحرای ما

Шшҷҳти ҳангомаи имкони зи нафй мопр аст

ششجهت‌هنگامهٔ امکان ز نفی ماپر است

Рафтан аз худ нокуҷои холии намояди ҷои мо

رفتن از خود تا کجا خالی نماید جای ما

Як нафаси бедили сиррӣ бояд ниёз ҷайб кард

یک نفس بیدل سری باید نیاز جیب‌کرد

Ғайр маҷнӯн нест кас дар хаймаи Лайлои мо

غیر مجنون نیست‌کس در خیمهٔ لیلای ما

Хониш
ғзл шморҳ 254 — ъндлӣб