Фақр нахост шикваи муфлисии азгдои мо

فقر نخواست شکوهٔ مفلسی ازگدای ما

Нола ба хоб ноз рафт дар неи бӯрёии мо

ناله به خواب ناز رفت در نی بوریای ما

Шкрқбўли оҷизӣ то ба куҷои адоним

شکرقبول عاجزی تا به‌کجا ادانیم

Гашти иҷобат аз адаби дркФи мо дуои мо

گشت اجابت از ادب درکف ما دعای ما

Дар чаҳ блоФтодаҳаст , халқи зкФ чаҳ дода аст

در چه‌بلافتاده است‌، خلق زکف چه‌داده است

Ҳаркии лабӣ кушодааст оҳ манасту вои мо

هرکه لبی‌گشاده است آه من است و وای ما

Ҷайби ФФсни рибдаҳро бахяи хамии скҷост

جیب ففسن ریبده را بخیهٔ خمی سکجاست

Ткмаҳи ашки шабнами сети банди саҳари қабои мо

تکمهٔ اشک شبنم ست بند سحر قبای ما

Гирди хаёл ошиқон рафт ба олам дигар

گرد خیال عاشقان رفت به عالم دگر

По ба фалак наме наад сар ба раҳати фидои мо

پا به فلک نمی‌نهد سر به رهت فدای ما

Оҳ ки ҳмчўсоиаҳ рафт умр ба судани ҷабин

آه‌که همچوسایه رفت عمر به سودن جبین

Аз сари хоки брнхости кӯшиш бе Асои мо

از سر خاک برنخاست‌کوشش بی‌عصای ما

Шамъи димоғи так задан дод ба бод сӯхтан

شمع دماغ تک زدن داد به باد سوختن

Бртни мо сиррӣ набӯд обила дошт пои мо

برتن ما سری نبود آبله داشت پای ما

Дар нафас ҳубоб чист тоби муҳӣти дам задан

در نفس حباب چیست تاب محیط دم زدن

Рӯбаҳ арақ наҳуфт врФти зиндагии азҳёии мо

روبه عرق نهفت ورفت زندگی ازحیای ما

Дар ғами ҷтсҷўии ризқ судан даст доштем

در غم جتسجوی رزق سودن دست داشتیم

Облҳринхти донае чанд дар Осиёи мо

آبلهرینخت دانه‌ای چند در آسیای ما

Кош ба нақш по расем то ба гузашта ҳо расем

کاش به نقش پا رسیم تا به‌گذشته‌ها رسیم

Ҳрқдм оҳ мекашад обила дар қафои мо

هرقدم آه می‌کشد آبله در قفای ما

Даври баҳор лолаем фурсати айши мокми сет

دور بهار لاله‌ایم فرصت عیش ماکم ست

Доғи шудеми вдоғи ҳам гарм накард ҷои мо

داغ شدیم وداغ هم‌گرم نکرد جای ما

Дар ҳарамӣ ки осмон саҷда наёрад аз адаб

در حرمی‌که آسمان سجده نیارد از ادب

Аз чаҳ матоъ дам занад бедили бенавои мо

از چه متاع دم زند بیدل بینوای ما