Гулӣ ки кас нашуд ойӣнааш муқобил ӯ ман

گلی‌ که‌ کس نشد آیینه‌اش مقابل او من

Дарӣ ки басту кушодаш гумаст соил ӯ ман

دری که بست و گشادش گم است سایل او من

Чу яъси додраси саъии норасои ҷаҳонам

چو یأس دادرس سعی نارسای جهانم

Дилӣ ки заврақи тоқати шикасти соҳил ӯ ман

دلی‌که زورق طاقت شکست ساحل او من

Дар ин тпшкдаҳ беихтиёр саъй вафоем

در این تپشکده بی‌اختیار سعی وفایم

Ғамаш ба ҳар ки кашад теғ , боли бсмл ӯ ман

غمش به هر که‌ کشد تیغ‌، بال‌ بسمل‌ او من

Куҷо барам ғами найранги доғҳои муҳаббат

کجا برم غم نیرنگ داغهای محبت

Ки шамъ буд дилу сӯхтам ба маҳфил ӯ ман

که شمع بود دل و سوختم به محفل او من

Ба сояи даврии хуршеди басти доғи надомат

به سایه دوری خورشید بست داغ ندامت

Чаро ғубори худам гар нарафтам аз дил ӯ ман

چرا غبار خودم‌ گر نرفتم از دل او من

Ба олимӣ ки вафои тухми орзӯии ту корд

به عالمی‌ که وفا تخم آرزوی تو کارد

Диласт мазраъу оташи дамидаи ҳосил ӯ ман

دل است مزرع و آتش دمیده حاصل او من

Касе ки барад ба хоки орзӯии ҷавҳари теғат

کسی‌که برد به‌ خاک آرزوی جوهر تیغت

Ба хӯн тапидаму рустам чу сабза аз гул ӯ ман

به خون تپیدم و رستم چو سبزه از گل او من

Ғубори турбати маҷнӯн ба ин навост пурафшон

غبار تربت مجنون به‌این نواست پرافشان

Ки рафт Лайлӣ ва дорам суроғи маҳмил ӯ ман

که رفت لیلی و دارم سراغ محمل او من

Рҳокниди сухансозӣ ҷаҳони фузулӣ

رهاکنید سخن سازی جهان فضولی

Хиҷолатаст ки гуяд забони қойил ӯ ман

خجالت است که‌ گوید زبان قایل او من

зи худ чаҳ пардаи гушойами ҷуз ӯ дигар чаҳ намоям

ز خود چه پرده‌ گشایم جز او دگر چه نمایم

Ҳақаст оина ӯ , хаёли ботил ӯ ман

حق است آینهٔ او، خیال باطل او من

Ба ҷӯаду меҳр , атоӣ спҳркор надорам

به جود و مهر، عطای سپهرکار ندارم

Карими мутлақи ман ӯ , гадои бедил ӯ ман

کریم مطلق من او،‌گدای بیدل او من