То чанд кашад дили ?илам биҳдаҳ кӯшӣ

تا چند کشد دل الم بیهده ‌کوشی

Чун субҳи нафаси бохатм аз хона бадушӣ

چون صبح نفس باختم از خانه بدوشی

Хиҷлати самари дашт тараддуд натавон зист

خجلت ثمر دشت تردد نتوان زیست

Тарсам ба арақ гум шавад аз обилаи ҷӯшӣ

ترسم به عرق‌ گم شود از آبله جوشی

Имрӯз касе муҳаррами фарёд касе нест

امروز کسی محرم فریاد کسی نیست

Длкўби худам чун ҷарас аз ҳарзаи хурӯшӣ

دلکوب خودم چون جرس از هرزه خروشی

Шамъӣ ки ба фонӯси хаёл ту фурӯзанд

شمعی که به فانوس خیال تو فروزند

Чун оташ ёқӯт намирад з хамӯшӣ

چون آتش یاقوت نمیرد ز خموشی

эй хоби ту талх аз ҳаваси махмали дунё

ای خواب تو تلخ از هوس مخمل دنیا

Ҳайфаст зи ҳарфи кафанати пунба ба гӯшӣ

حیف است ز حرف کفنت پنبه‌به‌گوشی

Гар огаҳӣ аз нанги бдонҷомии иқбол

گر آگهی از ننگ بدانجامی اقبال

Ҳар чанд ба гардуни рисӣ аз хок ба ҷӯшӣ

هر چند به گردون رسی از خاک به جوشی

То хиҷлат пастӣ накушуд нашъаи ҳиммат

تا خجلت پستی نکشد نشئهٔ همت

Он ҷуръа ки бар хоки тавон рехт нанӯшӣ

آن جرعه‌ که بر خاک توان ریخت ننوشی

Дар саъии талаби чашм ба фурсат натавон дӯхт

در سعی طلب چشم به فرصت نتوان دوخت

Барқи оина дораст мабодои мижаи пӯшӣ

برق آینه‌دار است مبادا مژه پوشی

Бедил агар огаҳи шӯй аз дарди муҳаббат

بیدل اگر آگه شوی از درد محبت

Як захм ба сад субҳ табассум нафурӯшӣ

یک ‌زخم‌ به صد صبح‌ تبسم‌ نفروشی