Табассуми қобил чокӣ нашуд номӯси урёнӣ

تبسم قابل چاکی نشد ناموس عریانی

Хаҷал кард охир аз рӯй ҷунунам бе гиребонӣ

خجل کرد آخر از روی جنونم بی‌گریبانی

Чу болу пари кушояди ваҳшат аз сози ҷунуни ман

چو بال و پر گشاید وحشت از ساز جنون من

Садо умрӣаст дар занҷир тасвираст зиндонӣ

صدا عمریست در زنجیر تصویر است زندانی

Надонам Машҳади теғ хаёл кист ин гулшан

ندانم مشهد تیغ خیال کیست این‌گلشن

Ки шабнами крдглҳоро ниҳон дар чашми қурбонӣ

که شبنم‌کردگلها را نهان در چشم قربانی

Ба роҳ ӯ нахустин гоми моро саҷда пеш омад

به راه او نخستین‌گام ما را سجده پیش آمد

Ту эй ҳасрати қадам май зан ки мо судем пешонӣ

تو ای حسرت قدم می‌زن ‌که ما سودیم پیشانی

Ба ҷои шуъла аз мо оби нам хӯн карда ме ҷӯшад

به جای شعله از ما آب نم خون کرده می‌جوشد

Чу ёқӯти оташи моро ҳаё карда сети домоне

چو یاقوت آتش ما را حیا کرده‌ست دامانی

Биёи зоҳид агар ҳиммат диҳад сомони тавфиқат

بیا زاهد اگر همت دهد سامان توفیقت

Биомуз аз шарори коғази мо сбҳаҳи гирдоне

بیاموز از شرار کاغذ ما سبحه‌گردانی

Канори васл маъшӯқаст гирди хеши гардидан

کنار وصل معشوق است گرد خویش گردیدن

Тавон кардан ба ин гирдоби дарёро гиребонӣ

توان کردن به این‌گرداب دریا را گریبانی

Муҳаббат нест оҳангӣ ки офат ҷӯшад аз созиш

محبت نیست آهنگی‌که آفت جوشد از سازش

Гусастан бар намеояд ба зуннори сулаймонӣ

گسستن بر نمی‌آید به زنار سلیمانی

Сари қатъи таъаллуқи дорӣ аз девонагӣ магзар

سر قطع تعلق داری از دیوانگی مگذر

Басаст ойӣнаи дори ҷавҳари шамшери урёнӣ

بس است آیینه‌دار جوهر شمشیر عریانی

Ба ин сомони ваҳшати он қадри мушкил наме байнам

به این سامان وحشت آنقدر مشکل نمی‌بینم

Ки гардад сояам чун дида оҳӯ биёбоне

که گردد سایه‌ام چون دیدهٔ آهو بیابانی

Неам навмед агар гирди сари шамъат наме гирдам

نی‌ام نومید اگر گرد سر شمعت نمی‌گردم

Пари парвона Эй дорам бақадр ранги гирдоне

پر پروانه‌ای دارم بقدر رنگ گردانی

Ба найранги хаёлаши он қадр ҷӯшидаам бедил

به نیرنگ خیالش آنقدر جوشیده‌ام بیدل

Ки дар ранги ғуборам метавон зад хомаи Монӣ

که در رنگ غبارم می‌توان زد خامهٔ مانی