Тимсол хаёлем чаҳ зиштӣ чаҳ никуӣ

تمثال خیالیم چه زشتی چه نکویی

эй оина бар мо натавон басти дурӯе

ای آینه بر ما نتوان بست دورویی

Номӯси ҳаё бар ту бноздкаҳи пас аз марг

ناموس حیا بر تو بنازدکه پس از مرگ

Бо хок агар ҳашар занад ҷӯш нараве

با خاک اگر حشر زند جوش نرویی

Ҳушӣ ки чҳо дӯхтае аз нафасӣ чанд

هوشی که چها دوخته‌ای از نفسی چند

Чоки ду ҷаҳонро ба ҳамин риштаи руфӯе

چاک دو جهان را به همین رشته رفویی

Тартиби димоғат ба ҳавас рост наёяд

ترتیب دماغت به هوس راست نیاید

Худро магар эй ғунча кунӣ ҷамъу ббўиӣ

خود را مگر ای غنچه‌کنی جمع‌ و ببویی

Аз сӯрат зоҳир накашӣ тӯҳмати ғоиб

از صورت ظاهر نکشی تهمت غایب

Бовар макун ин ҳарф ки гӯйанд ту ӯе

باور مکن این حرف‌ که ‌گویند تو اویی

Збни хирқа бурун тоз ва дар ғулғулаи вокн

زبن خرقه برون تاز و در غلغله واکن

Чун не ба Нитсаатон ҳамаи тани банди гулӯе

چون نی به نیستان همه تن بند گلویی

Ҳасани ту мубарро з уюбаст валикин

حسن تو مبرا ز عیوبست ولیکن

То чашм ба худ дӯхтае обилаи рӯе

تا چشم به خود دوخته‌ای آبله رویی

Ҳар чндкаҳи изҳори ҷамол аз ту наҳуфтанд

هر چندکه اظهار جمال از تو نهفتند

Аммо чаҳ тавон крдкаҳи пуроинаи хуӣ

اما چه توان‌کردکه پرآینه خویی

Гар як мижаи ҷӯшӣ ба забони нами ашкӣ

گر یک مژه جوشی به زبان نم اشکی

Серобтар аз сабзаи тарафи лаби ҷӯӣ

سیراب‌تر از سبزهٔ طرف لب جویی

То чинии дили коса ба хон ту нчинд

تا چینی دل‌کاسه به خوان تو نچیند

Гар худ сари фағфури броиии ду се мӯе

گر خود سر فغفور برآیی دو سه مویی

То оби ту нам дорад вгрдисти зи хокат

تا آب تو نم دارد وگردیست ز خاکت

Дар маъбади ирфон на таяммум на вузӯе

در معبد عرفان نه تیمم نه وضویی

Кӯи ҷӯши хумсатону тамошои баҳорат

کو جوش خمستان و تماشای بهارت

Збни соз ки гул дар сбдўмӣ ба сабуе

زبن ساز که ‌گل در سبدومی به سبویی

Ғаввосии розат ба далоил чаҳ ҷунун аст

غواصی رازت به دلایل چه جنون است

Дар қулзуми таҳқиқи шинои хондаи кадуе

در قلزم تحقیق شنا خوانده ‌کدویی

эй шамъи хаёли оина аз ранг бипардоз

ای شمع خیال آینه از رنگ بپرداز

Рангӣ ки надорӣ арақӣ кун ки башуе

رنگی‌که نداری عرقی‌کن‌که بشویی

Фаҳмӣ ба китоби лғзи ваҳми надорӣ

فهمی به‌کتاب لغز وهم نداری

Он рўзкаҳи пурсанад чаҳ чизе , ту чаҳ гӯйӣ

آن روزکه پرسند چه چیزی‌، تو چه‌گویی

эй маркази ҷамъияти паргори ҳақиқат

ای مرکز جمعیت پرگار حقیقت

Гар аз ҳамаи сӯ ҷамъ кунӣ дил , ҳамаи сӯе

گر از همه سو جمع‌کنی دل‌، همه سویی

Бедили ман ва мо аз ту биболад , чаҳ хаёл аст

بیدل من و ما از تو ببالد، چه خیال است

Ҳар чанд ту ӯ нестӣ , охир на аз ӯе

هر چند تو او نیستی‌، آخر نه از اویی