Неам онкӣ ба ҷуръати васф лабат расадам хаму печи Аннани адаб

نی‌ام آنکه به جرأت وصف لبت رسدم خم و پیچ عنان ادب

з то мли мавҷ гуҳар задаам дар ҳасани адо ба забони адаб

ز تاً‌مل موج گهر زده‌ام در حسن ادا به زبان ادب

зи ҳақиқати ҳурмату поси ҳаё ба мизоҷи ғарази ҳавасон чаҳ асар

ز حقیقت حرمت و پاس حیا به مزاج غرض‌هوسان چه اثر

Ки гуруснаи нон тамаъ нахурд қисми намак сар хон адаб

که‌گرسنهٔ نان طمع نخورد قسم نمک سر خوان ادب

Агарат зи тараддуди нанги талаби дил ҷамъ шавад сару барги Гана

اگرت ز تردد ننگ طلب دل جمع شود سر و برگ غنا

зи ғубори касоди матоъ ҳавас нарисӣ ба зиёни дукони адаб

ز غبار کساد متاع هوس نرسی به زیان دکان ادب

Қидмати зиҳи доман шарм нашуд ки ба маънии каъба назар фиканӣ

قدمت زه دامن شرم نشد که به معنی کعبه نظر فکنی

Ба тавоф дар ту расад ҳамаи кас чу ту по накашӣ зи макони адаб

به طواف در تو رسد همه‌کس چو تو پا نکشی ز مکان ادب

Ҳамаи умр ба мактаби касби фунуни дил бехабар ту тапид ба хӯн

همه عمر‌ به مکتب کسب فنون دل بی‌خبر تو تپید به خون

Нашуд онкӣ расад ду нафаси сабқати зи муъаллимии ҳамаи дони адаб

نشد آنکه رسد دو نفس سبقت ز معلمی همه‌دان ادب

Табу тоби маротиби аҷзи расо ба чаҳ нола кунад дили хастаи адо

تب و تاب مراتب عجز رسا به چه ناله کند دل خسته ادا

Ки агрбаҳи қалами раҳи хати сипарами ҳамаи нуқтаи дамади зи бенон адаб

که اگربه قلم ره خط سپرم همه نقطه دمد ز بنان ادب

Зтронаҳи ҳайрати бедили ман ба чаҳ нағма тапад раги сози сухан

زترانهٔ حیرت بیدل من به چه نغمه تپد رگ ساز سخن

Ки тарӣ шаканд дами арзи нафаси пару боли хаданги камони адаб

که تری شکند دم عرض نفس پر و بال خدنگ‌ کمان ادب