Доғ агар ҳалқа занад соғари саҳбоӣ дил аст

داغ اگر حلقه زند ساغر صهبای دل است

Нолагар бол кашад гардани миноӣ дил аст

ناله گر بال کشد گردن مینای دل است

Нест бе шӯри ҷунун , мушти ғубории зини дашт

نیست بی‌شور جنون، مشت غباری زین دشت

Шшҷҳт , арзи парешонеи аҷзоӣ дил аст

ششجهت‌، عرض پریشانی اجزای دل است

Дҳргўи тангтар аз қатра хӯнам гирад

دهرگو تنگتر از قطرهٔ خونم گیرد

Гиреҳи обилаи майдони тапишҳои дил аст

گره آبله میدان تپشهای دل است

Мстри сафҳаи ойӣнаи ҳамон ҷавҳар ӯст

مسطر صفحهٔ آیینه همان جوهر اوست

Нафаси сӯхтаи ҳам ҷодаи саҳроӣ дил аст

نفس سوخته هم جادهٔ صحرای دل است

Ъушрати хонаи торик , з равзан бошад

عشرت خانهٔ تاریک، ز روزن باشد

Захми пайкони туами чашми тамошоӣ дил аст

زخم پیکان توام چشم تماشای دل است

Пашша тухмаст , ба ҳарҷо , з давидан воманд

پشه تخم است‌، به هرجا، ز دویدن واماند

Нафас аз забти ману могҳророӣ дил аст

نفس از ضبط من و ماگهرآرای دل است

Роҳати шиша дар оғӯш шикастаст ӣнҷо

راحت شیشه در آغوش شکست است اینجا

Садафи гавҳари мо захми трбзоӣ дил аст

صدف‌گوهر ما زخم طربزای دل است

Ба ки ҷзбрўрқ гул нанишинад шабнам

به‌که جزبرورق‌گل ننشیند شبنم

Бештари дасти нигорин батон ҷой дил аст

بیشتر دست نگارین بتان جای دل است

Чун талаби сӯхти нафас , гиря равон ме гардад

چون طلب سوخت نفس‌،‌گریه روان می‌گردد

Ашк яксар қадами обилаи Фрсоӣ дил аст

اشک یکسر قدم آبله‌فرسای دل است

Баҳр , бар мавҷи гуҳар , ҳукм равонӣ ме кард

بحر، بر موج‌گهر، حکم روانی می‌کرد

Гуфт : маъзӯр , ки дар домани ман , пой дил аст

گفت‌: معذور،‌که در دامن من‌، پای دل است

Дард , мушкил ки азин доира берун тозад

درد، مشکل‌که ازین دایره بیرون تازد

Ончӣ дар эй шикасти омадаи миноӣ дил аст

آنچه در ای شکست آمده مینای دل است

Бедили азгрди ҳавас дар қафас ёс мабош

بیدل ازگرد هوس در قفس یاس مباش

Занги ойӣнаи ?ути афсуни таманноӣ дил аст

زنگ آیینه‌ات افسون تمنای دل است