То зи ҳасани вглстони тамошо ранг дошт

تا ز حسن او گلستان تماشا رنگ داشت

Ҳайрат аз ойӣнаам дастӣ ба зер санг дошт

حیرت از آیینه‌ام دستی به زیر سنگ داشت

Ёди он айшӣ ки аз найранги ҷавлон касе

یاد آن عیشی ‌که از نیرنگ جولان ‌کسی

Гирди ман ди ри парда чун субҳи баҳорон ранг дошт

گرد من د‌ر پرده چون صبح بهاران ‌رنگ داشت

То нафаси бол фиғон зад ранги саҳрои рехти дил

تا نفس بال فغان زد رنگ صحرا ریخت دل

Умрҳо ин шамъи хомаш кулбаамро танг дошт

عمرها این شمع خامش‌کلبه‌ام را تنگ داشت

Комрониҳо боло шуд варна аз биҳослӣ

کامرانی‌ها بلا شد ورنه از بی‌حاصلی

Дасти барҳами судаи ман доманӣ дар чанги ди Ашт

دست برهم سودهٔ من دامنی در چنگ د‌اشت

Об мегаштем кош аз арзи софӣҳои дил

آب می‌گشتیم‌کاش از عرض صافی‌های دل

Кони тнзаҳи ҷилва аз ойӣнаи дорон нанг дошт

کان تنزه جلوه از آیینه‌داران ننگ داشت

Тарки тамкини ҷавҳари идроки мо бар бод дод

ترک تمکین جوهر ادراک ما بر باد داد

Оташи мо эътибори обрӯ дар санг дошт

آتش ما اعتبار آبرو در سنگ داشت

Ишқ ҳам дорад талофӣҳо ки чун миноӣ май

عشق هم دارد تلافی‌ها ‌که چون مینای می

Ҳарқадр хӯн буд дар дили чеҳраи мо ранг дошт

هرقدر خون بود در دل چهرهٔ ما رنگ داشت

То кӣ аз шарми тамошо боядам гардид об

تا کی از شرم تماشا بایدم‌ گردید آب

эй хуши он ойӣна каз ҳастӣ ниқоб занг дошт

ای خوش آن آیینه‌کز هستی نقاب زنگ داشت

Бскаҳи мо бечорагони офати насиб афтода ем

بسکه ما بیچارگان آفت‌نصیب افتاده‌ایم

Ранг мо бишикаст агар ди л бо тапидан ҷанг дошт

رنگ ما بشکست اگر د‌ل با تپیدن جنگ داشت

Мунфаил аз даъвӣ нашав ва намой ҳастӣ ам

منفعل از دعوی نشو و نمای هستی‌ام

Сози ман дар хоки бедил беш азин оҳанг дошт

ساز من در خاک بیدل بیش ازین آهنگ داشت