Надошт дидаи ман бе ту тоби хандаи субҳ

نداشت دیده من بی‌تو تاب خندهٔ صبح

з ашк дод чу шабнами ҷавоби хандаи субҳ

ز اشک داد چو شبنم جواب خندهٔ صبح

Табассуми гули захми ҷигар намак дорад

تبسم‌ گل زخم جگر نمک دارد

Қиёматӣаст ниҳон дар ниқоби хандаи субҳ

قیامتی است نهان در نقاب خندهٔ صبح

Навиштаанд дабирони дафтари найранг

نوشته‌اند دبیران دفتر نیرنگ

Ба рўзномчаҳи гули ҳисоби хандаи субҳ

به روزنامچهٔ ‌گل حساب خندهٔ صبح

Дарин қаламрав ваҳшат куҷост фурсати айш

درین‌قلمرو وحشت‌کجاست فرصت عیش

Мгркшии нафасӣ дар рикоби хандаи субҳ

مگرکشی نفسی در رکاب خندهٔ صبح

Нишоти хастаи дилони байну сайр мотам кун

نشاط خسته‌دلان بین و سیر ماتم‌کن

Ки ҳеҷ гиря наярзад ба оби хандаи субҳ

که هیچ‌ گریه نیرزد به آب خندهٔ صبح

Чаҳ ҷилваам ки зи файзи шикастаи рангии яъс

چه جلوه‌ام که ز فیض شکسته رنگی یأس

Кашидаанд ба рўбми ниқоби хандаи субҳ

کشیده‌اند به روبم نقاب خندهٔ صبح

Ба ҳоли захми дилам кас насӯхт ғайр аз доғ

به حال زخم دلم‌کس نسوخت غیر از داغ

Ҷузи офтоб ки бошад китоби хандаи субҳ

جز آفتاب ‌که باشد کتاب خندهٔ صبح

Ба ғайри шабнами ашк аз баҳор умр намонад

به غیر شبنم اشک از بهار عمر نماند

Баҷост нуқта чанд азктоби хандаи субҳ

بجاست نقطهٔ چند ازکتاب خندهٔ صبح

Ба айши ним нафасгар кашӣ мабош эмин

به عیش نیم نفس ‌گر کشی مباش ایمن

Ки май кашанди зи шабнами гулоби хандаи субҳ

که می‌کشند ز شبنم‌گلاب خندهٔ صبح

Гумон мабар ману фурсати парастии омол

گمان مبر من و فرصت‌پرستی آمال

Ки шастаам ду ҷаҳонро ба оби хандаи субҳ

که شسته‌ام دو جهان را به آب خندهٔ صبح

Дарин чаман ки умеди нишоти навмидии сет

درین چمن‌که امید نشاط نومیدی‌ست

зи ранг бохта дорам сароби хандаи субҳ

ز رنگ باخته دارم سراب خندهٔ صبح

Ғубори рафта ба бодами нафас шумор бақост

غبار رفته به بادم نفس‌شمار بقاست

Ба ман кунед азизони хитоби хандаи субҳ

به من‌کنید عزیزان خطاب خندهٔ صبح

Расед нашъаи перӣ чаҳ хуфтае бедил

رسید نشئهٔ پیری چه خفته‌ای بیدل

Ба гиряи зани қадаҳӣ аз шароби хандаи субҳ

به‌ گریه زن قدحی از شراب خندهٔ صبح