Қадам зад боз дар бурҷи ҳамли меҳри ҷаҳони паймо

قدم زد باز در برج حمل مهر جهان پیما

Мисоли ошиқӣ кандар бар маъшӯқи гирдҷо

مثال عاشقی کاندر بر معشوق گیردجا

Саросар рӯй саҳрои сабз вхрм гашта пиндорӣ

سراسر روی صحرا سبز وخرم گشته پنداری

Ки фарроши сабои густардаи фарш аз атласи вдибо

که فراش صبا گسترده فرش از اطلس ودیبا

зи як сӯ бар ашки афшон ба сони дидаи Вомиқ

ز یک سو بر اشک افشان به سان دیده وامق

Ба як ҷои лола дар бустони мисоли оризи узро

به یک جا لاله در بستان مثال عارض عذرا

Хамидаи шохи бед аз бодҳмчўни қомати маҷнӯн

خمیده شاخ بید از بادهمچون قامت مجنون

Дамидаи наргиси вснбл чу чашму турраи Лайло

دمیده نرگس وسنبل چو چشم و طره لیلا

Ба кҳсорони шақоӣқи бскаҳ рухшандааст пиндорӣ

به کهساران شقایق بسکه رخشنده است پنداری

Ки бошад ҷилвагар нури ҳақ андар додӣ сино

که باشد جلوه گر نور حق اندر دادی سینا

зи як сӯ бар сари срўчмни кукуи занони қамарӣ

ز یک سو بر سر سروچمن کوکو زنان قمری

Ба як ҷо хоркн хонон ба шохи гули ҳазор ово

به یک جا خارکن خوانان به شاخ گل هزار آوا

Хаҷал гардад зи авсофӣ ки гуфт аз равзаи ризвон

خجل گردد ز اوصافی که گفت از روضه رضوان

Фитад азхонаҳи зоҳидро гузаргар ҷониби саҳро

فتد ازخانه زاهد را گذر گر جانب صحرا

Шудаи хоки замин аз боди наврӯзии чунон хушбӯ

شده خاک زمین از باد نوروزی چنان خوشبو

Ки пиндории тўмшк азФраст вънбри Соро

که پنداری تومشک اذفر است وعنبر سارا

Шаби дӯшин ба кунҷ ҳуҷра будам бо хаёлии хуш

شب دوشین به کنج حجره بودم با خیالی خوش

На дар дили фикрӣ аз имрӯзи венаи андеша аз фардо

نه در دل فکری از امروز ونه اندیشه از فردا

Троқии ногуҳ аз санадон дар бархест коўозш

طراقی ناگه از سندان در برخاست کاوازش

Чунон бар шуд ки кар шуд гӯши аҳли олами боло

چنان بر شد که کر شد گوش اهل عالم بالا

Ғуломӣ рафт вгФто кистӣ науммат ки карт чаҳ

غلامی رفت وگفتا کیستی نامت که کارت چه

Ки дркўбии чунин гуфтои манам пеши ои вдрбгшо

که درکوبی چنین گفتا منم پیش آی ودربگشا

Сдоӣӣ ошно омад ба гӯши ман ки аз шодӣ

صدائی آشنا آمد به گوش من که از شادی

На сарро аз каллаи донстмӣ на музейро аз по

نه سر را از کله دانستمی نه موزه را از پا

Давидам бар Рахш дар боз кардам ногаҳон дидам

دویدم بر رخش در باز کردم ناگهان دیدم

Даромад аз дирами моҳӣ чаҳ моҳии моҳи меҳри оро

درآمد از درم ماهی چه ماهی ماه مهر آرا

Гушӯдам чашми вдидм чаҳ саропои мазҳари қудрат

گشودم چشم ودیدم چه سراپا مظهر قدرت

Чаҳ қудрати қудрати холиқ чаҳ холиқи холиқи якто

چه قدرت قدرت خالق چه خالق خالق یکتا

Ба дӯшаши хам ба хами афтодаи гесу ваа чаҳ гисўӣӣ

به دوشش خم به خم افتاده گیسو وه چه گیسوئی

« абири омизўи анбари рези вънбри бези вънбрсо »

«عبیر آمیزو عنبر ریز وعنبر بیز وعنبرسا»

намегӯям ки буд аз қади вболои сарви бастоне

نمی گویم که بود از قد وبالا سرو بستانی

Куҷо кӣ бӯстониро бўдсрўии чунон раъно

کجا کی بوستانی را بودسروی چنان رعنا

Дилам дар бар тпид аз чашми вмжгонш гумон кардам

دلم در بر طپید از چشم ومژگانش گمان کردم

Ки хӯни ошоми трконнди бргрдидаҳ аз яғмо

که خون آشام ترکانند برگردیده از یغما

Таъолии аллоҳ чаҳ гӯям аз руху зулфаш ки будандӣ

تعالی الله چه گویم از رخ و زلفش که بودندی

Яке чун рӯзи наврӯзии яке ҳамчун шаби ялдо

یکی چون روز نوروزی یکی همچون شب یلدا

Дўчшми нимхўоб ӯ рабӯд аз дасти шаш чизам

دوچشم نیمخواب او ربود از دست شش چیزم

Қарору сабри въқли вҳўши вҷони вдл ба як ?има

قرار و صبر وعقل وهوش وجان ودل به یک ایما

Ба рӯй чун мааши по то ба сари маҳви ончунон гаштам

به روی چون مهش پا تا به سر محو آنچنان گشتم

Ки гуфтӣ ӯ буд хуршеди рахшони вмнми ҳрбо

که گفتی او بود خورشید رخشان ومنم حربا

намефаҳмидам аз кайфияти рухсор ӯ сирӣ

نمی فهمیدم از کیفیت رخسار او سیری

Чу аз оби зулоли он кас ки дорад ранҷи истисқо

چو از آب زلال آن کس که دارد رنج استسقا

Нишаст вкрдм аз рухи гирди раҳ бо остини покаш

نشست وکردم از رخ گرد ره با آستین پاکش

зи лаъли шаккарини ногуҳ ба ширин базла шуд гуё

ز لعل شکرین ناگه به شیرین بذله شد گویا

Ба длҷўӣӣ бигуфто чун кунӣ ҳолат чаҳ сон бошад

به دلجوئی بگفتا چون کنی حالت چه سان باشد

Шубони ҳиҷрро то субҳ чун сар май барӣ бе мо

شبان هجر را تا صبح چون سر می بری بی ما

Бигуфтам кончаҳ бо ҷони втн ман карда ҳиҷронат

بگفتم کانچه با جان وتن من کرده هجرانت

Накарда шуъла бо хирман накарда хора бо мино

نکرده شعله با خرمن نکرده خاره با مینا

Чўдидми грбгўими шарҳи ҳол афсурда ме гардад

چودیدم گربگویم شرح حال افسرده می گردد

Бигуфтам ҳеҷ дории майл мегуфто биовар ҳо

بگفتم هیچ داری میل می گفتا بیاور ها

зи ҷои брҷстм ва оварадам вбнҳодмш дар бар

ز جا برجستم و آوردم وبنهادمش در بر

Аз он саҳбо кигар перӣ хӯрд аз сари шўдбрно

از آن صهبا که گر پیری خورد از سر شودبرنا

Паёпай чанд соғари худр аз он май аз сари мастӣ

پیاپی چند ساغر خودر از آن می از سر مستی

Гиребонам гирифт вагуфт мехур гуфтамаш ҳошо

گریبانم گرفت وگفت میخور گفتمش حاشا

Чаҳ лиззати бардае аз талхӣ май бо лаби ширин

چه لذت برده ای از تلخی می با لب شیرین

Наме тарсии магар аз рӯзи маҳшар эй бути тарсо

نمی ترسی مگر از روز محشر ای بت ترسا

Наме донеи магар каз май сарой дайн шавад вайрон

نمی دانی مگر کز می سرای دین شود ویران

Неи огаҳи магар каз вай ба малик дил фитад ғавғо

نیی آگه مگر کز وی به ملک دل فتد غوغا

Гузаштаи зи ин ҳама фардост рӯзи иди султонӣ

گذشته ز این همه فرداست روز عید سلطانی

Бар он азмам ки имшабро намоям чанд шеъри иншо

بر آن عزمم که امشب را نمایم چند شعر انشا

Ба мадҳи соқии кавсари шаҳаншоҳи ғазанфари фар

به مدح ساقی کوثر شهنشاه غضنفر فر

Амири фотиҳи хайбари шаҳи Ясриби маи бтҳо

امیر فاتح خیبر شه یثرب مه بطحا

Гиреҳ бар абрувони афканд вбомн гуфт ?вили лак

گره بر ابروان افکند وبامن گفت ویل لک

Нишастан бо ту мебошад ҳарому рости шдози ҷо

نشستن با تو می باشد حرام و راست شداز جا

БдўгФтм ки биншин сирка мафруш ин чунин бо ман

بدوگفتم که بنشین سرکه مفروش این چنین با من

Ки аз ин сиркаи ҳеҷам кам нагардад шиддати сафро

که از این سرکه هیچم کم نگردد شدت صفرا

Магӯ талхи втрш манишин машав тндои бути ширин

مگو تلخ وترش منشین مشو تندای بت شیرین

Шудӣ дар печи втоб аз чист ҳамчун турраи вҳўро

شدی در پیچ وتاب از چیست همچون طره وحورا

Ба посух гуфт мадҳи ҳайдарати кори вннўшӣ май

به پاسخ گفت مدح حیدرت کار وننوشی می

зи даст чун манӣ каз рӯз маҳшар бошудам парво

ز دست چون منی کز روز محشر باشدم پروا

Чаҳ парвои дордози маҳшар чаҳ бимаш бошад аз озар

چه پروا دارداز محشر چه بیمش باشد از آذر

Касе кўрост дар дили заррае аз меҳри он мавло

کسی کوراست در دل ذره ای از مهر آن مولا

Амири алмؤмнини ҳайдари васии нафаси пайғамбар

امیر المؤمنین حیدر وصی نفس پیغمبر

Вале холиқи Акбари алии олии аъло

ولی خالق اکبر علی عالی اعلا

Айёри сиккаи имони қасими ҷинати внирон

عیار سکه ایمان قسیم جنت ونیران

з будаш ҳар чаҳ дромкони вуҷӯдаши иллати ашё

ز بودش هر چه درامکان وجودش علت اشیا

Ҳўолоўли ҳўолохри ҳўолботни ҳўолзоҳр

هوالاول هوالاخر هوالباطن هوالظاهر

Ҳўолғоиби ҳўолҳозри ҳўолмқтъи ҳўолмбдо

هوالغایب هوالحاضر هوالمقطع هوالمبدا

Зиҳии рифъат ки охири шофиии мрдўншдогаҳ

زهی رفعت که آخر شافعی مردونشدآگه

Ки мебошад алӣ ӯро худо ё фард бе ҳамто

که می باشد علی او را خدا یا فرد بی همتا

Аз он теғӣ ки дар хайбари бузад бар мрҳби кофар

از آن تیغی که در خیبر بزد بر مرحب کافر

Чаҳ мекард ар сипар аз пар накардӣ Ҷабраили ӯро

چه می کرد ار سپر از پر نکردی جبرئیل اورا

Касе аз аўтлб нанамуд чизеро ки гўиднаҳ

کسی از اوطلب ننمود چیزی را که گویدنه

Наме бӯдори ташаҳҳуд бар забон ҷорӣ накардӣ ло

نمی بودار تشهد بر زبان جاری نکردی لا

Ба як ангушти тарҳ на фалакро баркашад қанбар

به یک انگشت طرح نه فلک را برکشد قنبر

Чаҳ васфаст инки то гӯям намӯд ӯрои алии барпо

چه وصف است اینکه تا گویم نمود اورا علی برپا

Шнидстм ки бархе рости ҷо дар дӯзах аз меҳраш

شنیدستم که برخی راست جا در دوزخ از مهرش

Чигуна кӣ маози аллоҳи куҷои ҳошо чаҳ сон куллан

چگونه کی معاذ الله کجا حاشا چه سان کلا

Шҳншоҳо намеояд касе аз ӯҳдаи васфат

شهنشاها نمی آید کسی از عهده وصفت

Сбўӣиро куҷо бошад ҳамеи гунҷоиши дарё

سبوئی را کجا باشد همی گنجایش دریا

Вҷўдтўғрз аз хилқати ашё буд ар на

وجودتوغرض از خلقت اشیا بود ار نه

На олами бўдўдри олам на одами бўдў на ҳавво

نه عالم بودودر عالم نه آدم بودو نه حوا

Наҷай аллоҳ аз тӯфон чаҳ сон мекард ҷони солим

نجی الله از طوفان چه سان می کرد جان سالم

Набӯдаш дастгири арҷўдии ҷӯади тўдрдрё

نبودش دستگیر ارجودی جود تودردریا

Агар дилгарм аз меҳрат наме будӣ халили аллоҳ

اگر دلگرم از مهرت نمی بودی خلیل الله

Бар ӯ сӯзанда оташ мешудӣ кӣ лолаи ҳмро

بر او سوزنده آتش می شدی کی لاله حمرا

Наме будӣ агар ёқӯбро чашми умед аз ту

نمی بودی اگر یعقوب را چشم امید از تو

Насиб аўкҷо мешуд дубораи дидаи бино

نصیب اوکجا می شد دوباره دیده بینا

Нбўдори зевари рухсори Юсуфи хоки пои ту

نبودار زیور رخسار یوسف خاک پای تو

Зулайхоро чунин микрдкии ошуфтаи вшидо

زلیخا را چنین میکردکی آشفته وشیدا

намекардӣ агар ҳамдасти худро бо кулем аллоҳ

نمی کردی اگر همدست خود را با کلیم الله

Ба хоки пояти оҷиз буд зоъҷози яди Байзо

به خاک پایت عاجز بود زاعجاز ید بیضا

Гар азмҳри втўлои тўрўҳи аллоҳ наме зддм

گر ازمهر وتولای توروح الله نمی زددم

Куҷо кӣ аздм вай мешудӣ азм Ромем эҳё

کجا کی ازدم وی می شدی عظم رمیم احیا

Шҳо азҳолми огоҳӣ ки умрӣ мешавад акнӯн

شها ازحالم آگاهی که عمری می شود اکنون

Ки дрхўобаст бахти ман чу соринўси втмлихо

که درخواب است بخت من چو سارینوس وتملیخا

Махоҳ ошуфтаи зи ин бешам мари он аз даргаи хешам

مخواه آشفته ز این بیشم مر آن از درگه خویشم

Ки набӯд мрмрои дигар ба ғайр аз даргаати млҷо

که نبود مرمرا دیگر به غیر از درگهت ملجا

Блндоқбол кӣ аз ӯҳдаи васфат тавон ояд

بلنداقبال کی از عهده وصفت توان آید

Ки ҳайронанд дар васфати ҳазорон оқили доно

که حیرانند در وصفت هزاران عاقل دانا

Бидон мемонад ашъори ман вбзми ҳузури ту

بدان می ماند اشعار من وبزم حضور تو

Ки дркрмони брдкси зераи андари Басра ё хурмо

که درکرمان بردکس زیره اندر بصره یا خرما

Ҳамеша савру мизон тока бошад хонаи Зуҳра

همیشه ثور و میزان تاکه باشد خانه زهره

Ҳамора то Уториди рости манзили хӯшаи ҷавзо

هماره تا عطارد راست منزل خوشه جوزا

Зхўни дидаи доими сурхи бодо рӯй бадхоҳат

زخون دیده دایم سرخ بادا روی بدخواهت

Чўдсти впнҷаҳи ёрат ба рўзъид аз ҳино

چودست وپنجه یارت به روزعید از حنا