Султони чархи дӯши чўшди сӯии хоўро

سلطان چرخ دوش چوشد سوی خاورا

Рӯй сипеҳр шуд зи сурайёи мҷдро

روی سپهر شد ز ثریا مجدرا

Чашмами зҳҷри ани бут бе меҳри моҳи чеҳр

چشمم زهجر ان بت بی مهر ماه چهر

Ахтари гуҳии шимурди вгҳии рехти ахтро

اختر گهی شمرد وگهی ریخت اخترا

Гоҳе з гиря будам чун абри навбаҳор

گاهی ز گریه بودم چون ابر نوبهار

Гоҳе зи нолаи гаштами монндтндро

گاهی ز ناله گشتم مانندتندرا

Аз хӯни дидаи гашти канорами чўлолаҳи сурх

از خون دیده گشت کنارم چولاله سرخ

Кардам чу ёд аз он хати сабз чу сътро

کردم چو یاد از آن خط سبز چو سعترا

Гуфтӣ з нола дорам нисбат ба ққно

گفتی ز ناله دارم نسبت به ققنا

Гуфтӣ з гиря дорам хешӣ ба кўдро

گفتی ز گریه دارم خویشی به کودرا

Аз бскаҳ гиря кардам худ гуфтамӣ магар

از بسکه گریه کردم خود گفتمی مگر

Сдчшмаҳ гашта таъбияи дрчшми мрмро

صدچشمه گشته تعبیه درچشم مرمرا

Ногоҳ ходими омдўгФтои нгФтмт

ناگاه خادم آمدوگفتا نگفتمت

Мспори дил ба лолаи рухони смнбро

مسپار دل به لاله رخان سمنبرا

Каз меҳр дам зананд взмрдми брнддл

کز مهر دم زنند وزمردم برنددل

Онгаҳ кнндҷўр чу бар қҳбаҳи шўҳро

آنگه کنندجور چو بر قحبه شوهرا

Ёрӣ ки соли пори бадати рӯзу шаб ба бар

یاری که سال پار بدت روز و شب به بر

Монад як равон ки буд дар дўпикро

ماند یک روان که بود در دوپیکرا

Имсоли кўкҷост ки май ноидт ба бар

امسال کوکجاست که می نایدت به بر

Вондри назари нёрдт аз шавкати вФро

واندر نظر نیاردت از شوکت وفرا

Бо ошиқӣ чаҳ кори туро ҳон бигӯямат

با عاشقی چه کار تو را هان بگویمت

Бшнўзмн ки ишқ ту ронӣаст дар хўро

بشنوزمن که عشق تو رانیست در خورا

Нашунидае магари зи бузургон ки гуфта анд

نشنیده ای مگر ز بزرگان که گفته اند

Набӯд ҳар онкӣ сар битарошад қлндро

نبود هر آنکه سر بتراشد قلندرا

з ин гуфта шуд зи ядаи марои хӯни дили равон

ز این گفته شد ز یده مرا خون دل روان

Бо садҳазор нола бигуфтам ба зоўро

با صدهزار ناله بگفتم به زاورا

Дунё ба як қарор намондааст ғам махӯр

دنیا به یک قرار نمانده است غم مخور

Танҳо ҳаме на ёр манастӣ сетгаро

تنها همی نه یار من استی ستمگرا

« ночор ҳар ки соҳиб рӯй накӯ буд »

«ناچار هر که صاحب روی نکو بود»

Сангин диласт агар ҳама бошад пимбро

سنگین دل است اگر همه باشد پیمبرا

Як чанд сбркн ба ғами дил ки кирдигор

یک چند صبرکن به غم دل که کردگار

Хуш дорад аз касе ки ба ғам ҳаст собро

خوش دارد از کسی که به غم هست صابرا

Бинозад ар ба васли вгдозди гарми зҳҷр

بنازد ار به وصل وگدازد گرم زهجر

Ҳаст ихтиёри ман ҳамаи дардасти аҳуро

هست اختیار من همه دردست اهورا

Будем мо входми гарми суханварӣ

بودیم ما وخادم گرم سخنوری

Ногуҳи троқ санадон бархест аз даро

ناگه طراق سندان برخاست از درا

Ҷустами зҷои врФтми вагуфтам ки кистӣ

جستم زجا ورفتم وگفتم که کیستی

Гуфтои манам шнохтмш кӯаст длбро

گفتا منم شناختمش کوست دلبرا

Дар бар Рахш гушӯдам вагуфтам чигуна шуд

در بر رخش گشودم وگفتم چگونه شد

Кат ёдозмн омад бахи бахи з дар даро

کت یادازمن آمد بخ بخ ز در درا

Туркии зи дрдромд хуй карда ме зада

ترکی ز دردرآمد خوی کرده می زده

Чеҳраши зтоби бодаи фурӯзони чўохгро

چهرش زتاب باده فروزان چواخگرا

Рӯйиш ба рўшноӣӣ чун моҳи нхшбо

رویش به روشنائی چون ماه نخشبا

Қадаш ба длрбоӣӣ чун сарви кшмро

قدش به دلربائی چون سرو کشمرا

Неи неи хатои сурӯдам чун қдўрўӣ ӯ

نی نی خطا سرودم چون قدوروی او

Неи сарви кшмри вмаҳи Нахшаби бробро

نی سرو کشمر ومه نخشب برابرا

Кӣ дошт моҳи Нахшаби зулфӣ чу снбло

کی داشت ماه نخشب زلفی چو سنبلا

Кӣ дошт срўкшмри чашмии чўъбҳро

کی داشت سروکشمر چشمی چوعبهرا

На сарви кшмриро бдҷомаҳ бар тно

نه سرو کشمری را بدجامه بر تنا

На моҳи Нахшабиро бдтоҷ бар саро

نه ماه نخشبی را بدتاج بر سرا

Ҳам ҷома дошт ӯ ба тан аз атласи вҳрир

هم جامه داشت او به تن از اطلس وحریر

Ҳам тоҷ дошт ӯ ба сар аз машки азФро

هم تاج داشت او به سر از مشک اذفرا

Афтодаи зулф ӯ ба сари дӯши аўчнонк

افتاده زلف او به سر دوش اوچنانک

Зоғӣ нишаста бошад бршохи ъръро

زاغی نشسته باشد برشاخ عرعرا

Бо шом буд мӯии сиёҳаши писари ъмо

با شام بود موی سیاهش پسر عما

Бо моҳ буд рӯй сипедаши бродро

با ماه بود روی سپیدش برادرا

Ҳаии ҳаии таниш ба нармии халлоқи қоқмо

هی هی تنش به نرمی خلاق قاقما

Бахи бахи Рахш ба хӯбии султони нстро

بخ بخ رخش به خوبی سلطان نسترا

Зулфаши ду сад лтимаҳ аз машки тбто

زلفش دو صد لطیمه از مشک تبتا

Чашмаши дўсдқнинаҳ аз хамри хўлро

چشمش دوصدقنینه از خمر خولرا

Дидам чўзлФ ӯст парешони вбиқрор

دیدم چوزلف اوست پریشان وبیقرار

Кардам яқин ки ҳаст ҷаҳони дори киФро

کردم یقین که هست جهان دار کیفرا

Гавҳар ба як такаллум лаълаш шавад ҳаҷар

گوهر به یک تکلم لعلش شود حجر

Гирам дигар зи Аммони норндгўҳро

گیرم دگر ز عمان نارندگوهرا

Анбар ба як таҳарруки зулфаши шўдгёҳ

عنبر به یک تحرک زلفش شودگیاه

Гирам дигар наёранд аз баҳри ънбро

گیرم دگر نیارند از بحر عنبرا

Бншондмш ба садри вФшондм ба остин

بنشاندمش به صدر وفشاندم به آستین

Гирди раҳаши з рӯй чўмоаҳи мнўро

گرد رهش ز روی چوماه منورا

Ваз рӯй шодмонӣ дар пеши аўздм

وز روی شادمانی در پیش اوزدم

Сар бар замини калларо бар чархи ахзро

سر بر زمین کله را بر چرخ اخضرا

Чун зулфи хеши гашти парешони марои чўдид

چون زلف خویش گشت پریشان مرا چودید

Гуфт эй афғони магар ки ба хўобстми андро

گفت ای افغان مگر که به خوابستم اندرا

Чунӣ чаҳ мекунӣ чаҳ шиддат коинчнин шудӣ

چونی چه می کنی چه شدت کاینچنین شدی

Зарди взъиФи вхстаҳу ранҷури вмзтро

زرد وضعیف وخسته و رنجور ومضطرا

Мибошдти мгрбаҳи миёнами миёна Эй

میباشدت مگربه میانم میانه ای

Коинсон шудааст ҷисми тўчўни мӯии лоғро

کاینسان شده است جسم توچون موی لاغرا

Чашмони ман магар ба тўФрмўди коинчнин

چشمان من مگر به توفرمود کاینچنین

Бемору зори гардӣ ва бехоб ва бе хўро

بیمار و زار گردی و بی خواب و بی خورا

Хоҳии китоби ишқи нависии магар ки ҳаст

خواهی کتاب عشق نویسی مگر که هست

Рагҳо аён ба ҷисми тўчўни хати мстро

رگها عیان به جسم توچون خط مسطرا

Гуфтам бадв ки бархе ҷони тўҷони ман

گفتم بدو که برخی جان توجان من

Шабҳои ҳиҷр карда бад-ӣни рӯзам аксаран

شبهای هجر کرده بدین روزم اکثرا

Гуфтои з дрдҳҷр намардӣ зиҳии тавон

گفتا ز دردهجر نمردی زهی توان

Гуфтам дротшаст ҳаёти смндро

گفتم درآتش است حیات سمندرا

Алқсаҳ чун ки посӣ аз шаб гузашт гуфт

القصه چون که پاسی از شب گذشت گفت

Хези вмӣ ор мешавадат гар месаро

خیز ومی آر می شودت گر میسرا

Зон май ки гар банушад як қатраи дев аз ӯ

زآن می که گر بنوشد یک قطره دیو از او

Гардад фириштаи тинати ваҳми ҳўрмнзро

گردد فرشته طینت وهم حورمنظرا

Зон май ки грбнўшд бедонишӣ аз ӯ

زآن می که گربنوشد بی دانشی از او

Дргли Фрўбмонд то ҳашар чун хро

درگل فروبماند تا حشر چون خرا

Зон май ки қатра Эй хӯрд ар тираи зоғ аз ӯ

زآن می که قطره ای خورد ار تیره زاغ از او

Гардад хаҷали зи ҷилва ӯ тоўс наро

گردد خجل ز جلوه او طاوس نرا

Зон май ки буи ӯ расад ар бар машоми мӯр

زآن می که بوی او رسد ار بر مشام مور

Гўидғломи даргаи мо бади скндро

گویدغلام درگه ما بد سکندرا

Гуфтам ту содаи рўӣибо бо бодаи ?ут чаҳ кор

گفتم تو ساده روئیبا با باده ات چه کار

Соқӣ махоҳ взўмтлби бодаи дгаро

ساقی مخواه وزومطلب باده دیگرا

Бо содаи рўӣиовар бокӣ зи мрдмо

با ساده روئی آور باکی ز مردما

Вази бодаи хории охири шармии зи доўро

وز باده خواری آخر شرمی ز داورا

Тарсам худо накарда ба яғмо равад зтў

ترسم خدا نکرده به یغما رود زتو

Ту бори сими дорӣу риндон ба мъбро

تو بار سیم داری و رندان به معبرا

Шҳзодаҳи гӯш ҳарки хӯрд бода май барад

شهزاده گوش هرکه خورد باده می برد

Тарсам хабар шавандат аз ин сари мзмро

ترسم خبر شوندت از این سر مضمرا

Гуфто ба хандаи посухам аз лаъли шаккарин

گفتا به خنده پاسخم از لعل شکرین

К-эии осмони дониш аз инсофи мгзро

کای آسمان دانش از انصاف مگذرا

Хӯрдани шароби беҳтар ё дрзмини мадҳ

خوردن شراب بهتر یا درزمین مدح

Тухми умеди куштани вбрдни ҷафои баро

تخم امید کشتن وبردن جفا برا

Хӯрдани шароби беҳтар ё ҳамчун ин вон

خوردن شراب بهتر یا همچون این وآن

Ҳар субҳу шом рӯй намӯдан ба ҳар даро

هر صبح و شام روی نمودن به هر درا

Хӯрдани шароби беҳтар ё ҳар замон шудан

خوردن شراب بهتر یا هر زمان شدن

Дар кохи шоҳзода ба сад ғарчаи ҳамсаро

در کاخ شاهزاده به صد غرچه همسرا

Хӯрдани шароби беҳтар ё ҳмчўоҳли Форс

خوردن شراب بهتر یا همچواهل فارس

Кардани нифоқи вгштн аз зарраи кмтро

کردن نفاق وگشتن از ذره کمترا

Хӯрдани шароби беҳтар ё ҳамчун ғрчгон

خوردن شراب بهتر یا همچون غرچگان

Сулс аз вазифаи каср ниҳодани зи мзтро

ثلث از وظیفه کسر نهادن ز مضطرا

« аз ҳар чаҳ бигузарӣ сухани дӯст хуштараст »

«از هر چه بگذری سخن دوست خوشتر است»

Бархез ваяки дўсоғри саҳбои бёўро

برخیز ویک دوساغر صهبا بیاورا

Ҷустами зи ҷои врФтми дркўӣ май фуруш

جستم ز جا ورفتم درکوی می فروش

Гуфтам бдўбаҳи лобаи маро эй ту срўо

گفتم بدوبه لابه مرا ای تو سروا

Мҳмонкии азиз маро карда сарфароз

مهمانکی عزیز مرا کرده سرفراز

Аз ман шароби ноб талаб карда аидро

از من شراب ناب طلب کرده ایدرا

Бустон ба раҳни хирқаи вдсторро зи ман

بستان به رهن خرقه ودستار را ز من

Кин нимшб на сим маро ҳаст венаи зро

کاین نیمشب نه سیم مرا هست ونه زرا

Аммо на чун шароби шробӣ ки май диҳӣ

اما نه چون شراب شرآبی که می دهی

Нимяш оби бошдўи ним дигари шро

نیمیش آب باشدو نیم دیگر شرا

Аз ман гирифт хирқаи вдсторро ба раҳн

از من گرفت خرقه ودستار را به رهن

Оварад як дўминои саҳбои аҳмро

آورد یک دومینا صهبای احمرا

Оҳистаи зўгрФтми вҳри ҷои дмони дмон

آهسته زوگرفتم وهر جا دمان دمان

То омадам ба хизмати он неки мхбро

تا آمدم به خدمت آن نیک مخبرا

Гуфтам майаст ҳин бустон гуфт ҳони вчнин

گفتم می است هین بستان گفت هان وچنین

Нақулӣ биору зи гули фаршии бгстро

نقلی بیار و ز گل فرشی بگسترا

Мишкии басоӣ чун сари зулфам ба ҳоўно

مشکی بسای چون سر زلفم به هاونا

Авдӣ бисӯз чун хами ҷаъдам ба мҷмро

عودی بسوز چون خم جعدم به مجمرا

Оростам пас онгаҳ базмии чунонкӣ буд

آراستم پس آنگه بزمی چنانکه بود

Рашки биҳишти вҳсрти хоқони вқисро

رشک بهشت وحسرت خاقان وقیصرا

Шамъи вшмомаҳи шоҳиду ширини вшроб

شمع وشمامه شاهد و شیرین وشراب

Чанги вчғонаҳи барбати втнбўри вмзмро

چنگ وچغانه بربط وطنبور ومزمرا

Ҳам кардамаш ба ҷоми шароби мрўқо

هم کردمش به جام شراب مروقا

Ҳам брдмш ба пеши гулоби мқтро

هم بردمش به پیش گلاب مقطرا

Пиндоштӣ ки кулбаи ман дашти чин буд

پنداشتی که کلبه من دشت چین بود

Гар дидаи бад ба ҳар ҷиҳат аз баси мътро

گر دیده بد به هر جهت از بس معطرا

Кари гашти гӯши Зуҳраи чангӣ дар осмон

کر گشت گوش زهره چنگی در آسمان

Бнўохти бскаҳи мутриби мзмори вмзмро

بنواخت بسکه مطرب مزمار ومزمرا

Соғар ба ноӣ булбулаи ногуҳ даҳон гушӯд

ساغر به نای بلبله ناگه دهان گشود

Чун Тифли ширхора ба пистони модро

چون طفل شیرخواره به پستان مادرا

ӯ ҳаии зи ман шароб талаб кард вмни ҳаме

او هی ز من شراب طلب کرد ومن همی

Додам ба даст ӯ з май софи соғро

دادم به دست او ز می صاف ساغرا

ӯ масти гашт аз май вмн аз дўчшм ӯ

او مست گشت از می ومن از دوچشم او

Мастии ман зи мастӣ ӯ буд бртро

مستی من ز مستی او بود برترا

Гуфт олати қимор агарат ҳаст пеши ор

گفت آلت قمار اگرت هست پیش آر

Шатранҷ ва нарадро бнҳодмш дар баро

شطرنج و نرد را بنهادمش در برا

Гуфт ар барии ту ман зи лабат май даҳуми ду бӯс

گفت ار بری تو من ز لبت می دهم دو بوس

Вари ман барам бихон ту яке қитъа аз баро

ور من برم بخوان تو یکی قطعه از برا

Аммо на ҳамчуи шеърами шеърӣ буд каз ӯ

اما نه همچو شعرم شعری بود کز او

Дилҳо пареш гардад ва ҷонҳо мкдро

دلها پریش گردد و جانها مکدرا

Гуфтам марои ту ҳар чаҳ кунӣ шарти ҳарфи не

گفتم مرا تو هر چه کنی شرط حرف نی

Аммо манам пиёдаи ту шоҳи мзФро

اما منم پیاده تو شاه مظفرا

Гар ту барии зи ман бастоне ба зӯри ҳасан

گر تو بری ز من بستانی به زور حسن

Вари ман барам намешавадам бахти ёўро

ور من برم نمی شودم بخت یاورا

Зоин гуфта шуд чу зулфи худ ошуфта дар ғазаб

زاین گفته شد چو زلف خود آشفته در غضب

Гуфт ар барии даҳум ба худованди акбро

گفت ار بری دهم به خداوند اکبرا

Сӯем вазиру бидқи он шаҳи равон чу кард

سویم وزیر و بیدق آن شه روان چو کرد

Ҳаштум ба пои пели тани асбаши руху саро

هشتم به پای پیل تن اسبش رخ و سرا

Оварад рух чу пеши ман он шоҳ ҳасан шуд

آورد رخ چو پیش من آن شاه حسن شد

Шоҳаши зи ғуссаи моти вФкнд аз сари аФсро

شاهش ز غصه مات وفکند از سر افسرا

Брҷстми вази шодӣ дар пеш рӯй ӯ

برجستم وز شادی در پیش روی او

Бардоштами се чори муъаллақ чу кўтро

برداشتم سه چار معلق چو کوترا

Тангаш ба бар кашидам чун ҷони нозанин

تنگش به بر کشیدم چون جان نازنین

Вази лаъл ӯ гирифтам ҳаии бӯса бе маро

وز لعل او گرفتم هی بوسه بی مرا

Гуфтои магар ки огаҳят аз ҳисоб нест

گفتا مگر که آگهیت از حساب نیست

Гуфтам ҳисоб чист дар ин марзи вкшўро

گفتم حساب چیست در این مرز وکشورا

Гуфтои ду бӯсаи шарти бкрдм чаҳ ме кунӣ

گفتا دو بوسه شرط بکردم چه می کنی

Гуфтам магар на ду бҳъдд даҳ шуд аидро

گفتم مگر نه دو بهعدد ده شد ایدرا

Гуфто гирифтам инки ду даҳ дар адад шавад

گفتا گرفتم اینکه دو ده در عدد شود

Бӯсидае ту инакам аз сад фузуни туро

بوسیده ای تو اینکم از صد فزون ترا

Гуфтам се чори бӯсаи фузунтар нкрдмт

گفتم سه چار بوسه فزونتر نکردمت

Гар нест боварат бишуморем аз саро

گر نیست باورت بشماریم از سرا

Гуфто биор нарад каз ин шоҳи воин вазир

گفتا بیار نرد کز این شاه واین وزیر

Як лухти хӯн шудааст марои дил ба пикро

یک لخت خون شده است مرا دل به پیکرا

Аз къбтини ҳосили ман буд чор ва се

از کعبتین حاصل من بود چار و سه

Кўкрди панҷ хонаи худро мсхро

کوکرد پنج خانه خود را مسخرا

Ишқаши чор ман шуд вҳирон ки чун кунам

عشقش چار من شد وحیران که چون کنم

КоФтодм аз ду холаши ногуҳ ба шшдро

کافتادم از دو خالش ناگه به ششدرا

Хандон биравӣ ман назари афканди вагуфти ҳон

خندان بروی من نظر افکند وگفت هان

Чунӣ кунун бихон ғазалии рӯҳи пурваро

چونی کنون بخوان غزلی روح پرورا

Чун ин бигуфт ногуҳ аз файзи сармадӣ

چون این بگفت ناگه از فیض سرمدی

Ин матлабам бдиҳаҳ биёмад ба хотро

این مطلبم بدیهه بیامد به خاطرا

То лаъли шаккарини туро дид шкро

تا لعل شکرین تو را دید شکرا

Ҳамчун магаси з ҳасрат зад даст бар саро

همچون مگس ز حسرت زد دست بر سرا

Дигари наботро нахирад муштарӣ кунӣ

دیگر نبات را نخرد مشتری کنی

Якбор агар табассуми ширин чу шкро

یکبار اگر تبسم شیرین چو شکرا

Имшаб ки бо манӣ будам ба зи рӯзи ид

امشب که با منی بودم به ز روز عید

Шомӣ ки бетуам гузарад субҳи мҳшро

شامی که بی توام گذرد صبح محشرا

Икдми висол рӯй ту хуштар буд аз онк

یکدم وصال روی تو خوشتر بود از آنک

Аз бохтар диҳанд маро то ба хоўро

از باختر دهند مرا تا به خاورا

Ойин кунад ба зевар ҳар кас ки хубрӯаст

آئین کند به زیور هر کس که خوبروست

Тўхўби рӯи з рух кунӣ ойин ба зиўро

توخوب رو ز رخ کنی آئین به زیورا

Бархез то нишонам бар чашми равшанат

برخیز تا نشانم بر چشم روشنت

Гар ҳуҷра чун дилам шудаи тори вмҳқро

گر حجره چون دلم شده تار ومحقرا

Зулфат агар на қанбари ҳайдар буд з чист

زلفت اگر نه قنبر حیدر بود ز چیست

Каз моҳ карда болини вази меҳри бстро

کز ماه کرده بالین وز مهر بسترا

Чун ин ғазал змн бишунид он ғизоли чин

چون این غزل زمن بشنید آن غزال چین

Гуфто ки ин ғазалро гӯ кист шоъро

گفتا که این غزل را گو کیست شاعرا

Гуфтам ки худ бдиҳаҳ кунун гуфтамӣ бигуфт

گفتم که خود بدیهه کنون گفتمی بگفت

Биллоҳ на?идм зи ту ин гуфта боваро

بالله نایدم ز تو این گفته باورا

Ту мар на менакардӣ аз қофияи радиф

تو مر نه می نکردی از قافیه ردیف

ти мар на менакардӣ сътр аз сғбро

ت مر نه می نکردی سعتر از سغبرا

Чун шуд ки ногаҳон шудӣ ингуна Фозло

چون شد که ناگهان شدی اینگونه فاضلا

Чанде нарафта чун шудӣ ин сони схнўро

چندی نرفته چون شدی این سان سخنورا

Гуфтам бетаи ман ончӣ бидам ҳастамӣ валек

گفتم بتا من آنچه بدم هستمی ولیک

Ин қадар впоиаҳ ёфтам аз мадҳи ҳидро

این قدر وپایه یافتم از مدح حیدرا

Шоҳӣ ки ёфт ҳастӣ аз ҳастяш з нест

شاهی که یافت هستی از هستیش ز نیست

Дар даҳри мо сӯии аллоҳ аз ҳукмами доўро

در دهر ما سوی الله از حکمم داورا

Шоҳӣ ки камтарини хадамаши рости нанги въор

شاهی که کمترین خدمش راست ننگ وعار

Аз фари зи тахти слҷқу азтоҷи снҷро

از فر ز تخت سلجق و ازتاج سنجرا

Шоҳӣ ки ме тавон ба як ангушт баркашад

شاهی که می توان به یک انگشت برکشد

Бар ҳайатӣ дигар ду на афлоки дгаро

بر هیئتی دگر دو نه افلاک دیگرا

Онкў бар виқораш кӯҳаст чун кҳо

آنکو بر وقارش کوه است چون کها

Онкў бар схоўиш баҳраст Фрғро

آنکو بر سخاویش بحر است فرغرا

Асмоء ҳаст ҳар чаҳ буд ӯст мънё

اسماء‌هست هر چه بود اوست معنیا

Эъроз ҳаст ҳар чаҳ буд ӯст ҷўҳро

اعراض هست هر چه بود اوست جوهرا

Пӯшидаам зи меҳраши брҷсми ҷўшно

پوشیده ام ز مهرش برجسم جوشنا

Биниҳодаам зи ишқаш бар фарқи мғФро

بنهاده ام ز عشقش بر فرق مغفرا

Дар рӯзи кини зи сами сутуру садои кӯс

در روز کین ز سم ستور و صدای کوس

Ҳам кӯр гардад ар малики ваҳми фалаки кро

هم کور گردد ار ملک وهم فلک کرا

Корӣ кунад ба аъдои корнд ҳар замон

کاری کند به اعدا کآرند هر زمان

Ёд аз азоби вмҳнти вондўаҳи мҳшро

یاد از عذاب ومحنت واندوه محشرا

Ҳам табли алрҳили ғаривади зи аимно

هم طبل الرحیل غریود ز ایمنا

Ҳам бонг алФрор барояд зи аисро

هم بانگ الفرار برآید ز ایسرا

Онро ки нест баҳрае аз меҳр ӯ ба умр

آنرا که نیست بهره ای از مهر او به عمر

Хайраши ҳама шар омаду нафъаши ҳамаи зро

خیرش همه شر آمد و نفعش همه ضرا

Бархе ба нори гўиндози меҳр ӯ раванд

برخی به نار گوینداز مهر او روند

Биллоҳ ман намекунам ин қиссаи боваро

بالله من نمی کنم این قصه باورا

Талқ ар ба тан бимолӣ оташи нсўздт

طلق ار به تن بمالی آتش نسوزدت

Меҳри алии магар буд аз талқи кмтро

مهر علی مگر بود از طلق کمترا

Онрои кҳзраҳ эй буд аз меҳр ӯ ба дил

آنرا کهذره ای بود از مهر او به دل

Ёқӯт сон насузад ҷисмаши зи озро

یاقوت سان نسوزد جسمش ز آذرا

эй шоҳи дайни паноҳ ки дар васфи ту набӣ

ای شاه دین پناه که در وصف تو نبی

Фармуд шаҳри илмам ва бошад алӣ даро

فرمود شهر علمم و باشد علی درا

Як ҳарф аз сифот ту натавон навишт агар

یک حرف از صفات تو نتوان نوشت اگر

Дарё шавад мидоди венаи афлоки дФтро

دریا شود مداد ونه افلاک دفترا

Ҳам бо аъонт ту шавад мӯри зъиФо

هم با اعانت تو شود مور ضعیفا

Ҳам бо иҳонат ту шавад бози кўтро

هم با اهانت تو شود باز کوترا

Хашм туаст марг шавадгар мҷсмо

خشم تو است مرگ شود گر مجسما

Лутф туаст умр шавадгар мсўро

لطف تو است عمر شود گر مصورا

Шохи шаҷар ба мадҳ ту гардӣда нотқо

شاخ شجر به مدح تو گردیده ناطقا

Қатраи мтр ба васф ту гардӣда ҷонўро

قطره مطر به وصف تو گردیده جانورا

Лутфи ту гарна шомили ҳоли Масеҳ буд

لطف تو گرنه شامل حال مسیح بود

Ҳаргиз намешудӣ зи дамаши занаи ъозро

هرگز نمی شدی ز دمش زنه عاذرا

Паҳлуи змҳри ту холӣ наме кунам

پهلو زمهر تو خالی نمی کنم

Паҳлуем ар чўдоро гардад ба ҷмдро

پهلویم ار چودارا گردد به جمدرا

Тозам ба дашти ишқи ту кӯи бори ночхо

تازم به دشت عشق تو کو بار ناچخا

Пўим ба роҳи меҳри тўкў рӯй клмро

پویم به راه مهر توکو روی کلمرا

Он рака нест меҳри ту дар дил ба рӯзгор

آن راکه نیست مهر تو در دل به روزگار

Ҳар мӯ ки бошадаш ба тан ояд чу нштро

هر مو که باشدش به تن آید چو نشترا

Бар по чигуна гаштии тоқи сипеҳр агар

بر پا چگونه گشتی طاق سپهر اگر

Дар кишвар вуҷӯд набӯдӣ ғулгаро

در کشور وجود نبودی غلیگرا

То дорадам зи меҳри ту фонӯси шамъи дил

تا داردم ز مهر تو فانوس شمع دل

Ғами неи вазад ҳар ончии зи офоти срсро

غم نی وزد هر آنچه ز آفات صرصرا

Ман масти ҷоми ишқ туам нест ҳоҷатам

من مست جام عشق توام نیست حاجتم

Рӯзи ҷазо ба чашмаи таснӣму кўсро

روز جزا به چشمه تسنیم و کوثرا

Дорам умед аз карамати инки рӯзи ҳашар

دارم امید از کرمت اینکه روز حشر

Аз оташ ҷҳим нигарадам мҳрро

از آتش جحیم نگردم محررا

Дорам умеди дигар каз лутф бе шимур

دارم امید دیگر کز لطف بی شمر

Онкў марост хоҷаи туро ҳаст чокро

آنکو مراست خواجه تو را هست چاکرا

Онкўи туро саммӣ шуд ва зоин фахр ме сазад

آنکو تو را سمی شد و زاین فخر می سزد

Бар на фалак агар кунад аз рутбаи тсхро

بر نه فلک اگر کند از رتبه تسخرا

Онкў буд ба ҳикмати арсту Флотно

آنکو بود به حکمت ارسط و فلاطنا

Онкў буд ба тоъати салмони вбўзро

آنکو بود به طاعت سلمان وبوذرا

Ҳам доряши нигоҳи з ҳар ранҷу мҳнто

هم داریش نگاه ز هر رنج و محنتا

Ҳам бошяш паноҳ ба ҳар фитнаи вшро

هم باشیش پناه به هر فتنه وشرا

Мадҳи ту хондааст ба ҳар рӯз ва ҳар шбо

مدح تو خوانده است به هر روز و هر شبا

Васф ту гуфтааст ба миҳроби вмнбро

وصف تو گفته است به محراب ومنبرا

Шеърами ҳазор таъна занад бар ба гўҳро

شعرم هزار طعنه زند بر به گوهرا

Табъам ба баҳри мадҳи ту то шуд шноўро

طبعم به بحر مدح تو تا شد شناورا

эй онкии пеши қадари ту алванди шдкҳо

ای آنکه پیش قدر تو الوند شدکها

Ваии онкӣ назд фазли ту арўнд шуд лро

وی آنکه نزد فضل تو اروند شد لرا

Баси қарнҳо гузаштан бояд ба рӯзгор

بس قرنها گذشتن باید به روزگار

То оварад дигар чу ту фарзанди модро

تا آورد دگر چو تو فرزند مادرا

Ту Юнусӣ вҳўтаст ин хокдони рию

تو یونسی وحوت است این خاکدان ریو

Ту Юсуфӣ вчоаҳаст ин дори шшдро

تو یوسفی وچاه است این دار ششدرا

Хасми туро чаҳ ҳоҷати ханҷар задан буд

خصم تو را چه حاجت خنجر زدن بود

Кандар танаст ҳар сари мӯяш чу хнҷро

کاندر تن است هر سر مویش چو خنجرا

Васфи туро чунонкии тўӣӣ чун кунам хаёл

وصف تو را چنانکه توئی چون کنم خیال

Каз ҳар чаҳ оядам ба хаёлии Фзўнтро

کز هر چه آیدم به خیالی فزونترا

Оранди оби вотш агар доварӣ ба ту

آرند آب وآتش اگر داوری به تو

Хасмӣ дигар баҳам накунанд обу озро

خصمی دگر بهم نکنند آب و آذرا

Зоин пас зи бим ту нашавад толеъи офтоб

زاین پس ز بیم تو نشود طالع آفتاب

Аз абр то ба сар накушуд тираи чодро

از ابر تا به سر نکشد تیره چادرا

Садрои сипеҳри қдро эй онкии шахси ту

صدرا سپهر قدرا ای آنکه شخص تو

Дар малики фазл ва дониш омад хдиўро

در ملک فضل و دانش آمد خدیورا

Ғамҳои рӯзгори маро дар дил эй фиғон

غمهای روزگار مرا در دل ای فغان

Стхўон шудааст ҳамчу дар ангури тктро

ستخوان شده است همچو در انگور تکترا

Ҷузи ту касе набинам доно ки дар ҷаҳон

جز تو کسی نبینم دانا که در جهان

Аз дард худ шавам бар ӯ хеши киўро

از درد خود شوم بر او خویش کیورا

Дар зиллатаст ҳар кас ба оҳанги вҳш буд

در ذلت است هر کس به آهنگ وهش بود

Бо иззатаст ҳар кас бошад лтнбро

با عزت است هر کس باشد لتنبرا

Оҷиз буд зи чораи ин дардҳо Масеҳ

عاجز بود ز چاره این دردها مسیح

Ҳам чора Эй кунад магари алтофи кркро

هم چاره ای کند مگر الطاف کرکرا

Омад блндоқболи ахрс ба васфи ту

آمد بلنداقبال اخرس به وصف تو

Ҳам ахрсаст ҳар ки азу ҳаст ашъро

هم اخرس است هر که ازو هست اشعرا

Шеърам чу шеъри ёр чаҳ ғамгар буд пареш

شعرم چو شعر یار چه غم گر بود پریش

КошФтаҳ дил нагашта ҷузи ошуфтаи дгаро

کاشفته دل نگشته جز آشفته دیگرا

Он ба ки бар дуои ту хатм сухан кунам

آن به که بر دعای تو ختم سخن کنم

То кас нагӯядам ки фулонӣаст мҳмро

تا کس نگویدم که فلانی است مهمرا

То машк оваранд зи чин ва дар аз адан

تا مشک آورند ز چین و در از عدن

То анбар аз ттору дибаҳи ҳам аз малики шштро

تا عنبر از تتار و دیبه هم از ملک ششترا

То ҳаст чори унсури венаи чарх ва ҳашт хулд

تا هست چار عنصر ونه چرخ و هشت خلد

То ҳаст тири вмштрӣу Зуҳраи вхўро

تا هست تیر ومشتری و زهره وخورا

Бошад сипед то тани дилдори ҳамчуи сим

باشد سپید تا تن دلدار همچو سیم

Зардаст то ки чеҳраи ушшоқ чун зро

زرد است تا که چهره عشاق چون زرا

Ёри ту ромбод ба ҷузи айши ҳамдамо

یار تو رامباد به جز عیش همدما

Хасми туро мабод ба ҷузи дрдғмхўро

خصم تو را مباد به جز دردغمخورا

Ғам нестгар ки қофияи баъзе мукаррар аст

غم نیست گر که قافیه بعضی مکرر است

Некӯтараст ореи қанди мкрро

نیکوتر است آری قند مکررا