Соқио кун карам аз бода ба ман ҷомӣ чанд

ساقیا کن کرم از باده به من جامی چند

То ба мастии гзрдъмри ман айёмӣ чанд

تا به مستی گذردعمر من ایامی چند

Носеҳон манъ кунандам ки мадаи дил ба касе

ناصحان منع کنندم که مده دل به کسی

Чаҳ бигӯям ман длсўхтаҳ бо хомӣ чанд

چه بگویم من دلسوخته با خامی چند

Ба саволами лаби ширин ба табассум бигушоӣ

به سؤالم لب شیرین به تبسم بگشای

Гўҷўобӣ ҳама гиреҳаст ба дашномӣ чанд

گوجوابی همه گرهست به دشنامی چند

Мурғ дил рафт паии донаи холи рухи ту

مرغ دل رفت پی دانه خال رخ تو

Шуд гирифтор ба гесуии ту дар домӣ чанд

شد گرفتار به گیسوی تو در دامی چند

Ҳар тарафи дилбарии афтодаи паии сайди дилам

هر طرف دلبری افتاده پی صید دلم

Чаҳ кунад як дили маҷрӯҳи вдлоромӣ чанд

چه کند یک دل مجروح ودلارامی چند

Ба нисори қадамаши ҷони вдлми орем на сим

به نثار قدمش جان ودلم آریم نه سیم

Гар насими саҳари оради зи ту пайғомӣ чанд

گر نسیم سحر آرد ز تو پیغامی چند

Гуфтам аздўлту ҳишмат ки баланд иқбол аст

گفتم ازدولت و حشمت که بلند اقبال است

Гуфт ҳар кас ба раҳи ишқи зндгомӣ чанд

گفت هر کس به ره عشق زندگامی چند