Дӯши соқӣ пешам омад тока ҷом ме диҳад

دوش ساقی پیشم آمد تاکه جام می دهد

Гуфтам ар хоҳӣ ки ман нӯшам бигӯ то вай диҳад

گفتم ار خواهی که من نوشم بگو تا وی دهد

намеҳаром омад вале даракяш ман гардад ҳалол

می حرام آمد ولی درکیش من گردد حلال

Ҷом май гирдчўўии ман ҳай хӯрам ӯ ҳай диҳад

جام می گیردچووی من هی خورم او هی دهد

Ноӣии имшаб ваа чаҳ хуш аз рӯй маънӣ не занад

نائی امشب وه چه خوش از روی معنی نی زند

Ҳай бигӯ то неи зиндаами гўбаҳ соқӣ ме диҳад

هی بگو تا نی زندهم گوبه ساقی می دهد

Маҳв мутриб гаштаам алҳақ чаҳ никўъорФӣ аст

محو مطرب گشته ام الحق چه نیکوعارفی است

Май ба неи резад ки то бар мурдаи ҷон аз не диҳад

می به نی ریزد که تا بر مرده جان از نی دهد

Гӯ ба соқӣ чун ба давр мо расад ҷоми шароб

گو به ساقی چون به دور ما رسد جام شراب

Боядаш бошдтслсли токаи пай дар пай диҳад

بایدش باشدتسلسل تاکه پی در پی دهد

Ёрро гуфтам марои бӯсии зи лаби анъоми даҳ

یار را گفتم مرا بوسی ز لب انعام ده

Нӯши хндӣ здкаҳ хоҳам додёи раб кӣ диҳад

نوش خندی زدکه خواهم دادیا رب کی دهد

Май сздонъоми ин ширини ғазалро подшоҳ

می سزدانعام این شیرین غزل را پادشاه

Бар блндоқболи Ширози въроқ ва рай диҳад

بر بلنداقبال شیراز وعراق و ری دهد