Зиҳии ҷамоли ту дебочаи китоби риёз

زهی جمال تو دیباچه کتاب ریاض

Тароват аз рухи ту гул намӯда истиқроз

طراوت از رخ تو گل نموده استقراض

Нишаста холи сиёҳӣ ба кунҷи абрӯят

نشسته خال سیاهی به کنج ابرویت

Чунонкии гӯшаи миҳроби ҳндўӣии муртоз

چنانکه گوشه محراب هندوئی مرتاض

Фиғон ки бо дили ман май кндсри зулфат

فغان که با دل من می کند سر زلفت

Ҳар ончӣ бо сари зулф тўмӣ кунад миқроз

هر آنچه با سر زلف تو می کند مقراض

Баҳоии бӯсае аз лаб агар кунӣ срўҷон

بهای بوسه ای از لب اگر کنی سروجان

Ба хокпои тўсўгнд агар кунам иғмоз

به خاکپای تو سوگند اگر کنم اغماض

Ба ёд рӯй накӯй ту ҳар чаҳ қуръаи занам

به یاد روی نکوی تو هر چه قرعه زنم

Ҳаме чу менагарм шакл ҳмраҳаст вбёз

همی چو می نگرم شکل حمره است و بیاض

Даво нахоҳам агар аз тўоидми иллат

دوا نخواهم اگر از تو آیدم علت

Шифо наҷӯям агар аз тўбошдми амроз

شفا نجویم اگر از تو باشدم امراض

Магар чаҳ ҷурми вхто сар зад аз баланди иқбол

مگر چه جرم و خطا سر زد از بلند اقبال

Ки саргарон шуда ва кардае аз аўоъроз

که سر گران شده و کرده ای از او اعراض