Ханҷар ба дасти тарк ту дорад сари низо

خنجر به دست ترک تو دارد سر نزاع

Бояд кунем ҷону дили хешро видоъ

باید کنیم جان و دل خویش را وداع

Аз ҳмраҳу баёз рахт оварам фараҳ

از حمره و بیاض رخت آورم فرح

Аз ин ва он агарчӣ шавад ҳосили иҷтимо

از این و آن اگرچه شود حاصل اجتماع

Ҳам маҳв гашта пеши каломи ту сарфу наҳв

هم محو گشته پیش کلام تو صرف و نحو

Ҳам насх гашта аз хати мишкӣни ту рқоъ

هم نسخ گشته از خط مشکین تو رقاع

Додеми малики дил ба ду зулф ва ду чашми ту

دادیم ملک دل به دو زلف و دو چشم تو

Ҳар як дар ӯ тасарруфӣ оварда болмшоъ

هر یک در او تصرفی آورده بالمشاع

Кас карда дар муомилаи ишқ кӣ зиён

کس کرده در معاملهٔ عشق کی زیان

Аз ашку чеҳраи сим ва зар оварда интифоъ

از اشک و چهره سیم و زر آورده انتفاع

Пурсидам аз касе чаҳ буд ақли пеши ишқ

پرسیدم از کسی چه بود عقل پیش عشق

Гуфто чаҳ бӯса Эйаст пас аз лиззати ҷимоъ

گفتا چه بوسه‌ای است پس از لذّتِ جماع

Зоҳиди блндоқбол аз ошиқӣ шудам

زاهد بلنداقبال از عاشقی شدم

Пандами мадаи зи ақлу миФзои марои сдоъ

پندم مده ز عقل و میفزا مرا صداع