Баронанд халқӣ ки ман май пурситам

برآنند خلقی که من می پرستم

На аз май ман аз чашми масти ту мастам

نه از می من از چشم مست تو مستم

Ту он ъҳдўи паймони худро шикастӣ

تو آن عهدو پیمان خود را شکستی

Ман он ъҳдхўдрои куҷо кӣ шикастам

من آن عهدخودرا کجا کی شکستم

На ҳаркаси дҳдбодаҳи ман бодаи нӯшам

نه هرکس دهدباده من باده نوشم

Тугар мефурӯшӣ кунӣ май пурситам

توگر می فروشی کنی می پرستم

Барам равнақ аз машки тотори втбт

برم رونق از مشک تاتار وتبت

Агар торӣ аз зулфат уфтад ба дастам

اگر تاری از زلفت افتد به دستم

На ишқам ба рӯй ту имрӯзӣ астӣ

نه عشقم به روی تو امروزی استی

Ки ошиқ ба рӯяти зи рӯзи аластам

که عاشق به رویت ز روز الستم

ТўгФтии гушойам дар дайгарӣ ро

توگفتی گشایم در دیگری را

Ба рӯй ту ҳар гуҳи дариро бибастам

به روی تو هر گه دری را ببستم

Баландаст иқболи он кас ки гуяд

بلند است اقبال آن کس که گوید

Ба пеши раҳи дӯст чун хоки пастам

به پیش ره دوست چون خاک پستم