эй подшоҳи хубони раҳмӣ бар ин гадо кун

ای پادشاه خوبان رحمی بر این گدا کن

Аз мкрмти диламро аз қайди ғам раҳо кун

از مکرمت دلم را از قید غم رها کن

Ман хаста вғрибм шуд дарду ғами насибам

من خسته وغریبم شد درد و غم نصیبم

Гуфтӣ ки ман табибами дарди маро даво кун

گفتی که من طبیبم درد مرا دوا کن

Моро набӯд гоҳе ҷузи даргаати паноҳӣ

ما را نبود گاهی جز درگهت پناهی

Аз марҳамати нигоҳӣ гоҳе ба сӯй мо кун

از مرحمت نگاهی گاهی به سوی ما کن

Бо меҳри вабои вФоӣӣ бо ҳар дили ошноӣ

با مهر وبا وفائی با هر دل آشنایی

Аз мо чаро ҷдоӣӣ даврӣ макун сафо кун

از ما چرا جدائی دوری مکن صفا کن

Тоҷи сари шаҳонеи стони инси вҷонӣ

تاج سر شهانی سطان انس وجانی

Аз мо чаро наоне чашмӣ ба мо ато кун

از ما چرا نهانی چشمی به ما عطا کن

Дар роҳат аз дили вҷон бояд намӯд қурбон

در راهت از دل وجان باید نمود قربان

Аз ман биёи вбстони ин ҳар дуро фидо кун

از من بیا وبستان این هر دو را فدا کن

Иқболи мо баландаст фирӯз ворҷмнд аст

اقبال ما بلند است فیروز وارجمند است

Ин ҷумлаи ришхндост ӯро ту бо баҳо кун

این جمله ریشخنداست او را تو با بها کن