Фироқи ёр чаҳ доне чаҳ май кндбои ман

فراق یار چه دانی چه می کندبا من

Ба ҷон ман занад оташ бар оташами доман

به جان من زند آتش بر آتشم دامن

Чунон шавад ки намонад дигар нами андар ӣам

چنان شود که نماند دگر نم اندر یم

зи сӯзи дили кашами оҳӣ агар ба дарёи ман

ز سوز دل کشم آهی اگر به دریا من

Чунон вӯди маро пар намӯда ишқ аз дӯст

چنان وود مرا پر نموده عشق از دوست

Ки худбаи ҳайратам аз инки ман туам ё ман

که خودبه حیرتم از اینکه من توام یا من

Ту дастгирии афтодагон чаҳ Фрмоӣӣ

تو دستگیری افتادگان چه فرمائی

Чаҳ бок аз ғами ишқатгар уфтами азпои ман

چه باک از غم عشقت گر افتم ازپا من

Гуноҳи бахши вхто пӯш нест алои ту

گناه بخش وخطا پوش نیست الا تو

Чаҳ ғам надорад агар каси гуноҳи алои ман

چه غم ندارد اگر کس گناه الا من

Ту рондидаҳ шудам ошиқи ту аздли вҷон

تو راندیده شدم عاشق تو ازدل وجان

Биё вдўр кун аз рухи ниқобро томн

بیا ودور کن از رخ نقاب را تامن

Шавам зи ҳасани рахти мот чун шаҳи шатранҷ

شوم ز حسن رخت مات چون شه شطرنج

зи ишқ дар шати ранҷ вмҳн кунам мأмн

ز عشق در شط رنج ومحن کنم مأمن

Насиҳатат кунам эй дили шӯии блндоқбол

نصیحتت کنم ای دل شوی بلنداقبال

Ба ишқи дӯст агар ҳамраҳе кунӣ бо ман

به عشق دوست اگر همرهی کنی با من