Хуррами он дам ки нишнид бути ман дар бар ман

خرم آن دم که نشنید بت من در بر من

Шод бе ӯ ншўдоини дили ғампарвар ман

شاد بی او نشوداین دل غم پرور من

Зулфи дилдори марои хосият пар ҳумост

زلف دلدار مرا خاصیت پر هماست

Подшоҳӣ кунам ар соя занад бар сари ман

پادشاهی کنم ار سایه زند بر سر من

эй сабои ҳоли диламро бар дилдор бигӯӣ

ای صبا حال دلم را بر دلدار بگوی

Ҷузи тўкс роҳ надорад чу бар дилбари ман

جز توکس راه ندارد چو بر دلبر من

Зотши ишқи ту з онруӣ чунин сӯхта ам

زآتش عشق تو ز آنروی چنین سوخته ام

Коваради боди магари сӯии тўхокстри ман

کاورد باد مگر سوی توخاکستر من

Нест як тан ки зи ҷаври тўош огоҳӣ нест

نیست یک تن که ز جور تواش آگاهی نیست

Ки диҳад шарҳи лаби хушки вдўи чашмтар ман

که دهد شرح لب خشک ودو چشم تر من

Аз ғами мўрхти втраҳ чун ақраби ту

از غم مورخط وطره چون عقرب تو

Шуда чун хонаи занбӯри дили андар бар ман

شده چون خانه زنبور دل اندر بر من

Рақам аз бас ки задам васфи гул рӯй тўро

رقم از بس که زدم وصف گل روی تورا

Таъна бар гулшан фирдавс занад дафтари ман

طعنه بر گلشن فردوس زند دفتر من

Бас ки аз марҳамати дӯсти блндоқболм

بس که از مرحمت دوست بلنداقبالم

На аҷаби сар наад ар чарх ба хок дар ман

نه عجب سر نهد ار چرخ به خاک در من