Ин кист ки офати зану мирдосат

این کیست که آفت زن و مرداست

Нозуки андоми вноз пурвирд аст

نازک اندام وناز پرورد است

Аз зулф чу сунбули вабаи хати райҳон

از زلف چو سنبل وبه خط ریحان

Аз қади чўснўбри вабаи рух вирд аст

از قد چوصنوبر وبه رخ ورد است

Бе рӯй сипеди вебии хати сабзаш

بی روی سپید وبی خط سبزش

Рӯзам сияҳаст вчҳраҳам зард аст

روزم سیه است وچهره ام زرد است

Марҳам нануҳум кзўмро захм аст

مرهم ننهم کزومرا زخم است

Дармон накунам казу маро дард аст

درمان نکنم کزو مرا درد است

Манъи дили ман намӯдан аз ишқаш

منع دل من نمودن از عشقش

Афсонаи путки воҳн сард аст

افسانه پتک وآهن سرد است

Ҳамчун ман агар кашад ҳазорон ро

همچون من اگر کشد هزاران را

Бар гӯшаи доманаши куҷои грдост

بر گوشه دامنش کجا گرداست

зи он моҳ ба рӯзу шаби баланди иқбол

ز آن ماه به روز و شب بلند اقبال

Ҷуфти ғам вмҳнтаст то фардост

جفت غم ومحنت است تا فرداست