Дар нофа аз хатои машк май здбсии дам аз бӯ

در نافه از خطا مشک می زدبسی دم از بو

Бӯи барад чун зи зулфат аз шарм шуд сияҳи рӯ

بو برد چون ز زلفت از شرم شد سیه رو

Пайдои рахт ба зулфат дар сунбулааст Зуҳра

پیدا رخت به زلفت در سنبله است زهره

ё ма ба бурҷи ақраб ё шамс дар тарозу

یا مه به برج عقرب یا شمس در ترازو

Дар оташи изорати зулфат буд самандар

در آتش عذارت زلفت بود سمندر

Аз сӯхтани сияҳи шдҳмчўни пари парасту

از سوختن سیه شدهمچون پر پرستو

Ҷанг ар ба мондорӣ дорӣ надонам аз чист

جنگ ار به مانداری داری ندانم از چیست

Тири вкмону ҷавшан аз абрӯи вмжаҳи вмў

تیر وکمان و جوشن از ابرو ومژه ومو

Ҷузи чашми ту ки кардааст сайди дилам ки дида

جز چشم تو که کرده است صید دلم که دیده

Дар рӯзгор ширӣ гардад шикори оҳӯ

در روزگار شیری گردد شکار آهو

Дидӣ ки фитнаи вшр бар по шуд з ҳар сӯ

دیدی که فتنه وشر بر پا شد ز هر سو

Додӣ ба дасти мастии ханҷари зи чашми абрӯ

دادی به دست مستی خنجر ز چشم ابرو

То даркинории гирам шояд сеӣ қадат ро

تا درکنار گیرم شاید سهی قدت را

Аз оби чашма чашм гардӣда доманами ҷӯ

از آب چشمه چشم گردیده دامنم جو

Ганҷи висолат аз ранҷи моро ба даст ноед

گنج وصالت از رنج ما را به دست ناید

Корӣ магар кунад бахт варна на зӯри вбозў

کاری مگر کند بخت ورنه نه زور وبازو

Дӯзах магар набошад зони гуноҳкорон

دوزخ مگر نباشد زآن گناهکاران

эй рўбҳштӣ аз чист брмни ниФкнии ху

ای روبهشتی از چیست برمن نیفکنی خو

Гуяд ки хоҷаи мост алҳақ блндоқбол

گوید که خواجه ماست الحق بلنداقبال

Шеър маро бихонандгар бар мазори хоҷу

شعر مرا بخوانند گر بر مزار خواجو