Тири мижгони вснони қаду зираи мўшдаҳ Эй

تیر مژگان وسنان قد و زره موشده ای

Рустами мамлакати ҳасан на бар зу шуда Эй

رستم مملکت حسن نه بر زو شده ای

Моҳи рухсории вхўршиди лақои Зуҳраи ҷабин

ماه رخساری وخورشید لقا زهره جبین

Чашми бади давр чаҳ фаррухи руху никўшдаҳ Эй

چشم بد دور چه فرخ رخ و نیکوشده ای

Турраи ?ути ақраби вчнголи асади мижгонат

طره ات عقرب وچنگال اسد مژگانت

Ҳам ба қади тирӣу ҳмқўсзи абрӯ шуда Эй

هم به قد تیری و همقوسز ابرو شده ای

Ҳар ки рухсори туро дид вдўгисўии ту ро

هر که رخسار تو را دید ودوگیسوی تو را

Гуфт хуршедии вдрбрҷи тарозу шуда Эй

گفت خورشیدی ودربرج ترازو شده ای

Бо вуҷӯди ту ба гулзор надорам сарукор

با وجود تو به گلزار ندارم سروکار

Ки сеӣ қомати вглчҳри всмни бӯ шуда Эй

که سهی قامت وگلچهر وسمن بو شده ای

Чашмат аз баси дили вҷони вздли вҷони сабри ветоон

چشمت از بس دل وجان وزدل وجان صبر وتوان

Май брдхлқ бар онанд ки ҷодӯ шуда Эй

می بردخلق بر آنند که جادو شده ای

Тндкми талхи бгўои бути ширини ҳаракот

تندکم تلخ بگوای بت شیرین حرکات

Турши рӯ бесабаб аз гуфта бдгўшдаҳ Эй

ترش رو بی سبب از گفته بدگوشده ای

Ҳар чаҳ ҳасанаст ба олами ҳамаро дороӣӣ

هر چه حسن است به عالم همه را دارائی

Айб инаст ки бадаҳд ва ҷафо ҷӯшада Эй

عیب این است که بدعهد و جفا جوشده ای

Ҳаст бдхўӣ ҳар онк ки накӯ дорад рӯй

هست بدخوی هر آنک که نکو دارد روی

Тўнкўи рӯи пас аз он рӯаст ки бдхў шуда Эй

تونکو رو پس از آن روست که بدخو شده ای

Халқӣ аз чори ҷиҳати нозири вҷўёии тўлик

خلقی از چار جهت ناظر وجویای تولیک

Кас набинад ки ту дрҷлўаҳи зи шаш сӯ шуда Эй

کس نبیند که تو درجلوه ز شش سو شده ای

Агар ин турфаи ғазали шеъри баланд иқбол аст

اگر این طرفه غزل شعر بلند اقبال است

Пас бгўӣид ба аўхўоҷаҳи хоҷу шуда Эй

پس بگوئید به اوخواجه خواجو شده ای