Биёади абрӯӣ ту шуд қадам ба шакли ҳилолӣ

بیاد ابروی تو شد قدم به شکل هلالی

намешавад дили ман гоҳе аз хаёли ту холӣ

نمی شود دل من گاهی از خیال تو خالی

Магар ки дидаи мунаҷҷими қаду рухи ту ки дода

مگر که دیده منجم قد و رخ تو که داده

Хабари зғорти вғўғо ба тири моҳи ҷалолӣ

خبر زغارت وغوغا به تیر ماه جلالی

Чаҳ ҷўӣӣ аз дили зорам чаҳ пурсӣ аз ман вкорм

چه جوئی از دل زارم چه پرسی از من وکارم

Бирав дроинаҳ бингар ки то шавад ба ту ҳоле

برو درآینه بنگر که تا شود به تو حالی

Маро ба бандагии худ қабул кун ду се рӯзӣ

مرا به بندگی خود قبول کن دو سه روزی

Бибин ба рўзчҳорм ба шаҳри ҳокими вўолӣ

ببین به روزچهارم به شهر حاکم ووالی

Ҳалол нест май аммо ба ман ҳаром набошад

حلال نیست می اما به من حرام نباشد

Чўҳсти азкФи вҷоми ту нўшмш ба ҳалолӣ

چوهست ازکف وجام تو نوشمش به حلالی

Дар оби шўргҳри парвариши намояди вдлбр

در آب شورگهر پرورش نماید ودلبر

Дар об ширин додааст парвариш ба лأлӣ

در آب شیرین داده است پرورش به لألی

Кас ар баланд шуд иқбол ӯ зи мансабу давлат

کس ار بلند شد اقبال او ز منصب و دولت

Баланди омадаи иқболи ман зи ҳзртъолӣ

بلند آمده اقبال من ز حضرتعالی