На ҳмчўъорзи ту ба гулшан буд гулӣ

نه همچوعارض تو به گلشن بود گلی

На ҳмчўтраҳи ту ба боғаст сунбулӣ

نه همچوطره تو به باغ است سنبلی

На чун қади тўрстаҳи сеӣ сарвӣ аз чаман

نه چون قد تورسته سهی سروی از چمن

На слслӣ фиканда чу ман шӯри вғлғлӣ

نه صلصلی فکنده چو من شور وغلغلی

Гулҳои бӯстон шавадаш хор дар назар

گلهای بوستان شودش خار در نظر

Бнмоӣӣ ар гули рухи худро ба булбулӣ

بنمائی ار گل رخ خود را به بلبلی

Ин ранги вншӣаҳ эй ки ту дорӣ ба лаъли лаб

این رنگ ونشئه ای که تو داری به لعل لب

Нашунидау надида касе дргли вмлӣ

نشنیده و ندیده کسی درگل وملی

Аз бодаи лаби ту чу мастӣ буд маро

از باده لب تو چو مستی بود مرا

Дар даҳ зи бӯсаи шаккаринами тнқлӣ

در ده ز بوسه شکرینم تنقلی

Гуфтӣ ба ҳиҷр сабр кун ар васлат орзӯаст

گفتی به هجر صبر کن ار وصلت آرزوست

Ман чун кунам ки нест дилами ротأмлӣ

من چون کنم که نیست دلم راتأملی

Иқболи ман блндшди вшҳраҳ дар ҷаҳон

اقبال من بلندشد وشهره در جهان

Бар домани ту то зада дасти тавассулӣ

بر دامن تو تا زده دست توسلی