Мо гунаҳкори втўғФори гуноҳӣ чаҳ ғам аст

ما گنهکار وتوغفار گناهی چه غم است

Мо хатои пешаи тўморо чўпноҳӣ чаҳ ғам аст

ما خطا پیشه توما را چوپناهی چه غم است

зи ин ғминм ки ба ман ҳеҷ надории сари лутф

ز این غمینم که به من هیچ نداری سر لطف

Шодам ар лутф кунигар ба нигоҳӣ чаҳ ғам аст

شادم ار لطف کنی گر به نگاهی چه غم است

Тани чўнкоаҳи ман аз оташи ҳиҷр ту бсухт

تن چونکاه من از آتش هجر تو بسوخت

Сӯзад аз шуълаи барқ ар пари коҳӣ чаҳ ғам аст

سوزد از شعله برق ار پر کاهی چه غم است

Ман сияҳ бахт набудам ба ҷаҳони бахти маро

من سیه بخت نبودم به جهان بخت مرا

Гар сияҳ карда чўшби чашми сиёҳӣ чаҳ ғам аст

گر سیه کرده چوشب چشم سیاهی چه غم است

Чашми ту дили зи кафами барад втўонкор кунӣ

چشم تو دل ز کفم برد وتوانکار کنی

Гар дар ин боб маро нест гувоҳӣ чаҳ ғам аст

گر در این باب مرا نیست گواهی چه غم است

Онкӣ ҷон дода вдндон диҳадов рӯзӣу нон

آنکه جان داده ودندان دهداو روزی و نان

Гар гдоӣии набарди баҳраи зи шоҳӣ чаҳ ғам аст

گر گدائی نبرد بهره ز شاهی چه غم است

Гар ҳалоки азғми ишқи ту баланд иқбол аст

گر هلاک ازغم عشق تو بلند اقبال است

Гӯ ки аз боғи ту кам боди гиёҳӣ чаҳ ғам аст

گو که از باغ تو کم باد گیاهی چه غم است