Ин санам кист ки ғоратгари имон ман аст
این صنم کیست که غارتگر ایمان من است
Дилу дайн аз кафи ман бардаи паии ҷон ман аст
دل و دین از کف من برده پی جان من است
Чанд бимами диҳӣ аз меҳнати маҳшари зоҳид
چند بیمم دهی از محنت محشر زاهد
Ба худои рӯзи қиёмати шаби ҳиҷрон ман аст
به خدا روز قیامت شب هجران من است
Гули рхои ғунчаи лбои срўқдои кчи кулҳо
گلرخا غنچهلبا سروقدا کچکلها
Ростӣ рӯй ту ғоратгари имон ман аст
راستی روی تو غارتگر ایمان من است
Лаби лаъли шаккарини ту чу ҷон ширин аст
لب لعل شکرین تو چو جان شیرین است
Лек афсӯс ки давр аз лаби вдндон ман аст
لیک افسوس که دور از لب ودندان من است
Зард аз он меҳр чу рухсори баланд иқбол аст
زرد از آن مهر چو رخسار بلند اقبال است
Каш ба дили ҳасрат рӯй маи ҷонон ман аст
کش به دل حسرت روی مه جانان من است