Баҳор омад ва рафт фасли хазон

بهار آمد و رفت فصل خزان

Ҷаҳон бозгардед аз сари ҷавон

جهان بازگردید از سر جوان

Чамани гашт аз сабза чун хати ёр

چمن گشت از سبزه چون خط یار

Ҳамаи домани кӯҳи шдлолаҳи зор

همه دامن کوه شدلاله زار

Замини гашти хокаши зи баси анбарин

زمین گشت خاکش ز بس عنبرین

Ту гўӣии замини шдбҳшти барин

تو گوئی زمین شدبهشت برین

Насим саҳар шуд зи баси мшкбор

نسیم سحر شد ز بس مشکبار

Саросари ҷаҳони гашти дашти ттор

سراسر جهان گشت دشت تتار

Ба амри аллоҳии шукуфаи шкФт

به امر اللهی شکوفه شکفت

Шунидам ки бо безабонӣ бигуфт

شنیدم که با بی زبانی بگفت

Ки дрхонаҳи манишин чу фасл гул аст

که درخانه منشین چو فصل گل است

Гулистони биҳишт аз гул ва булбул аст

گلستان بهشت از گل و بلبل است

Дигар ҷо ба кунҷи шабистони мгир

دگر جا به کنج شبستان مگیر

Макони ҷуз ба боғу гулистони мгир

مکان جز به باغ و گلستان مگیر

Ки шояд набинӣ дигар навбаҳор

که شاید نبینی دگر نوبهار

Мҷуи икдм аз умри худ эътибор

مجو یکدم از عمر خود اعتبار

Ғанимати шимури умрро як нафас

غنیمت شمر عمر را یک نفس

Ба корӣ барис то буд дастрас

به کاری برس تا بود دسترس

Басии рӯзу шаби ҳафтаи вмоаҳу сол

بسی روز و شب هفته وماه و سال

Бияёд ки бошад гули мо суфол

بیاید که باشد گل ما سفال

Бияёд гули андари гулистони басӣ

بیاید گل اندر گلستان بسی

Ки осорӣ аз мо набинад касе

که آثاری از ما نبیند کسی