Пас аз фурӯдин омад Урдӣбиҳишт

پس از فرودین آمد اردیبهشت

Гулистони зи гули гашти рашки биҳишт

گلستان ز گل گشت رشک بهشت

Ба амри худои гул ба гулшани шкФт

به امر خدا گل به گلشن شکفت

Чўгл дар чамани рӯҳ дар тани шкФт

چوگل در چمن روح در تن شکفت

Ба тахти зумурради шаҳ гул нишаст

به تخت زمرد شه گل نشست

Дар боғро боғбони сахти баст

در باغ را باغبان سخت بست

Ки ҳар кас набояд бар шаҳ равад

که هر کس نباید بر شه رود

Каз асрори шаҳ шояд огоҳ шавад

کز اسرار شه شاید آگاه شود

Балии кас агар муҳаррам шоҳ шуд

بلی کس اگر محرم شاه شد

Чаҳ бок ар зи рози шаҳ огоҳ шуд

چه باک ار ز راز شه آگاه شد

Чу дар пеши гули гашти сӯсани каниз

چو در پیش گل گشت سوسن کنیز

Канизаш бунафша шуд аз шавқ низ

کنیزش بنفشه شد از شوق نیز

Чу бар сарви ҳукм ғуломӣ бидод

چو بر سرو حکم غلامی بداد

Ба як пои буриш чун ғуломи истод

به یک پا برش چون غلام ایستاد

Ба наргис ки аз дарди бемор буд

به نرگس که از درد بیمار بود

Ба дардаши дамодами парастор буд

به دردش دمادم پرستار بود

Ба гулзори зани хайма дар навбаҳор

به گلزار زن خیمه در نوبهار

Дар онҷои макони гир ҳамчун ҳазор

در آنجا مکان گیر همچون هزار

Мшўдршбстон дигар мунзавӣ

مشودرشبستان دگر منزوی

Бибояд ки сӯии гулистон рӯй

بباید که سوی گلستان روی

Баҳори вглстони шароби внгор

بهار وگلستان شراب ونگار

Хушаст ар муяссар шавад ин чаҳор

خوش است ار میسر شود این چهار