Илоҳии сазовори норими мо

الهی سزاوار ناریم ما

Вале аз ту умедворем мо

ولی از تو امیدواریم ما

Ду чашмӣ ки биноӣ анвор туаст

دو چشمی که بینای انوار توست

Куҷо кӣ сзўор ӯ нор туаст

کجا کی سزوار او نار توست

Забонӣ ки аз ту шудаи шукри гӯ

زبانی که از تو شده شکر گو

Куҷо бошад оташи сазовор ӯ

کجا باشد آتش سزاوار او

Ҷабинӣ набошад сзўори нор

جبینی نباشد سزوار نار

Ки баси саҷда ?ут карда лайли внҳор

که بس سجده ات کرده لیل ونهار

Ба сӯии ту дастӣ ки гардад дароз

به سوی تو دستی که گردد دراز

Раво нест кофтад ба сӯзи вгдоз

روا نیست کافتد به سوز وگداز

Ба роҳи ту поӣӣ ки рафтааст роҳ

به راه تو پائی که رفته است راه

Нишоед ба дӯзах кунад ҷойгоҳ

نشاید به دوزخ کند جایگاه

Касе кӯ ба ёд ту бошад дилаш

کسی کو به یاد تو باشد دلش

Раво нест дӯзах кунад ҷойгоҳ

روا نیست دوزخ کند جایگاه

Касе кӯ ба ёд ту бошад дилаш

کسی کو به یاد تو باشد دلش

Раво нест дӯзах шавад манзилаш

روا نیست دوزخ شود منزلش

Тании кӯ ба ишқат кунад саркашӣ

تنی کو به عشقت کند سرکشی

Раво нест ӯро дар озари кашӣ

روا نیست او را در آذر کشی

Илоҳии ҳамаи мо асири тўоим

الهی همه ما اسیر توایم

зи пои рафтаи вдсти гири тўоим

ز پا رفته ودست گیر توایم

Ҳамаи бандагону залили тўоим

همه بندگان و ذلیل توایم

Залили вълили вдхили тўоим

ذلیل وعلیل ودخیل توایم

Ба мо раҳм кун мо заъифем взор

به ما رحم کن ما ضعیفیم وزار

Бузургӣ бузургӣ кун эй кирдигор

بزرگی بزرگی کن ای کردگار