ё хуҷастаи қосид эй боди сабо
یا خجسته قاصد ای باد صبا
эй тўпики ошиқон бо вафо
ای توپیک عاشقان با وفا
Як замон бо ман вафодорӣ намой
یک زمان با من وفاداری نمای
Ошиқони хаста роёрӣ намой
عاشقان خسته رایاری نمای
Аз ту дрдъшқбозонро давост
از تو دردعشقبازان را دواست
Аз ту ошиқро зҷонони мужда ҳост
از تو عاشق را زجانان مژده هاست
Мӯниси шабҳои бедорони тўӣӣ
مونس شبهای بیداران توئی
Муҳаррами асрори дилдорони тўӣӣ
محرم اسرار دلداران توئی
эй эй авҷи ёрӣ эй сабо
ای همای اوج یاری ای صبا
эй ту моро ҳудҳуди шаҳри сабо
ای تو ما را هدهد شهر سبا
эй сабо эй роздори ошиқон
ای صبا ای رازدار عاشقان
эй сабо эй пайки ёри ошиқон
ای صبا ای پیک یار عاشقان
эй зи ту ҷонҳо ба қолабҳо равон
ای ز تو جان ها به قالبها روان
эй дамат ҳар нотавониро тавон
ای دمت هر ناتوانی را توان
эй сабурии бахши дилҳои фигор
ای صبوری بخش دلهای فگار
эй шикеб омӯз ҷон бе қарор
ای شکیب آموز جان بی قرار
эй нишоти ангези гулҳои чаман
ای نشاط انگیز گلهای چمن
эй сафои сарву рӯҳи Настаран
ای صفای سرو و روح نسترن
эй сабо эй аз ту осони корҳо
ای صبا ای از تو آسان کارها
Мушкилам осон намӯдӣ борҳо
مشکلم آسان نمودی بارها
Бозгрдидаҳаст мушкили кори ман
بازگردیده است مشکل کار من
БозоФтодаҳаст дргли бори ман
بازافتاده است درگل بار من
эй сабо эй муҳаррами рози ниҳон
ای صبا ای محرم راز نهان
Аз тўмии байнами вафодории аён
از تومی بینم وفاداری عیان
Мушкилӣ чун пешам афтодааст пеш
مشکلی چون پیشم افتاده است پیش
Мушкилами осони намо аз лутфи хеш
مشکلم آسان نما از لطف خویش
эй сабо эй муҳаррами асрори ман
ای صبا ای محرم اسرار من
Аз карам бигушо гиреҳ аз кори ман
از کرم بگشا گره از کار من
Шўҳўодор аз вафо дар кӯии ёр
شوهوادار از وفا در کوی یار
Азм кун сӯии диёри он нигор
عزم کن سوی دیار آن نگار
Ҳркҷо кандар ясорати вази ямин
هرکجا کاندر یسارت وز یمین
Тоҷдороннд хокистар нишин
تاجدارانند خاکستر نشین
Ашки чашми воаҳи ҷони дарднок
اشک چشم وآه جان دردناک
Он расида то смки ин то смок
آن رسیده تا سمک این تا سماک
Рехта дар бар сари дил ҳар куҷо
ریخته در بر سر دل هر کجا
Кор брдл гашта мушкил ҳар куҷо
کار بردل گشته مشکل هر کجا
Ҳар куҷо дар ҳар замини вдрҳри макон
هر کجا در هر زمین ودرهر مکان
б рмшом ояд зхокши бўиҷон
ب رمشام آید زخاکش بویجان
Ҷавр вбидодаст ҳар ҷои пешкор
جور وبیداد است هر جا پیشکار
Аҳд впимонаст ҳар ҷои пардаи дор
عهد وپیمان است هر جا پرده دار
Ҳар куҷои ҷузи ҷавру бедоду ситам
هر کجا جز جور و بیداد و ستم
Чашми мискини додхоҳони дида кам
چشم مسکین دادخواهان دیده کم
Ҳар куҷои прўргони он диёр
هر کجا پرورگان آن دیار
Ҷузи ситами не бо касишони ҳеҷ кор
جز ستم نی با کسیشان هیچ کار
Ҳар куҷои бинӣ ба раҳ дар ҳар қадам
هر کجا بینی به ره در هر قدم
Бе дилии афтодаи брхок аз ситам
بی دلی افتاده برخاک از ستم
Ҳаст ҳар ҷои сокини он оби вгл
هست هر جا ساکن آن آب وگل
БиўФоу сусти ъҳдўсхти дил
بیوفا و سست عهدوسخت دل
эй сабо онҷост ҷои ёри ман
ای صبا آنجاست جای یار من
Бошад он сари манзили длдормн
باشد آن سر منزل دلدارمن
Хўбрўённд дар онҷои басӣ
خوبرویانند در آنجا بسی
Кофти дайни вдлн аз ҳар касе
کافت دین ودلن از هر کسی
Дилбароне чанд бинӣ бе бадал
دلبرانی چند بینی بی بدل
Дар ҷаҳон ҳар як ба зебоӣ мисл
در جهان هر یک به زیبایی مثل
Хубрӯёни ямонии хайли хайл
خوبرویان یمانی خیل خیل
Бенгарӣ ҳар як чу шеър ӯ Суҳайл
بنگری هر یک چو شعر او سهیل
Длброннд аз ясор ва аз ямин
دلبرانند از یسار و از یمین
Ҳар як азхўбии балои ақли вдин
هر یک ازخوبی بلای عقل ودین
Чашмашони рашки ғизолони хутан
چشمشان رشک غزالان ختن
Зулфашон бар пои мурғи дили расан
زلفشان بر پای مرغ دل رسن
Нозанини рӯйон чу меҳри ховарӣ
نازنین رویان چو مهر خاوری
Нозуки андомони чўглбрг тарӣ
نازک اندامان چوگلبرگ تری
Ҳар як аз болои балои марди вазн
هر یک از بالا بلای مرد وزن
Сусти аҳди всхти дили паймони шикан
سست عهد وسخت دل پیمان شکن
Чашмҳои масташони саҳари офарин
چشمهای مستشان سحر آفرین
Пуштҳои дасташон чун ёсамин
پشت های دستشان چون یاسمین
Ҳар як аз рухи рашки хубони чгл
هر یک از رخ رشک خوبان چگل
Офати имони балои ҷони вдл
آفت ایمان بلای جان ودل
Лаъли ҷонафзоишон монндмл
لعل جان افزایشان مانندمل
Қомати врхсоршон чун сарви вгл
قامت ورخسارشان چون سرو وگل
Ҳар як аз хӯбии маи авҷи камол
هر یک از خوبی مه اوج کمال
Ваа чаҳ моҳии холӣ аз нақси вўбол
وه چه ماهی خالی از نقص ووبال
Олимии девонаи савдоишон
عالمی دیوانه سودایشان
Маҳви по то сари зи сар то поишон
محو پا تا سر ز سر تا پایشان
Чашм ҳар як беҳтар аз бодом тар
چشم هر یک بهتر از بادام تر
Лаъл ҳар як хуштар аз қндўшкр
لعل هر یک خوشتر از قندوشکر
Рӯишони некӯтар аз гул дар баҳор
رویشان نیکوتر از گل در بهار
Мӯишони хушбӯтар аз машки ттор
مویشان خوشبوتر از مشک تتار
Моҳрўёнии парии пайкари ҳама
ماهرویانی پری پیکر همه
Пой то сари рашки нешикари ҳама
پای تا سر رشک نیشکر همه
Рӯй ҳар икғирти боғи Ирам
روی هر یکغیرت باغ ارم
Чашм ҳар як рашки оҳӯии ҳарам
چشم هر یک رشک آهوی حرم
Гар назар гоҳе ба сӯй мо кунанд
گر نظر گاهی به سوی ما کنند
Аз нигоҳии чора ғамҳо кунанд
از نگاهی چاره غمها کنند
Дар миёни он прирўёни нағз
در میان آن پریرویان نغز
Гӯиё бошад миёни пӯсти мағз
گوئیا باشد میان پوست مغز
эй сабои зи он дилрабоён бартарӣ аст
ای صبا ز آن دلربایان برتری است
Сарви қадии глрхии насрин барӣ аст
سرو قدی گلرخی نسرین بری است
Гарчи бе раҳманд эшон сар ба сар
گرچه بی رحمند ایشان سر به سر
Лек мебошад яке бераҳм тар
لیک می باشد یکی بی رحم تر
Ҷуфт абрўӣӣаст каз сар то ба соқ
جفت ابروئی است کز سر تا به ساق
Гашта андари дилбарии дрдҳри тоқ
گشته اندر دلبری دردهر طاق
Аз равиши некӯтар азкбк дарӣ аст
از روش نیکوتر ازکبک دری است
Ҷилвагар чун товуси андар дилбарӣ аст
جلوه گر چون طاووس اندر دلبری است
Бар Рахши афтодаи зулфи тобдор
بر رخش افتاده زلف تابدار
Гӯиё бар ганҷи ҳасании хуфтаи мор
گوئیا بر گنج حسنی خفته مار
Кӣ ҷамолашро даҳуми нисбат ба моҳ
کی جمالش را دهم نسبت به ماه
Маи куҷои дордчў ӯ зулфи сиёҳ
مه کجا داردچو او زلف سیاه
Ма чу ӯ зулфӣ надорад мшкбор
مه چو او زلفی ندارد مشکبار
Сарв чун қадаш надорад машки бор
سرو چون قدش ندارد مشک بار
Зулфи мишкӣн бар Рахш бошад ниқоб
زلف مشکین بر رخش باشد نقاب
Гӯиё кандар саҳобаст офтоб
گوئیا کاندر سحاب است آفتاب
Гар з рух гирад ниқоб аз дилбарӣ
گر ز رخ گیرد نقاب از دلبری
Дили барад аз одами вҳўри впрӣ
دل برد از آدم وحور وپری
Гар зсўрти парда бар гирад барад
گر زصورت پرده بر گیرد برد
Ақли вҳўши втоқти всбри вхрд
عقل وهوش وطاقت وصبر وخرد
Шона чун орад ба зулфи пари зчин
شانه چون آرد به زلف پر زچین
Мебарад қадару ривоҷ аз машки чин
میبرد قدر و رواج از مشک چین
Дорад андари осмони дилбарӣ
دارد اندر آسمان دلبری
Моҳи рӯйиши садҳазорони муштарӣ
ماه رویش صدهزاران مشتری
Бинадаш хуршед агар рӯй чу моҳ
بیندش خورشید اگر روی چو ماه
Гардад аз вай то қиёмати узри хоҳ
گردد از وی تا قیامت عذر خواه
Офтоби рӯйиши андрмўи ниҳон
آفتاب رویش اندرمو نهان
Гашта сунбули Настаранро сояи бон
گشته سنبل نسترن را سایه بان
Аз рухи зебои адуии ақлу дайн
از رخ زیبا عدوی عقل و دین
Аз қади вболои балои он воин
از قد وبالا بلای آن واین
Талъаташ аз ҳури зеботар буд
طلعتش از حور زیباتر بود
Қоматаши тӯбои лабаши кавсар буд
قامتش طوبی لبش کوثر بود
Як назар гар бинадаш наққоши чин
یک نظر گر بیندش نقاش چین
Чеҳраи некӯу зулфи пари зчин
چهره نیکو و زلف پر زچین
Тавба аз сӯратгарӣ дигар кунад
توبه از صورتگری دیگر کند
Хайри боди ъқлўи ҳуш аз сар кунад
خیر باد عقلو هوش از سر کند
Байндори гулчини рух ҳамчун гулаш
بیندار گلچین رخ همچون گلش
ё ки мишкӣни турра чун сунбулаш
یا که مشکین طره چون سنبلش
Пой нагузорад дигар дар бӯстон
پای نگذارد دگر در بوستان
Бидиҳад азкФи домани сбрўтўон
بدهد ازکف دامن صبروتوان
Бардаи чашмаши равнақ аз бодом тар
برده چشمش رونق از بادام تر
Таъна аз қомат занад бар нешикар
طعنه از قامت زند بر نیشکر
Зулф ӯ доми ғизолони хутан
زلف او دام غزالان ختن
Гесуяш бар пои мурғи дили расан
گیسویش بر پای مرغ دل رسن
Дайни вдл аз гесувони анбарин
دین ودل از گیسوان عنبرین
Мирбоид аз ясор ва аз ямин
میرباید از یسار و از یمین
Гардани дилро буд зулфаши каманд
گردن دل را بود زلفش کمند
Аз шукри хндии баради равнақи зқнд
از شکر خندی برد رونق زقند
Зулфи мишкӣнро бадуш андохта
زلف مشکین را بدوش انداخته
Аз нигоҳии кори дилро сохта
از نگاهی کار دل را ساخته
Чашмаши андари длрбоӣии саҳари соз
چشمش اندر دلربائی سحر ساز
Қиссаи зулфаш ба никўӣии дароз
قصه زلفش به نیکوئی دراز
Ҷодӯӣ ӯ аз фусуни соҳирӣ
جادوی او از فسون ساحری
Бардаи дайни вдли зи дасти сомрӣ
برده دین ودل ز دست سامری
Ханҷарӣ бошад зи мижгонаш ба даст
خنجری باشد ز مژگانش به دست
Микндтороҷи дили азчшми маст
میکندتاراج دل ازچشم مست
Чашми масташи дили зи ҳушёрони барад
چشم مستش دل ز هشیاران برد
Тоқати всбри вдлу имони барад
طاقت وصبر ودل و ایمان برد
Бошадаш баргаштаи мижгонии сиёҳ
باشدش برگشته مژگانی سیاه
Каш ба бахт хеш дорам иштибоҳ
کش به بخت خویش دارم اشتباه
Қоматаш дар боғи ръноӣии чўсрў
قامتش در باغ رعنائی چوسرو
Каз ғамаш дорам фиғонҳо чун тзрў
کز غمش دارم فغان ها چون تذرو
Ҳамчуи сарв аз қади вчўни гули азъзор
همچو سرو از قد وچون گل ازعذار
Чини зулфаши нофаи машки ттор
چین زلفش نافه مشک تتار
Гули зи ранг оризаш бошад хаҷал
گل ز رنگ عارضش باشد خجل
Сарви ноз аз рашки қадаши по ба гул
سرو ناز از رشک قدش پا به گل
Бошадаш аз хор бар оризи сапанд
باشدش از خار بر عارض سپند
Токҳозчшм бадаш ноед газанд
تاکهازچشم بدش ناید گزند
Микндикдми зи лаъли обдор
میکندیکدم ز لعل آبدار
Сад чўоъҷози масеҳои ошкор
صد چواعجاز مسیحا آشکار
Азлби эъҷоз масеҳо мекунад
ازلب اعجاز مسیحا میکند
Аз дамии сдмрдаҳ эҳё мекунад
از دمی صدمرده احیا میکند
Тангтар дорад даҳон аз чашми мӯр
تنگتر دارد دهان از چشم مور
Лаб чўкўср дорад втлъти чўҳўр
لب چوکوثر دارد وطلعت چوحور
Даст ӯ рангин вале на аз ҳиност
دست او رنگین ولی نه از حناست
Балки азхўни дили мискини мост
بلکه ازخون دل مسکین ماست
Дасташ аз хӯни длстми лолаи гаван
دستش از خون دلستم لاله گون
Лоларо аз даст аўдл гашта хӯн
لاله را از دست اودل گشته خون
Даст бисёраст агар болои даст
دست بسیار است اگر بالای دست
Зер даст ӯст даст ҳар ки ҳаст
زیر دست اوست دست هر که هست
Ҳайратӣ дорам аз ӯ гоҳи сухан
حیرتی دارم از او گاه سخن
Дар даҳонаш зонкаҳи неи роҳи сухан
در دهانش زآنکه نی راه سخن
Хоки вдл дар пеш ӯ яксон буд
خاک ودل در پیش او یکسان بود
Офати имони балои ҷон буд
آفت ایمان بلای جان بود
Ҳеҷаш аз дил хастагон набӯд хабар
هیچش از دل خستگان نبود خبر
Несташ барҳоли муштоқони назар
نیستش برحال مشتاقان نظر
Ҷузи ҷФокориши нбўдҳичи кор
جز جفاکاریش نبودهیچ کار
Аҳд впимон надорад эътибор
عهد وپیمان ندارد اعتبار
Гӯш ӯ нашунида аз ҳарфи вафо
گوش او نشنیده از حرف وفا
Ҳеҷ кораш нест ҷузи ҷавру ҷафо
هیچ کارش نیست جز جور و جفا
Гарчи бошад сад ҳазораш дастгир
گرچه باشد صد هزارش دستگیر
Дар каманди гесуяш ҳар як асир
در کمند گیسویش هر یک اسیر
Лек неи ғайр аз маниши ёрӣ дигар
لیک نی غیر از منش یاری دگر
Нест дӯконаш ба бозорӣ дигар
نیست دکانش به بازاری دگر
Гарчи бошад ошиқи аўсдҳзор
گرچه باشد عاشق اوصدهزار
Бо яке чун ман набошад лек ёр
با یکی چون من نباشد لیک یار
Халқӣ ӯ роҳмчўи ман гар моиланд
خلقی او راهمچو من گر مایلند
Чун ман ар шаҳрӣ ба дилбар моиланд
چون من ار شهری به دلبر مایلند
Бо касе ҷузи ман сарв коряш нест
با کسی جز من سرو کاریش نیست
Ғайри ман андари ҷаҳон ёряш нест
غیر من اندر جهان یاریش نیست
Гарчи дорад олимӣ чун ман асир
گرچه دارد عالمی چون من اسیر
Аз зани вози мард ва аз бурнои впир
از زن واز مرد و از برنا وپیر
Бо касаш лекин набошад илтифот
با کسش لیکن نباشد التفات
Бошадаш бо ман неш аммо сабот
باشدش با من نیش اما ثبات
Доман аз гулбарг дорад пок тар
دامن از گلبرگ دارد پاک تر
Ҳар дамами азҳҷри аўғмнок тар
هر دمم ازهجر اوغمناک تر
эй сабо эй пайки муштоқони зор
ای صبا ای پیک مشتاقان زار
Аз вафои икдм ба ҳарфами гӯшдор
از وفا یکدم به حرفم گوشدار
Он маи номеҳрбони ёр ман аст
آن مه نامهربان یار من است
Коинчнин дар длрбоӣии пар фан аст
کاینچنین در دلربائی پر فن است
ӯст кзъшқши ним дрҷонқрор
اوست کزعشقش نیم درجانقرار
Ишқи азин афзӯни кндбои ҷони зор
عشق ازین افزون کندبا جان زار
Аз табассумҳои ҳамчун қанди хеш
از تبسم های همچون قند خویش
Взҳлоўтҳои шукри хндхўиш
وزحلاوت های شکر خندخویش
Дар мазоқам карда шукрро чўзҳр
در مذاقم کرده شکر را چوزهر
Карда ишқи аўмрои расвои даҳр
کرده عشق اومرا رسوای دهر
ӯст каз ҳиҷраш на хур дорам на хоб
اوست کز هجرش نه خور دارم نه خواب
Аз дили вҷонми рабӯдаи сбрўи тоб
از دل وجانم ربوده صبرو تاب
Сарсари ғами оҳи аФсрдми чароғ
صرصر غم آه افسردم چراغ
Оташи ҳиҷрам ба дил биниҳода доғ
آتش هجرم به دل بنهاده داغ
Аз меғам шуд марои лабрези ҷом
از می غم شد مرا لبریز جام
Вази шрнги ҳиҷри гаштами талхи ком
وز شرنگ هجر گشتم تلخ کام
ӯст кандар дили ғамаш бнҳФтаҳ ам
اوست کاندر دل غمش بنهفته ام
Ҳмчўмўиши рӯзу шаб ошуфта ам
همچومویش روز و شب آشفته ام
Бардаи хобам бо ду чашми нимхўоб
برده خوابم با دو چشم نیمخواب
Бардаи тобам бо дўзлФи пари зтоб
برده تابم با دوزلف پر زتاب
Аз фироқи талъати дилҷӯии хеш
از فراق طلعت دلجوی خویش
Карда рӯзамро сияҳ чун мӯии хеш
کرده روزم را سیه چون موی خویش
Бо дилам кард ончии рӯйиши дараҷаон
با دلم کرد آنچه رویش درجهان
Карда кӣ маҳтоби тобон бо каттон
کرده کی مهتاب تابان با کتان
ӯст кзъшқши чунинам хори взор
اوست کزعشقش چنینم خوار وزار
Вази ғамаши гирён чу абрами дрбҳор
وز غمش گریان چو ابرم دربهار
Бо дўчшми нихўоб аз икнзр
با دوچشم نیخواب از یکنظر
Бардаи сабрам аз дили вҳўшми зи сар
برده صبرم از دل وهوشم ز سر
ӯ буд каз ишқи рўичўни гулаш
او بود کز عشق رویچون گلش
Вази парешони турра чун сунбулаш
وز پریشان طره چون سنبلش
Ҳмчўгл ҳар дам кунам азми хазон
همچوگل هر دم کنم عزم خزان
Сунбули осои тираи бахтам дар ҷаҳон
سنبل آسا تیره بختم در جهان
Аз ҳилоли абрувони взлФи вхол
از هلال ابروان وزلف وخال
Қоматами рокрдаҳи хам ҳамчун ҳилол
قامتم راکرده خم همچون هلال
ӯст кзмни бардаи ороми ветоон
اوست کزمن برده آرام وتوان
Карда пеши тири ҳиҷронами нишон
کرده پیش تیر هجرانم نشان
Бардаи сабрам аз дил ва аз кафи дилам
برده صبرم از دل و از کف دلم
зи он буд дастам ба сари по дар гулам
ز آن بود دستم به سر پا در گلم
ӯст каз ҳиҷрони рӯйиши моҳи всол
اوست کز هجران رویش ماه وسال
Нестам корӣ ба ғайр аз оҳи внол
نیستم کاری به غیر از آه ونال
Гашта рӯем коҳӣ аз ранги гулаш
گشته رویم کاهی از رنگ گلش
Дар шиканҷам ар шиканҷи сунбулаш
در شکنجم ار شکنج سنبلش
ӯст каз кафи домани сабрами рабӯд
اوست کز کف دامن صبرم ربود
Бар рухами ишқаш дар ҳасрат гушӯд
بر رخم عشقش در حسرت گشود
Барда аз Андам ки ақли вҳўши ман
برده از آندم که عقل وهوش من
Панди касро нест раҳи дргўши ман
پند کس را نیست ره درگوش من
Бскаҳи номади Лутфӣ аз ҷонони падед
بسکه نامد لطفی از جانان پدید
Ишқи корамро ба рсўоӣӣ кашид
عشق کارم را به رسوائی کشید
Аўбўдкзи чашми махмури сиёҳ
اوبودکز چشم مخمور سیاه
ӯ буд каз наргиси ҷодўнгоаҳ
او بود کز نرگس جادونگاه
Ҳар замон бо шеваҳои длФриб
هر زمان با شیوه های دلفریب
Май брдози кафи дили вози дили шикеб
می برداز کف دل واز دل شکیب
ӯст каз кафи бардаи ороми маро
اوست کز کف برده آرام مرا
Ҷой мепар карда хӯни ҷоми маро
جای می پر کرده خون جام مرا
Бо нигоҳӣ бардааст аз кФдлм
با نگاهی برده است از کفدلم
Ишқ ӯ омехтааст андрглм
عشق او آمیخته است اندرگلم
Сари пар аз савдоем аз гесуӣ ӯ
سر پر از سودایم از گیسوی او
Рӯзи вшб ошуфтаам чун мӯӣ ӯ
روز وشب آشفته ام چون موی او
Бскаҳ савдо бошудам андари димоғ
بسکه سودا باشدم اندر دماغ
Нест ҳеҷам шавқи сӯии роғу боғ
نیست هیچم شوق سوی راغ و باغ
Аз ғами он дилбари пари нози Вахшам
از غم آن دلبر پر ناز وخشم
Ҷӯии хўндорми равон аз баҳри чашм
جوی خوندارم روان از بحر چشم
Гуҳи марои бегона гоҳе ошност
گه مرا بیگانه گاهی آشناست
Гуҳи ҷафо кораст гоҳе бо вафост
گه جفا کار است گاهی با وفاست
Ореи ореи расми ҷонони ин буд
آری آری رسم جانان این بود
Гоҳе ӯрои меҳри вгоҳии кин буд
گاهی اورا مهر وگاهی کین بود
эй сабо эй қосиди дилдори ман
ای صبا ای قاصد دلدار من
эй зтўи осони ҳамаи душвори ман
ای زتو آسان همه دشوار من
Чун ки дилдор маро бишнохтӣ
چون که دلدار مرا بشناختی
Нарад ёриро чу боӯ бохтӣ
نرد یاری را چو بااو باختی
Бо адаб на рух ба хоки пой ӯ
با ادب نه رخ به خاک پای او
Даҳ чу ҷон дар синаи худ ҷой ӯ
ده چو جان در سینه خود جای او
Кун змни ӯрои саломӣ бе риё
کن زمن اورا سلامی بی ریا
Аз ман мискини расон ӯро дуо
از من مسکین رسان او را دعا
Грдчўни парвона бар гирди сараш
گردچون پروانه بر گرد سرش
Чун ғуломонаст пас андари буриш
چون غلامان است پس اندر برش
Бар ту надиҳад то ки изни андари сухан
بر تو ندهد تا که اذن اندر سخن
эй сабо бо вмгўи ҳарфии змн
ای صبا با ومگو حرفی زمن
Зонкаҳи ин рафтор давраст аз адаб
زآنکه این رفتار دور است از ادب
Беадабро ҷон расад ҳар дам ба лаб
بی ادب را جان رسد هر دم به لب
Аз ту чун пурсад бигӯ номи тўчист
از تو چون پرسد بگو نام توچیست
Чист карти гӯ ба ман карт з кист
چیست کارت گو به من کارت ز کیست
Арз кун пас бо забони аҷзи внол
عرض کن پس با زبان عجز ونال
Кӣ зи никўӣӣ ба даврон бе мисол
کی ز نیکوئی به دوران بی مثال
Бошудам пайғомӣ аз дилдода Эй
باشدم پیغامی از دلداده ای
Рафта аз дастии зи пои афтода Эй
رفته از دستی ز پا افتاده ای
Бар сари роҳ талаб бинишаста Эй
بر سر راه طلب بنشسته ای
Дар зи шодии бррхи худбаста Эй
در ز شادی بررخ خودبسته ای
ҲмчўзлФи маҳвашони ошуфта Эй
همچوزلف مهوشان آشفته ای
Бахти бад ҳар рӯзи вҳри шаби хуфта Эй
بخت بد هر روز وهر شب خفته ای
Биксӣ бе мӯнисии хунини дилӣ
بیکسی بی مونسی خونین دلی
Кори дилро карда брхўди мушкилӣ
کار دل را کرده برخود مشکلی
Ҷони зи ҳиҷр рӯй ҷонон дода Эй
جان ز هجر روی جانان داده ای
Дар зғм бар рӯй худ бигушода Эй
در زغم بر روی خود بگشاده ای
Домани дайни вдл аз кафи рафта Эй
دامن دین ودل از کف رفته ای
Аз фироқи як маи ду ҳафта Эй
از فراق یک مه دو هفته ای
Дар биёбони вафо гум гашта Эй
در بیابان وفا گم گشته ای
Дар ба хӯни хештани оғишта Эй
در به خون خویشتن آغشته ای
Дили Фкорӣ бе касе аз ҷон ба ҷон
دل فکاری بی کسی از جان به جان
Доғдор аз гули изории лолаи сон
داغدار از گل عذاری لاله سان
зи ошноён дар ҷаҳони бегона Эй
ز آشنایان در جهان بیگانه ای
Аз шароби ошиқии девона Эй
از شراب عاشقی دیوانه ای
Подшоҳӣ лек дар малики ҷунун
پادشاهی لیک در ملک جنون
Дар улӯми ъшқбозии зулфунун
در علوم عشقبازی ذوالفنون
Аз май ишқ батон лоиъқлӣ
از می عشق بتان لایعقلی
Дода аз кафи домани дайни вдлӣ
داده از کف دامن دین ودلی
Сари хушӣ аз ҷоми ишқи дилбарӣ
سر خوشی از جام عشق دلبری
Бастае дар доми ишқи дилбарӣ
بسته ای در دام عشق دلبری
эй сабои он дилбари ширини калом
ای صبا آن دلبر شیرین کلام
Гар бипурсад аз ту кӯ дорад чаҳ ном
گر بپرسد از تو کو دارد چه نام
Бо адаб бигушо забони андари сухан
با ادب بگشا زبان اندر سخن
Бо забонии пари зи лоба арз кун
با زبانی پر ز لابه عرض کن
Ном ӯ бошад ( баланди иқбол ) ва ҳаст
نام او باشد (بلند اقبال) و هست
Аз ғами ишқи ту лекини хору паст
از غم عشق تو لیکن خوار و پست
Нақди ҷон дар пои ҷонони бохта
نقد جان در پای جانان باخته
Хешро аз ишқи расвои сохта
خویش را از عشق رسوا ساخته
Онкӣ бар дил доғ дорад лолаи расон
آنکه بر دل داغ دارد لاله رسان
Аз фироқи глъзорӣ дар ҷаҳон
از فراق گلعذاری در جهان
Дода аз ишқи лабии хуштар зи нӯш
داده از عشق لبی خوشتر ز نوش
Ҷони вдли сабри ветоони въқли вҳўш
جان ودل صبر وتوان وعقل وهوش
Аз ҷаҳони якборагии пӯшидаи чашм
از جهان یکبارگی پوشیده چشم
Бастаи дил бар дилбарии пари нози Вахшам
بسته دل بر دلبری پر ناز وخشم
Онкӣ беҷонон ба ҷон бошад зи ҷон
آنکه بی جانان به جان باشد ز جان
Аз ғами ҳиҷрон ба ҷон бошад зҷон
از غم هجران به جان باشد زجان
Сол ва ма созад ба андӯҳи фироқ
سال و مه سازد به اندوه فراق
Рӯзу шаби сӯзади зи дарди иштиёқ
روز و شب سوزد ز درد اشتیاق
Дар дили мискини шикастаи хорҳо
در دل مسکین شکسته خارها
Аз ғами ҳиҷрони гули рухсорҳо
از غم هجران گل رخسارها
Сад ҳазораш шиква аз ҷонон буд
صد هزارش شکوه از جانان بود
Сад ҳазораш дард бедармон буд
صد هزارش درد بی درمان بود
Рӯзу шаби ҷузи ғусса ёрӣ несташ
روز و شب جز غصه یاری نیستش
Бо касе ҷузи ёр касе несташ
با کسی جز یار کسی نیستش
Бахт аз ӯ баргашта чун мижгони ёр
بخت از او برگشته چون مژگان یار
Тира рӯз ӯст чун зулф нигор
تیره روز اوست چون زلف نگار
Онкии ҷузи ғами рӯзи вшб ёряш нест
آنکه جز غم روز وشب یاریش نیست
Ғайри зории солу ма коряш нест
غیر زاری سال و مه کاریش نیست
Кас ба рӯз ӯ мабодои дараҷаон
کس به روز او مبادا درجهان
Хӯни ҷигари ошуфтаи дил бе хонимон
خون جگر آشفته دل بی خانمان
Аз ту чун пурсади туро пайғом чист
از تو چون پرسد تو را پیغام چیست
Сӯии ман пайғоми он ноком чист
سوی من پیغام آن ناکام چیست
эй сабо аз ман бигӯ бо он нигор
ای صبا از من بگو با آن نگار
Аз забони ман ба зории арзаи дор
از زبان من به زاری عرضه دار
К-эии бути дайри ошнои зуди ранҷ
کای بت دیر آشنای زود رنج
Аз зқн чун себ ва аз ғабғаби туранҷ
از ذقن چون سیب و از غبغب ترنج
эй маи номеҳрбони аҳди суст
ای مه نامهربان عهد سست
Гарчи неи ҳасани вўФо бо ҳам дуруст
گرچه نی حسن ووفا با هم درست
Гарчи расми дилбарони ҷаври вҷФост
گرچه رسم دلبران جور وجفاست
Мазҳаби эшон з мазҳабҳо ҷудост
مذهب ایشان ز مذهبها جداست
Лек биллоҳ тоқатам гардӣда тоқ
لیک بالله طاقتم گردیده طاق
Аз ғами ҳиҷрону андӯҳи фироқ
از غم هجران و اندوه فراق
Тоқати ҳиҷрони ним дигари бета
طاقت هجران نیم دیگر بتا
Ман мусулмонами ним кофари бета
من مسلمانم نیم کافر بتا
Беш аз ин аз ҳиҷри худ зорам махоҳ
بیش از این از هجر خود زارم مخواه
Зори воФгори вдл озорам махоҳ
زار وافگار ودل آزارم مخواه
Зард шуд рӯем чу зари андари фироқ
زرد شد رویم چو زر اندر فراق
Раҳмии охир эйнигор сими соқ
رحمی آخر ای نگار سیم ساق
Чанд бошад тираи рӯзами ҳамчуи шаб
چند باشد تیره روزم همچو شب
Чанд бошам ҳар шаби андари тобу таб
چند باشم هر شب اندر تاب و تب
Охир эй бе раҳми ёри сангдил
آخر ای بی رحم یار سنگدل
эй зи рухсорати маи тобони хаҷал
ای ز رخسارت مه تابان خجل
Ман мусулмонам на габри вебати параст
من مسلمانم نه گبر وبت پرست
Раҳмии охир аз ҷафо бурдор даст
رحمی آخر از جفا بردار دست
Хўрдўхўобм нест давр аз даврии ту
خوردوخوابم نیست دور از دوری تو
Сабри втобми неи зҳҷри мӯии ту
صبر وتابم نی زهجر موی تو
Нест ҷузи зикри туами корӣ дигар
نیست جز ذکر توام کاری دگر
Нест ҷузи фикри туами ёрӣ дигар
نیست جز فکر توام یاری دگر
Ончӣ ҳиҷрат мекунад бо ҷонами оҳ
آنچه هجرت میکند با جانم آه
Барқи сӯзон кӣ кунад бо машки коҳ
برق سوزان کی کند با مشک کاه
Дили мсўзонми зи ҳиҷрон беш азин
دل مسوزانم ز هجران بیش ازین
Хонаи худро мсўзон беш аз ин
خانه خود را مسوزان بیش از این
Бардаи ҳиҷрони ту аз ман сабри втоб
برده هجران تو از من صبر وتاب
Сабри втобм на ҳаме бал хӯрд вхўоб
صبر وتابم نه همی بل خورد وخواب
Ҳиҷрат аз ман баради ороми ветоон
هجرت از من برد آرام وتوان
Ошкороу ниҳони баради ин вон
آشکارا و نهان برد این وآن
Ончии ҳиҷрони туам бо ҷон кунад
آنچه هجران توام با جان کند
Кӣ ба хирмани оташ сӯзон кунад
کی به خرمن آتش سوزان کند
Аломон аз дарди ҳиҷрони аломон
الامان از درد هجران الامان
Аломон аз ҳиҷри ҷонони аломон
الامان از هجر جانان الامان
Зотши ғам чун самандари сӯхтам
زآتش غم چون سمندر سوختم
Шамъи сон аз пой то сари сӯхтам
شمع سان از پای تا سر سوختم
Заҳри ғам пар кард ҷомамро фироқ
زهر غم پر کرد جامم را فراق
Талхи крдоФсўси комамро фироқ
تلخ کردافسوس کامم را فراق
Ҳамчуи ман комаши илоҳии талхи бод
همچو من کامش الهی تلخ باد
Ғарраи умраш ба даврони слхи бод
غره عمرش به دوران سلخ باد
Ҳиҷри рӯяти оташии афрӯхта
هجر رویت آتشی افروخته
Ҷисми вҷонмро саросари сӯхта
جسم وجانم را سراسر سوخته
эй ситамгар ё рабии пурвои ман
ای ستمگر یا ربی پروای من
Аз фунуни дилбарии донои ман
از فنون دلبری دانای من
Гаштаам аз давряти зор ва назор
گشته ام از دوریت زار و نزار
Нестам ҷузи устихони ташреҳи вор
نیستم جز استخوان تشریح وار
Аз фироқ рӯй вмўит эй санам
از فراق روی ومویت ای صنم
Аз ғам рӯй наКувайт эй санам
از غم روی نکویت ای صنم
Ҷузи фиғони неи ҳеҷ корами рӯзу шаб
جز فغان نی هیچ کارم روز و شب
Ғайри ғам кас нест ёрами рӯзи вшб
غیر غم کس نیست یارم روز وشب
Гар мусулмони кас вагар кофар буд
گر مسلمان کس وگر کافر بود
Ҳар ҷафоро охирии охир буд
هر جفا را آخری آخر بود
Охир эй бе раҳми дилбар чун шавад
آخر ای بی رحم دلبر چون شود
эйнигор моҳи пайкар чун шавад
ای نگار ماه پیکر چون شود
Гар кунӣ раҳмӣ ба ҳоли зори ман
گر کنی رحمی به حال زار من
Раҳмии оре бар дили аФгори ман
رحمی آری بر دل افگار من
Аз каманди ғами халосии бахшем
از کمند غم خلاصی بخشیم
Аз ғами олами халосии бахшем
از غم عالم خلاصی بخشیم
Дард бе дармони маро дармон кунӣ
درد بی درمان مرا درمان کنی
Фориғам аз меҳнат ҳиҷрон кунӣ
فارغم از محنت هجران کنی
Ман аз он рӯзӣ ки дилро додмт
من از آن روزی که دل را دادمت
ди рукманди бандагии афтодамат
د رکمند بندگی افتادمت
Аз ту сад умед буд андари дилам
از تو صد امید بود اندر دلم
Ваа яке зи он сад наомад ҳосилам
وه یکی ز آن صد نیامد حاصلم
Тухми меҳратро чу дар дили кошам
تخم مهرت را چو در دل کاشم
Аз ту сад умеди ёрии доштам
از تو صد امید یاری داشتم
Дар ҷаҳон ҳар чанд нокомами зи ту
در جهان هر چند ناکامم ز تو
Пари зи заҳри ғам буд ҷомами зи ту
پر ز زهر غم بود جامم ز تو
Аз ту бози умеди ман ёрӣ буд
از تو باز امید من یاری بود
Аз туами умеди дилдорӣ буд
از توام امید دلداری بود
Гар зи нокомӣ чу Фарҳодами зи ту
گر ز ناکامی چو فرهادم ز تو
Ҳамчуи Фарҳод ар чаҳ ношодми зи ту
همچو فرهاد ار چه ناشادم ز تو
Боз эй ширини шамоили ёри ман
باز ای شیرین شمایل یار من
эй ситамгари дилбари айёри ман
ای ستمگر دلبر عیار من
Аз туами умеди ёриҳостӣ
از توام امید یاریهاستی
Аз туами амидўориҳостӣ
از توام امیدواریهاستی
Аз туами умедҳо дар дил буд
از توام امیدها در دل بود
Гарчи медонам ки биҳосл буд
گرچه می دانم که بیحاصل بود
Гарчи комам бе ту талх омад зғм
گرچه کامم بی تو تلخ آمد زغم
Ғарраи умрам ба слх омад зи ғам
غره عمرم به سلخ آمد ز غم
Ҳиҷри рӯят гарчи барад аз ман тавон
هجر رویت گرچه برد از من توان
Крдпиши тири андӯҳами нишон
کردپیش تیر اندوهم نشان
Боз дорам лек умеду сол
باز دارم لیک امید و صال
Гарчи медонам буд амреи маҳол
گرچه می دانم بود امری محال
Сахти дил эй дилрабои аҳди суст
سخت دل ای دلربای عهد سست
Аҳдҳо бо ман намӯдӣ аз нахуст
عهدها با من نمودی از نخست
Лофҳо бо ман задӣ аз дӯстӣ
لافها با من زدی از دوستی
Худ бидиҳ инсофи ин никўстӣ
خود بده انصاف این نیکوستی
Каз фироқати нолами андари рӯзи вшб
کز فراقت نالم اندر روز وشب
Рӯз ва шаб бошам зи ғам дар тобу таб
روز و شب باشم ز غم در تاب و تب
наменагуфтӣ аз вафои комати даҳум
می نگفتی از وفا کامت دهم
Аз шароби васли худ ҷомати даҳум
از شراب وصل خود جامت دهم
Хуби коми дил маро кардӣ раво
خوب کام دل مرا کردی روا
Боруки аллоҳи боруки аллоҳи марҳабо
بارک الله بارک الله مرحبا
Онҳамаи ёри лоф тўчаҳ шуд
آنهمه یار لاف توچه شد
Онҳамаи лофи газоф тўчаҳ шуд
آنهمه لاف گزاف توچه شد
Гуфтӣ аз васлати намоями Комрон
گفتی از وصلت نمایم کامران
Созмт аз Комронии шодмон
سازمت از کامرانی شادمان
Чун шуд он аҳди вафодории ту
چون شد آن عهد وفاداری تو
Чун шуд он ойини дилдории ту
چون شد آن آئین دلداری تو
Меҳри ту бо ман чаҳ шуд коинсон кунун
مهر تو با من چه شد کاینسان کنون
Аз ғамат гардад дилам ҳар лаҳзаи хӯн
از غمت گردد دلم هر لحظه خون
Чун шуд он аҳди вафо эй бе вафо
چون شد آن عهد وفا ای بی وفا
Кат кунун неи ҷузи ҷафо эй бе вафо
کت کنون نی جز جفا ای بی وفا
Бскаҳ савдо дорам аз гесуии ту
بسکه سودا دارم از گیسوی تو
Бскаҳ дорам шавқи васл рӯй ту
بسکه دارم شوق وصل روی تو
Гоҳ мегӯям чу Қайси омирӣ
گاه میگویم چو قیس عامری
Он зи ҷон аз даврии Лайлии барӣ
آن ز جان از دوری لیلی بری
Аз ғамат эй дилбари пурнозу хашм
از غمت ای دلبر پرناز و خشم
Пӯшам аз бегонаи возхўиши чашм
پوشم از بیگانه وازخویش چشم
Ҷӯям аз аҳли ҷаҳони бегонагӣ
جویم از اهل جهان بیگانگی
Шеваи худро кунам девонагӣ
شیوه خود را کنم دیوانگی
Аз ғами дил рӯй дар саҳро кунам
از غم دل روی در صحرا کنم
Рафта дар вайронае мأўо кунам
رفته در ویرانه ای مأوا کنم
Бркнми дил аз ҷаҳони воҳли он
برکنم دل از جهان واهل آن
Чанде аз аҳли ҷаҳони гирдами ниҳон
چندی از اهل جهان گردم نهان
Ҷой дар вайронае созам чу бум
جای در ویرانه ای سازم چو بوم
Сӯзами всозми зи бахт тор шавам
سوزم وسازم ز بخت تار شوم
Бо дади вдому сбоъи вўҳшу тайр
با دد ودام و سباع ووحش و طیر
Ху кунам чанде дар ин вайронаи дайр
خو کنم چندی در این ویرانه دیر
Аз ғами даврони магар фориғ шавам
از غم دوران مگر فارغ شوم
Хуш буд аз ғам агар фориғ шавам
خوش بود از غم اگر فارغ شوم
Боз гӯям ин тариқ ақл нест
باز گویم این طریق عقل نیست
Ин ҳикоят ҳо надонам баҳр чист
این حکایت ها ندانم بهر چیست
Ин на роҳу расми доноӣӣ буд
این نه راه و رسم دانائی بود
Боиси сад гӯнаи рсўоӣӣ буд
باعث صد گونه رسوائی بود
Кӣ чунин кории намояди оқилӣ
کی چنین کاری نماید عاقلی
Ғайр бадномӣ надорад ҳосилӣ
غیر بدنامی ندارد حاصلی
Ҳар ки дар дили ишқ ҷонон бошадаш
هر که در دل عشق جانان باشدش
Сабр май бояд ба ҳиҷрон бошадаш
صبر می باید به هجران باشدش
Лозими ошиқи ғами ҷонон буд
لازم عاشق غم جانان بود
Гоҳ васласту гуҳии ҳиҷрон буд
گاه وصل است و گهی هجران بود
Хӯни дил бояд хӯрд ошиқи мудом
خون دل باید خورد عاشق مدام
Ошиқонро хӯни дил бояд ба ҷом
عاشقان را خون دل باید به جام
Сабр бояд ошиқ аз ҳиҷрон кунад
صبر باید عاشق از هجران کند
Ҷони нисори ҳазрат ҷонон кунад
جان نثار حضرت جانان کند
Гоҳ мегӯям ки мангар ошиқам
گاه میگویم که من گر عاشقم
Гар ба он ёри ситамгари ошиқам
گر به آن یار ستمگر عاشقم
Шеваам бояд ки шидоӣӣ буд
شیوه ام باید که شیدائی بود
Аз чаҳ парвоем зи рсўоӣӣ буд
از چه پروایم ز رسوائی بود
Ошиқ аз рсўоӣиш пурвой нест
عاشق از رسوائیش پروای نیست
Онкӣ ошиқ ҳаст врсўо нест кист
آنکه عاشق هست ورسوا نیست کیست
Нест каси ошиқи не ар аз нанги давр
نیست کس عاشق نی ار از ننگ دور
Нанг аз ишқаст сад фарсанги давр
ننگ از عشق است صد فرسنگ دور
Ошиқонро нест ғам аз нанги вном
عاشقان را نیست غم از ننگ ونام
Ҳасташон саҳбои рсўоӣӣ ба ҷом
هستشان صهبای رسوائی به جام
Бозгуем гӯ ки худ шайдо шавам
بازگویم گو که خود شیدا شوم
Нест ғам танҳо агар расво шавам
نیست غم تنها اگر رسوا شوم
Ҳамчуи Вомиқи шуҳраи андари рӯзгор
همچو وامق شهره اندر روزگار
Гар шавам аз ишқи он узрои изор
گر شوم از عشق آن عذرا عذار
Зоин сабаб дар дили ҷӯй ғам нестам
زاین سبب در دل جوی غم نیستم
Як ҷӯии ғам дар дўъолм нестам
یک جوی غم در دوعالم نیستم
Лек тарсами кони маи номеҳрбон
لیک ترسم کآن مه نامهربان
Гардад аз ин кори расвои ҷаҳон
گردد از این کار رسوای جهان
Ёр митрсм шавад расво чу ман
یار میترسم شود رسوا چو من
Номаш уфтад бар забони мрдўзн
نامش افتد بر زبان مردوزن
Шуҳра офоқ гардад зони сабаб
شهره آفاق گردد زآن سبب
зи ин сабаб ҳар дам расад ҷонам ба лаб
ز این سبب هر دم رسد جانم به لب
Хуштар он бошад ки боғам сар кунам
خوشتر آن باشد که باغم سر کنم
Хуи бҳҳҷри он парӣ пайкар кунам
خو بههجر آن پری پیکر کنم
Бози ҳам чанде кунам хўбои фироқ
باز هم چندی کنم خوبا فراق
Сӯзами всозм ба дрдоштёқ
سوزم وسازم به درداشتیاق
Боз гӯям неи дилам аз санги врўст
باز گویم نی دلم از سنگ وروست
Дигарами кӯи тоқати ҳиҷрони дӯст
دیگرم کو طاقت هجران دوست
Неи зи санги врў буд аз хӯни дилам
نی ز سنگ ورو بود از خون دلم
Нест аз як қатраи хӯни афзӯни дилам
نیست از یک قطره خون افزون دلم
Чун кунад андрҷҳони як қатраи дам
چون کند اندرجهان یک قطره دم
Бо ду сад меҳнати ҳазор андӯҳи вғм
با دو صد محنت هزار اندوه وغم
Тоқат аз ҳиҷрон наёрам беш аз ин
طاقت از هجران نیارم بیش از این
Сабр беҷонон надорам беш аз ин
صبر بی جانان ندارم بیش از این
эй сабо эй аз туами ороми ҷон
ای صبا ای از توام آرام جان
эй туами ороми ҷони нотавон
ای توام آرام جان ناتوان
Оядаш з ин гуфтаҳо грдрди сар
آیدش ز این گفته ها گردرد سر
Қисса кӯтаҳ кун суханро мухтасар
قصه کوته کن سخن را مختصر
Ҳамчуи дил дар паҳлуяш биншин дамӣ
همچو دل در پهلویش بنشین دمی
Мар агар з ин гуфта ҳо дорад ғамӣ
مر اگر ز این گفته ها دارد غمی
Ёрро бо хештан дмсоз кун
یار را با خویشتن دمساز کن
Лаби сӯй ӯ бар насиҳат боз кун
لب سوی او بر نصیحت باز کن
К-эии ситамгар то ба кӣ ҷаври вҷФо
کای ستمگر تا به کی جور وجفا
Мекунӣ бо ошиқон бо вафо
میکنی با عاشقان با وفا
Кини ушшоқ аз чаҳ бошад дар дилат
کین عشاق از چه باشد در دلت
Худ бигӯ аз ин чаҳ ояд ҳосилат
خود بگو از این چه آید حاصلت
Ҷавр бар ушшоқи хунин дил макун
جور بر عشاق خونین دل مکن
Кор бар эшон дигар мушкил макун
کار بر ایشان دگر مشکل مکن
Беш аз ин бар ошиқон мапаснд кин
بیش از این بر عاشقان مپسند کین
Ҷавру кин кам кун баҳоишони баъд аз ин
جور و کین کم کن بهایشان بعد از این
Аз ҷафо корӣ бикаш даст эй нигор
از جفا کاری بکش دست ای نگار
Раҳмии аўр бар дил аз ушшоқи зор
رحمی اور بر دل از عشاق زار
Хӯн макун дили ошиқони зор ро
خون مکن دل عاشقان زار را
Зон макун хуррами дили ағёр ро
زآن مکن خرم دل اغیار را
Беш аз ин ҷавр эй бут ширин макун
بیش از این جور ای بت شیرین مکن
Баъд аз ин шабдизи кинро зин макун
بعد از این شبدیز کین را زین مکن
Ошиқонро гарчи дили хўнкрдаҳ Эй
عاشقان را گرچه دل خونکرده ای
Зончаҳ битавон кард афзӯн карда Эй
زآنچه بتوان کرد افزون کرده ای
Лек дигар аз ҷФокши дасти хеш
لیک دیگر از جفاکش دست خویش
Ҷавр бо эшон макун зи ин пас чу пеш
جور با ایشان مکن ز این پس چو پیش
Зонкаҳи тарсам эй бути бидодгар
زآنکه ترسم ای بت بیدادگر
Бедилӣ оҳӣ кашад аз дили саҳар
بی دلی آهی کشد از دل سحر
Аз ситамкории вбидодти шабӣ
از ستمکاری وبیدادت شبی
Бар забони оради ғарибӣ ё рабӣ
بر زبان آرد غریبی یا ربی
Рўкндбичораҳ эй бар осмон
روکندبیچاره ای بر آسمان
Роз гуяд бо худои худ ниҳон
راز گوید با خدای خود نهان
Аз ҷафои вҷўри ту эй сангдил
از جفا وجور تو ای سنگدل
Бе касе оҳӣ кашад азтнгдл
بی کسی آهی کشد ازتنگدل
Оҳи нокардаи худои осмон
آه ناکرده خدای آسمان
Гулшани ҳасан тўро ояд хазон
گلشن حسن تورا آید خزان
Сарсари ғам хомшт созад чароғ
صرصر غم خامشت سازد چراغ
Аз май ҳсмнти тиҳии грддоёғ
از می حسمنت تهی گرددایاغ
эй сабо бо сад ҳазорон аҷзи внол
ای صبا با صد هزاران عجز ونال
Аз барои ӯ биовар ин мисол
از برای او بیاور این مثال
Шуд змлкхўд чу дркрмоншҳон
شد زملکخود چو درکرمانشهان
Манзили ширини шаҳи ширини лабон
منزل شیرین شه شیرین لبان
Гашти хсрўзи ин ҳикояти бохабар
گشت خسروز این حکایت باخبر
Пойро нашнохт аз шодии зи сар
پای را نشناخت از شادی ز سر
Кард оҳанги мақоми ёри хеш
کرد آهنگ مقام یار خویش
Шуд ба тўФи каъбаи дилдори хеш
شد به طوف کعبه دلدار خویش
Чун Аннан бикшод сӯии дашти шоҳ
چون عنان بگشاد سوی دشت شاه
Хок раҳ омад ҳиҷоби меҳри вмоаҳ
خاک ره آمد حجاب مهر وماه
Рӯзи вшби саҳро ба саҳрои тохтӣ
روز وشب صحرا به صحرا تاختی
Гоҳи сайдии даракманди андохтӣ
گاه صیدی درکمند انداختی
То ки шуд наздики қасри он нигор
تا که شد نزدیک قصر آن نگار
Бо дилии хўрсн аз дидори ёр
با دلی خورسن از دیدار یار
Пас хабари додндширинро азон
پس خبر دادندشیرین را ازآن
Коинкт парвиз омад миҳмон
کاینکت پرویز آمد میهمان
Давлатӣ бемеҳнатамад дар ?бирт
دولتی بی محنت امد در برت
Сояи афкани шдҳмоӣӣ бар сарат
سایه افکن شدهمائی بر سرت
Гуфт то аз баҳри шаҳ харгаҳ зананд
گفت تا از بهر شه خرگه زنند
Дар буруни қасри ҷой шаҳ кунанд
در برون قصر جای شه کنند
Пас бпо карданд зи атласи харгаҳӣ
پس بپا کردند ز اطلس خرگهی
Ваа ҳи харгаҳ чун фалаки шаҳ чун ма ӣ
وه ه خرگه چون فلک شه چون مه ی
Андари он харгоҳи атлас ҷой кард
اندر آن خرگاه اطلس جای کرد
Ма дар ин тоқи муқарнас ҷой кард
مه در این طاق مقرنس جای کرد
Гуфт то бар рӯй шаҳи бнднддр
گفت تا بر روی شه بندنددر
Шоҳро созанди азин ғами хӯни ҷигар
شاه را سازند ازین غم خون جگر
Қасрро ширини чўмҳкм дар ба баст
قصر را شیرین چومحکم در به بست
Дил бар хсрўчўъҳдоўи шикаст
دل بر خسروچوعهداو شکست
Дар буришаи гашти дили зоин ғуссаи хӯн
در برشه گشت دل زاین غصه خون
Хӯни дил аз дидааш омдбрўн
خون دل از دیده اش آمدبرون
Равад хӯн аз чашми худ ҷорӣ намӯд
رود خون از چشم خود جاری نمود
Рухи зи хӯни дида гулнорӣ намӯд
رخ ز خون دیده گلناری نمود
Рӯй худрои ҷониб шопӯр кард
روی خودرا جانب شاپور کرد
Бо дилии пари нолаи ҷонии пари здрд
با دلی پر ناله جانی پر زدرد
Гуфт рӯз ҳар ки ошиқ ҳаст тор
گفت روز هر که عاشق هست تار
ё ҳамин рӯзи ман мискини зор
یا همین روز من مسکین زار
Ончӣ бо ман аз ҷафо ширин кунад
آنچه با من از جفا شیرین کند
Ҳар ки ошиқи ёр бо аўоин кунад
هر که عاشق یار با اواین کند
ё ҳамин ёр манастӣ бе вафо
یا همین یار من استی بی وفا
ё ҳамин ёри марои неи ҷузи ҷафо
یا همین یار مرا نی جز جفا
Ҳаркиро бидодгари ёрӣ буд
هرکه را بیدادگر یاری بود
Дар дилаши андӯҳи дилдорӣ буд
در دلش اندوه دلداری بود
Аз ҷафои ёр зораст ин чунин
از جفای یار زار است این چنین
Субҳ ӯ чун шом тораст ин чунин
صبح او چون شام تار است این چنین
ё зи ҷаври ёри ман зорами ҳамин
یا ز جور یار من زارم همین
Рўзтории ҳамчу шаб дорам ҳамин
روزتاری همچو شب دارم همین
Ҳар ки ошиқ ҳаст доими талхи ком
هر که عاشق هست دایم تلخ کام
Заҳри ғами ҷой мяш бошад ба ҷом
زهر غم جای میش باشد به جام
ё ҳамин талхаст аз ғами коми ман
یا همین تلخ است از غم کام من
ё ҳамин заҳраст андрҷоми ман
یا همین زهر است اندرجام من
Ҳар ки дорад дилбарии пурхашми вкин
هر که دارد دلبری پرخشم وکین
Ҳмчўширини турши рўӣии нозанин
همچوشیرین ترش روئی نازنین
Рӯзу шаб чун зулфи ёр ошуфта аст
روز و شب چون زلف یار آشفته است
Хонаи дилро зи шодӣ рафта аст
خانه دل را ز شادی رفته است
ё ҳамин ошуфтаам ман рӯзи вшб
یا همین آشفته ام من روز وشب
Дил ба ранҷ афкандаам ҷон дар тъб
دل به رنج افکنده ام جان در تعب
Гуфт шопӯр эй шаҳи фархундаи фар
گفت شاپور ای شه فرخنده فر
эй марои хоки раҳати кӯҳли басар
ای مرا خاک رهت کحل بصر
эй шаҳаншоҳи млоики посбон
ای شهنشاه ملایک پاسبان
эй ғуломи даргаати шоҳаншаҳон
ای غلام درگهت شاهنشهان
Хӯни ҷигар аз ёр бӯдан то ба кӣ
خون جگر از یار بودن تا به کی
Вази ғамаши хўнбор бӯдан то ба кӣ
وز غمش خونبار بودن تا به کی
Талхи комяти зи ширин баҳр чист
تلخ کامیت ز شیرین بهر چیست
Гарчи ширинаст аммо ба з кист
گرچه شیرین است اما به ز کیست
Бошад андари малики асФоҳони маӣ
باشد اندر ملک اصفاهان مهی
Ҳури пайкари дилбарии тобони маӣ
حور پیکر دلبری تابان مهی
Номи некӯяши ҳамин не шукр аст
نام نیکویش همین نی شکر است
Пой то сари хуштар аз нешикар аст
پای تا سر خوشتر از نیشکر است
Хуштар аз ин нест тадбир дигар
خوشتر از این نیست تدبیر دگر
Кат кунӣ ёрӣ ба шукри лаби шукр
کت کنی یاری به شکر لب شکر
То магар ширин кашад даст аз ҷафо
تا مگر شیرین کشد دست از جفا
По наад дар ҳалқаи меҳри вўФо
پا نهد در حلقه مهر ووفا
Чораи ғайр аз тешаи баҳр хора нест
چاره غیر از تیشه بهر خاره نیست
Ҷаври ширинро ба ҷузи ин чора нест
جور شیرین را به جز این چاره نیست
Бскаҳи васфи шукр аз хӯбӣ намӯд
بسکه وصف شکر از خوبی نمود
Сабри втоқт аз дили хсрўрбўд
صبر وطاقت از دل خسروربود
Дод фармон то Аннани дорони хеш
داد فرمان تا عنان داران خویش
Роҳи малик Исфаҳон гиранд пеш
راه ملک اصفهان گیرند پیش
Аз ҷафои вҷўрёри он шаҳриёр
از جفا وجوریار آن شهریار
Бо дилии навмед аз дидори ёр
با دلی نومید از دیدار یار
Шуд ба азми малики асФоҳони савор
شد به عزم ملک اصفاهان سوار
Гашти бркўҳии маи тобони савор
گشت برکوهی مه تابان سوار
Рӯ ба сӯии малики асФоҳони ниҳод
رو به سوی ملک اصفاهان نهاد
Лек дилро дар бар ҷонони ниҳод
لیک دل را در بر جانان نهاد
Раҳнамо шуд сӯии шукргар дилаш
رهنما شد سوی شکر گر دلش
Ишқи ширини бози бўдондри дилаш
عشق شیرین باز بوداندر دلش
Рӯзу шаби тай манозил кард врФт
روز و شب طی منازل کرد ورفت
Ғуссаи даврӣ дилбар хӯрд врФт
غصه دوری دلبر خورد ورفت
Қиссаи кӯтаҳ чун ба асФоҳон расед
قصه کوته چون به اصفاهان رسید
Чун ба тарафи каъба ҷонон расед
چون به طرف کعبه جانان رسید
Аз лаби лаъли шкрхои шукр
از لب لعل شکرخای شکر
Сайр шуд он шаҳи зҳлўои шукр
سیر شد آن شه زحلوای شکر
Аз шароби васл ӯ кардӣ бҳҷом
از شراب وصل او کردی بهجام
Аз мудоми лаъли аўхўрдии мудом
از مدام لعل اوخوردی مدام
Май нбўдишоаҳро дар рўзўшб
می نبودیشاه را در روزوشب
Ҳеҷ кории ғайри шодӣу тараб
هیچ کاری غیر شادی و طرب
Пари бадаш аз бодаи минои висол
پر بدش از باده مینای وصال
Рӯзи вшби сархуши зсҳбои висол
روز وشب سرخوش زصهبای وصال
Фориғ аз дарди вғми врнҷи вмҳн
فارغ از درد وغم ورنج ومحن
Бо шукри лаби ширини сухан
با شکر لب شیرین سخن
Субҳ то шоми он шаҳи фархундаи фар
صبح تا شام آن شه فرخنده فر
Ғайри шодӣ май нбдкорш дигар
غیر شادی می نبدکارش دگر
Лек длрхст ба хусрав май надод
لیک دلرخصت به خسرو می نداد
Кўбрдикбораҳи ширинро зиёд
کوبردیکباره شیرین را زیاد
Гарчи шукр бўдширинш набӯд
گرچه شکر بودشیرینش نبود
Чун ба брдлдор ширинаш набӯд
چون به بردلدار شیرینش نبود
Ореи онкўи по наад дардоами ишқ
آری آنکو پا نهد دردام عشق
Тар кндлби гуҳи гуҳӣ аз ҷоми ишқ
تر کندلب گه گهی از جام عشق
Кӣ зкФи домони дилбарро диҳад
کی زکف دامان دلبر را دهد
Мушкил аз домаш ба осонӣ раҳад
مشکل از دامش به آسانی رهد
Шуд чу зи ин кирдорҳо ширини хабар
شد چو ز این کردارها شیرین خبر
Зотши ғами сӯхт аз по то басар
زآتش غم سوخت از پا تا بسر
Дар буриши зоин моҷарои дили гашти хӯн
در برش زاین ماجرا دل گشت خون
Шдзхўни дидаи рӯйиши лолаи гаван
شدزخون دیده رویش لاله گون
Гашти коҳӣ рӯй хуштар аз гулаш
گشت کاهی روی خوشتر از گلش
Нашъа рафт аз лаъл монанди млш
نشئه رفت از لعل مانند ملش
Аз дилаши сабри вскўн маҳмил бибаст
از دلش صبر وسکون محمل ببست
Домани тоб ва туонаш шуд задаст
دامن تاب و توانش شد زدست
Сунбул мишкӣнаш афтодӣ зи тоб
سنبل مشکینش افتادی ز تاب
Ҳам лаб чун лаъли аўози ранги воб
هم لب چون لعل اواز رنگ وآب
Дигараши пурвой худдорӣ намонад
دیگرش پروای خودداری نماند
Ишқи корашро ба рсўоӣии расонад
عشق کارش را به رسوائی رساند
Кард давр аз тани прндўпрнён
کرد دور از تن پرندوپرنیان
Омад аз ғайрати зҷони худбаи ҷон
آمد از غیرت زجان خودبه جان
Ҷомаҳои нилгуни дрбркшид
جامه های نیلگون دربرکشید
Мъҷри нилии зи ғам бар саркашед
معجر نیلی ز غم بر سرکشید
Ореи оре онкӣ бошад сӯгвор
آری آری آنکه باشد سوگوار
Бо паранд впрнён дорад чаҳ кор
با پرند وپرنیان دارد چه کار
Ҷомаи нилӣ ба бар боидкнд
جامه نیلی به بر بایدکند
Хоки ғам ҳар дами бҳср бояд кунад
خاک غم هر دم بهسر باید کند
Рехти хуноби ҷигар аз чашм тар
ریخت خوناب جگر از چشم تر
Бо дилии пари хӯни вҷонии пари шарар
با دلی پر خون وجانی پر شرر
Гуфт оўхи рӯзгорам то рушд
گفت آوخ روزگارم تا رشد
Аз кафам чун доман дилдор шуд
از کفم چون دامن دلدار شد
Бскаҳ азҳҷрш намудем хӯни ҷигар
بسکه ازهجرش نمودم خون جگر
Рафт вхўоФкнди хсрўбои шукр
رفت وخوافکند خسروبا شکر
Дар дилаши оҳи маро таъсир нест
در دلش آه مرا تأثیر نیست
Чун кунам худ кардаро тадбир нест
چون کنم خود کرده را تدبیر نیست
Коши онрўзӣ ки шуд меҳмони ман
کاش آنروزی که شد مهمان من
Ғайри заҳри ғам нхўрдоз хон ман
غیر زهر غم نخورداز خوان من
Бодаи ҳасрат ба ҷомаши рехтам
باده حسرت به جامش ریختم
Заҳри ҷони Фрсо ба комаши рехтам
زهر جان فرسا به کامش ریختم
Дар ба рӯй аўнмии бастам дигар
در به روی اونمی بستم دگر
Хотир ӯ ронмии хстм дигар
خاطر او رانمی خستم دگر
Онҳама бо ӯ накардам коши кин
آنهمه با او نکردم کاش کین
Нест ореи ҳосили он ғайр аз ин
نیستآری حاصل آن غیر از این
Дар буриши зи андӯҳи вғми дили гашти риш
در برش ز اندوه وغم دل گشت ریش
Шуд пушаймон аз ҷафоу ҷаври хеш
شد پشیمان از جفا و جور خویش
Тарсам эй ширини шамоили ёри ман
ترسم ای شیرین شمایل یار من
Ҳам шукри лаби ҳам шукри гуфтори ман
هم شکر لب هم شکر گفتار من
Ҳам ту аз баси ҷўрўи кини дории раво
هم تو از بس جورو کین داری روا
Рӯзи вшб бо ошиқон бо вафо
روز وشب با عاشقان با وفا
Оқибати рӯзӣ пушаймонат кунад
عاقبت روزی پشیمانت کند
Вази пушаймонӣ парешонат кунад
وز پشیمانی پریشانت کند
эй сабо раҳмӣ наёвард ар зи панд
ای صبا رحمی نیاورد ار ز پند
Пандҳоят гар наомад сӯдманд
پندهایت گر نیامد سودمند
То ки шояд бар сар раҳм ояд ӯ
تا که شاید بر سر رحم آید او
Занги ҷўрўи кини з дил бизадойад ӯ
زنگ جورو کین ز دل بزداید او
Пас бидиҳ савгандии он ёри маро
پس بده سوگندی آن یار مرا
Он ситамгари ёри айёри маро
آن ستمگر یار عیار مرا
К-эии ма бемеҳр аз ҷавру ҷафоӣ
کای مه بی مهر از جور و جفای
Даст кӯтаҳ кун ба ҳақи он худоӣ
دست کوته کن به حق آن خدای
Конс вҷн хонанд ӯро кирдигор
کانس وجن خوانند او را کردگار
Субҳи равшани оФридўи шоми тор
صبح روشن آفریدو شام تار
Ҳам муназзаҳи зоти покаш аз азал
هم منزه ذات پاکش از ازل
Ҳам мубарро аз нақоиси возхлл
هم مبرا از نقایص وازخلل
Неи шарикаши дараҷаон вўоҳд аст
نی شریکش درجهان وواحد است
Лоязолу лами ялади лами иўлдост
لایزال و لم یلد لم یولداست
Онкӣ аз бисёре лутфи вкрм
آنکه از بسیاری لطف وکرم
Чун тўӣӣ мавҷӯд оварад аз адам
چون توئی موجود آورد از عدم
Қомататро ба з нешикар намӯд
قامتت را به ز نیشکر نمود
Гесуятро рашки машк тар намӯд
گیسویت را رشک مشک تر نمود
Лоларо кард аз ҷамолати мунфаил
لاله را کرد از جمالت منفعل
Сарвро аз рашки қадати по ба гул
سرو را از رشک قدت پا به گل
Додат аз хӯбии лабии хушати зи қанд
دادت از خوبی لبی خوشت ز قند
Гисўӣии пари печи вхм ҳамчун каманд
گیسوئی پر پیچ وخم همچون کمند
Садҳазорони дил ба ҳар мӯяти асир
صدهزاران دل به هر مویت اسیر
Крдозмрдўзни вбрнои впир
کردازمردوزن وبرنا وپیر
Кардат аз қади сарвӣ ва аз рухи маӣ
کردت از قد سروی و از رخ مهی
Сохтат дар кишвари хӯбии шаҳӣ
ساختت در کشور خوبی شهی
Коинқдр бо мо макун ҷавру ҷафо
کاینقدر با ما مکن جور و جفا
Шеваи худро намои меҳри вўФо
شیوه خود را نما مهر ووفا
БрҷФои аҳли дил моил машав
برجفای اهل دل مایل مشو
Боиси хӯни ман бедил машав
باعث خون من بی دل مشو
Дршксти ошиқ бедил макуш
درشکست عاشق بی دل مکوش
Беш аз ин дар амр беҳосил макуш
بیش از این در امر بی حاصل مکوش
Ҳам наомадгар ки савгандат ба кор
هم نیامد گر که سوگندت به کار
Боз норавад ар ба дили раҳми он нигор
باز نارود ار به دل رحم آن نگار
Хон зи саъдии он ба даврон бе бадал
خوان ز سعدی آن به دوران بی بدل
эй сабо аз баҳраши ин ширини ғазал
ای صبا از بهرش این شیرین غزل
эй ки раҳмат менаёяд брмнт
ای که رحمت می نیاید برمنت
Офарин бар ҷони врҳмти бртнт
آفرین بر جان ورحمت برتنت
Қоматат гӯям ки дилбандаст вхўб
قامتت گویم که دلبند است وخوب
ё сухан ё омадан ё рафтанат
یا سخن یا آمدن یا رفتنت
Шармаш аз рӯй ту ояд офтоб
شرمش از روی تو آید آفتاب
Кандар ояд бомдод аз равзанат
کاندر آید بامداد از روزنت
Ҳасани вондомти нмигўими бшрҳ
حسن واندامت نمیگویم بشرح
Худ ҳикоят мекунад пероҳанат
خود حکایت میکند پیراهنت
эй ки сар то поят аз гул хирманӣ аст
ای که سر تا پایت از گل خرمنی است
Раҳматӣ кун бргдои хирманат
رحمتی کن برگدای خرمنت
Моҳи руъёи меҳрбонӣ пеша кун
ماه رویا مهربانی پیشه کن
Сиратӣ чун сӯрати мстҳснт
سیرتی چون صورت مستحسنت
эй ҷамоли каъбаи рўӣӣ боз кун
ای جمال کعبه روئی باز کن
То тавофӣ мекунам пиромнт
تا طوافی میکنم پیرامنت
Дасти гири ин панҷ рӯзам дар ҳаёт
دست گیر این پنج روزم در حیات
То нагирам дрқёмти доманат
تا نگیرم درقیامت دامنت
Азм дорам каз дилат берун кунам
عزم دارم کز دلت بیرون کنم
Вондрўн ҷон бисозам масканат
واندرون جان بسازم مسکنت
Гурбаи теғ эй дилбари фархундаи пай
گربه تیغ ای دلبر فرخنده پی
Банд аз бандами худосозӣ чунӣ
بند از بندم خدا سازی چونی
Аз тўҳошои нола аз дил бар кашам
از توحاشا ناله از دل بر کشم
ё либоси меҳрат аз тани дркшм
یا لباس مهرت از تن درکشم
Ман нагӯям он макун ё ин бикун
من نگویم آن مکن یا این بکن
Ҳар чаҳ худ хоҳии зи меҳр вкин бикун
هر چه خود خواهی ز مهر وکین بکن
Шӯҳратии дордмёни марду зан
شهرتی داردمیان مرد و زن
Коўрди андӯҳи вғми тӯли сухан
کآورد اندوه وغم طول سخن
Нест чун ин қиссаро ҳеҷ интиҳо
نیست چون این قصه را هیچ انتها
Пас суханро хатм кардам бар дуо
پس سخن را ختم کردم بر دعا