Буд тӯҳфае аз худои миҳмон

بود تحفه ای از خدا میهمان

Чўдр пешат ояд бшўшодмон

چودر پیشت آید بشوشادمان

Громиши дор ар чаҳ кофар буд

گرامیش دار ار چه کافر بود

Ки ин гуфта гуфт паямбар буд

که این گفته گفت پیمبر بود

Туро бошад аз харҷи меҳмон чаҳ бим

تو را باشد از خرج مهمان چه بیم

Ки ризқаш буд бо худои Карим

که رزقش بود با خدای کریم

Муҳайёи намо аз барояши таом

مهیا نما از برایش طعام

зи лутфи худ ӯро бикун шодком

ز لطف خود او را بکن شادکام

з ҳар неъмати тоза дар пеши ор

ز هر نعمت تازه در پیش آر

Ба пешаши шўози меҳри хдмтгзор

به پیشش شواز مهر خدمتگذار

Чу ҷони миҳмонро бидиҳ ҷо ба дил

چو جان میهمان را بده جا به دل

Ба хизмат кун ӯро зхўди мунфаил

به خدمت کن او را زخود منفعل

Бар миҳмон тндхўӣӣ макун

بر میهمان تندخوئی مکن

Мшўтрши рӯи талх гўӣӣ макун

مشوترش رو تلخ گوئی مکن

Ба паҳлавии ваии шод вхрм нишин

به پهلوی وی شاد وخرم نشین

На ғамгин ки ӯрои нмоӣии ғамин

نه غمگین که اورا نمائی غمین

Ба хшрўӣӣ ӯро з худшод кун

به خشروئی او را ز خودشاد کن

Ба ширинӣ ӯро чу Фарҳод кун

به شیرینی او را چو فرهاد کن

зи каси миҳмон гар шавад тнгдл

ز کس میهمان گر شود تنگدل

Сазад хуоне ӯро агар сангдил

سزد خوانی او را اگر سنگدل

Мгўпиши меҳмони суханҳои зишт

مگوپیش مهمان سخنهای زشت

Ки зиштон надоранд раҳ дар биҳишт

که زشتان ندارند ره در بهشت