Бас ки эй зулфи анбарин мўӣӣ

بس که ای زلف عنبرین موئی

Анбари афшони вънбрини бўӣӣ

عنبر افشان وعنبرین بوئی

Гуфтамат машки чин хато гуфтам

گفتمت مشک چین خطا گفتم

Ки ту сад машки чин ба ҳар мўӣӣ

که تو صد مشک چین به هر موئی

Дршкнҷии впичи втоби магар

درشکنجی وپیچ وتاب مگر

Ошиқи он бути ҷФоҷўӣӣ

عاشق آن بت جفاجوئی

Аз дарозии шаби зимистонӣ

از درازی شب زمستانی

Вази сиёҳии пари прстўӣӣ

وز سیاهی پر پرستوئی

Ҳалқаи ҳалқаи шикани шикани хами хам

حلقه حلقه شکن شکن خم خم

Аз бар дӯш то ба зонўӣӣ

از بر دوش تا به زانوئی

Занахи ёри гўӣӣ аз сим аст

زنخ یار گوئی از سیم است

Тўчўчўгон ба пеш ӯ гўӣӣ

توچوچوگان به پیش او گوئی

Беқарорӣ ба рӯй ёр чаро

بی قراری به روی یار چرا

Гарна ошуфтаи рухи аўӣӣ

گرنه آشفته رخ اوئی

То бисанҷӣ вафои вмҳри маро

تا بسنجی وفا ومهر مرا

Шудаи оўнг чун трозўӣӣ

شده آونگ چون ترازوئی

Лоам брчҳраҳ мекашад ҳиндӯ

لام برچهره می کشد هندو

Шакли ло май тугар чаҳ ҳндўӣӣ

شکل لا می توگر چه هندوئی

Бо вуҷӯдӣ ки буии машки ту рост

با وجودی که بوی مشک تو راست

Бар дили риши нўшдорўӣӣ

بر دل ریش نوشداروئی

Рӯзам аз тираи шаби сиёҳ тар аст

روزم از تیره شب سیاه تر است

Зонкаҳи доими ҳиҷоби он рўӣӣ

زآنکه دایم حجاب آن روئی

Ҳарки дар банд бинадат гуяд

هرکه در بند بیندت گوید

Ки чўдздони бастаи борўӣӣ

که چودزدان بسته باروئی

Кардае ҷо ба дӯши ёри магар

کرده ای جا به دوش یار مگر

Мори заҳҳоки дӯши ҷодўӣӣ

مار ضحاک دوش جادوئی

Офтобаст зери сояи ту

آفتاب است زیر سایه تو

Мар чу маншааро санои гўӣӣ

مر چو منشاه را ثنا گوئی