эй зулфи коўФтодаҳ ба рухсори дилбарӣ

ای زلف کاوفتاده به رخسار دلبری

Ҳамранги машк аз фари вҳмснги анбарӣ

همرنگ مشک از فر وهمسنگ عنبری

Кофар шунидаам ки надорад ба хулди роҳ

کافر شنیده ام که ندارد به خلد راه

Ҷо кардае ба хулди ту бо инки кофарӣ

جا کرده ای به خلد تو با اینکه کافری

Дар оташӣ ва бар тўглстон шудааст нор

در آتشی و بر توگلستان شده است نار

Ин баси далели инки халили паямбарӣ

این بس دلیل اینکه خلیل پیمبری

Исои ибни Марям ар Не аз зулфи мшкбўӣ

عیسی ابن مریم ار نیی از زلف مشکبوی

Ҳамхонаи рӯзи шаби з чаҳ бо меҳри ховарӣ

همخانه روز شب ز چه با مهر خاوری

Гўиндкондри озари ҷой самандар аст

گویندکاندر آذر جای سمندر است

Мари тўсмндрӣ ки мудоми андари озарӣ

مر توسمندری که مدام اندر آذری

Миҳроб бошад абрӯии он тарки шӯхи чашм

محراب باشد ابروی آن ترک شوخ چشم

Тўпоиаҳи поя дар броўҳмчўи минбарӣ

توپایه پایه در براوهمچو منبری

Ошуфтае вдрҳми вебии тоби вбиқрор

آشفته ای ودرهم وبی تاب وبیقرار

Чун ман магар ки ошиқи рухсори дилбарӣ

چون من مگر که عاشق رخسار دلبری

Гўиндмшки чинии волҳқи хато буд

گویندمشک چینی والحق خطا بود

Уҳаст нофи оҳӯи втўчизи дайгарӣ

اوهست ناف آهو وتوچیز دیگری

Як мушти мўФзўни Не эй зулфи вои йени аҷаб

یک مشت موفزون نیی ای زلف وا ین عجب

Каз бўҳзори бор ба аз машки азФрӣ

کز بوهزار بار به از مشک اذفری

Ошуфта дил намӯдае аз бас ки халқ ро

آشفته دل نموده ای از بس که خلق را

Май бинмти ҳамораи гирифтори кайфарӣ

می بینمت هماره گرفتار کیفری

Болини зи моҳи дории вбстри зи офтоб

بالین ز ماه داری وبستر ز آفتاب

Монои ғуломи даргаи мавлои қанбарӣ

مانا غلام درگه مولای قنبری

эй зулфи ёри ман ки парешону дарҳамӣ

ای زلف یار من که پریشان و درهمی

Гуҳи мояи нишотии вгаҳи дояи ғамӣ

گه مایه نشاطی وگه دایه غمی

Машки тторро ба ҳақиқати бародарӣ

مشک تتار را به حقیقت برادری

Ъўдқморро ба дурустии псръмӣ

عودقمار را به درستی پسرعمی

Носур агар чаҳ мекунад аз буии машки захм

ناسور اگر چه میکند از بوی مشک زخم

Ту мишкии вабаи риши дили хастаи марҳамӣ

تو مشکی وبه ریش دل خسته مرهمی

Бори дили шикастаи моро кашӣ ба дӯш

بار دل شکسته ما را کشی به دوش

Пайвастаи зи он раҳаст ки ҳмоли сони хамӣ

پیوسته ز آن ره است که حمال سان خمی

Дар дилбарии вчобкии инсофи комилӣ

در دلبری وچابکی انصاف کاملی

Дар саркашӣу раҳзанӣ алҳақ мусалламӣ

در سرکشی و رهزنی الحق مسلمی

Ин баси далели меҳри тўкондри ҳалоки ман

این بس دلیل مهر توکاندر هلاک من

Пӯшидае сиёҳу гирифтори мотамӣ

پوشیده ای سیاه و گرفتار ماتمی

ДртўФғони кнддли як халқи марди вазн

درتوفغان کنددل یک خلق مرد وزن

Гуё ки шоми ъошри моҳи муҳаррамӣ

گویا که شام عاشر ماه محرمی

Сари бардае ба гӯшнигор аз паии сухан

سر برده ای به گوش نگار از پی سخن

Чун шуд ки ин чунин брдлдори муҳаррамӣ

چون شد که این چنین بردلدار محرمی

Рухсори ёри боғ биҳиштаст вондр ӯ

رخسار یار باغ بهشت است واندر او

Шайтони сифати ту раҳзани имони одамӣ

شیطان صفت تو رهزن ایمان آدمی

Як халқи рости ҳалқ ба ҳрҳлқаҳи ?ут ба банд

یک خلق راست حلق به هرحلقه ات به بند

Ҳамчун кмндпри хами Суҳроби врстмӣ

همچون کمندپر خم سهراب ورستمی

Дар зери соя ту нишастааст офтоб

در زیر سایه تو نشسته است آفتاب

Гуё ғуломи шоҳӣ аз онру мкрмӣ

گویا غلام شاهی از آنرو مکرمی

эй зулфи анбарин ки бар он рӯз чун гулӣ

ای زلف عنبرین که بر آن روز چون گلی

Дар боғи ҳасани лолаи рухони ҳамчуи сунбулӣ

در باغ حسن لاله رخان همچو سنبلی

Дили бастае ба гули з чаҳ рӯ гарна булбулӣ

دل بسته ای به گل ز چه رو گرنه بلبلی

Бинишастае ба сарв чарогар на слслӣ

بنشسته ای به سرو چرا گر نه صلصلی

Тифл диласт ҳайрони коё чаҳ хондат

طفل دل است حیران کآیا چه خواندت

Дарҳами фитодаи бскаҳи чўхти трслӣ

درهم فتاده بسکه چوخط ترسلی

Дидам туро чу бар занах ёр гуфтамат

دیدم تو را چو بر زنخ یار گفتمت

Њорутии внгўн шуда дар чоҳи бобулӣ

هاروتی ونگون شده در چاه بابلی

Донам ки тарки ман з чаҳ рўсри брдтўро

دانم که ترک من ز چه روسر بردتورا

намебинадат зи бскаҳи ҳаме дар татовулӣ

می بیندت ز بسکه همی در تطاولی

Як шаҳрро агар ту Неи дузди дайни вдл

یک شهر را اگر تو نیی دزد دین ودل

Пас чистат гуноҳ ки пайваста дар ғулӣ

پس چیستت گناه که پیوسته در غلی

Сари барда май зҷоми лаби ёри хӯрда Эй

سر برده می زجام لب یار خورده ای

Ингуна масти всрхўши вшўридаҳи зи он миллӣ

اینگونه مست وسرخوش وشوریده ز آن ملی

Бо инки рӯзи вшб ба бар ёрӣ эй аҷаб

با اینکه روز وشب به بر یاری ای عجب

Доим ба ҳайратам ки чаро дар тазалзулӣ

دایم به حیرتم که چرا در تزلزلی

эй зулф бе азин макун ошуфтаи дили маро

ای زلف بی ازین مکن آشفته دل مرا

Аз кайфари замонаи магар дар тағофулӣ

از کیفر زمانه مگر در تغافلی

Бар рӯй он санами ту агар ошиқӣ чаро

بر روی آن صنم تو اگر عاشقی چرا

Ошуфтау парешон чун ин тағаззулӣ

آشفته و پریشان چون این تغزلی

Зинат физой чеҳра хубон шудӣ магар

زینت فزای چهره خوبان شدی مگر

Мишкӣни ғубори роҳи худованди длдлӣ

مشکین غبار راه خداوند دلدلی

эй зулфи ёри офати ҷони вдли манӣ

ای زلف یار آفت جان ودل منی

Бо дӯстони худ зи дили вҷон чаҳ душманӣ

با دوستان خود ز دل وجان چه دشمنی

Дории зи бскаҳи ҳалқаи вчини вхми вшкн

داری ز بسکه حلقه وچین وخم وشکن

Бар дӯши ёри ман чўкмнди Таҳамтанӣ

بر دوش یار من چوکمند تهمتنی

Тўхўди асири бндўдли ман асир туаст

توخود اسیر بندودل من اسیر توست

Дили фии алмисл Манижа тӯмонанд бежанӣ

دل فی المثل منیژه تومانند بیژنی

Тифл дилам намекашад аз бозии ту даст

طفل دلم نمی کشد از بازی تو دست

Пндордти дўбоФтаҳи банди фалоханӣ

پنداردت دوبافته بند فلاخنی

Аз ҷунбиши ту оташи дили шуъла вар шавад

از جنبش تو آتش دل شعله ور شود

Моно бар оташи дили мо боди бизнӣ

مانا بر آتش دل ما باد بیزنی

Дарёфтам ки азчаҳи саратро бурӣдаи ёр

دریافتم که ازچه سرت را بریده یار

Аз бскаҳ саркашӣ кунӣ аз бскаҳи раҳзанӣ

از بسکه سرکشی کنی از بسکه رهزنی

ди ртўрўтрзи дилбарӣ алҳақ ки чобукӣ

د رطوروطرز دلبری الحق که چابکی

Дар роҳи врсми раҳзании инсофи пари фаннӣ

در راه ورسم رهزنی انصاف پر فنی

Гуҳи срблнддории вгаҳи афканӣ ба зер

گه سربلندداری وگه افکنی به زیر

Гуҳ саркашӣ кунӣ ту вгоҳии фурӯтанӣ

گه سرکشی کنی تو وگاهی فروتنی

эй тираи зулф ҳар ки ба рӯй сипеди ёр

ای تیره زلف هر که به روی سپید یار

Дидат бигуфт ҳиндӯӣ дар рӯми масканӣ

دیدت بگفت هندوی در روم مسکنی

Чашмони ёри масти влбш май парасти вето

چشمان یار مست ولبش می پرست وتو

Васвоси дори зоҳиди барчӣдаи доманӣ

وسواس دار زاهد برچیده دامنی

Гар нестии ғулом вале ба ҳақи алӣ

گر نیستی غلام ولی به حق علی

Бар фарқи меҳри вмоаҳ чаҳ сони сояи афканӣ

بر فرق مهر وماه چه سان سایه افکنی

эй тираи зулфи ёри шабаҳ ё сияҳи шабӣ

ای تیره زلف یار شبه یا سیه شبی

Афъии вождрии тунаи модарӣ на ақрабӣ

افعی واژدری تونه مادری نه عقربی

Гуфтам кунам шабиҳ ба на?ил қалами ту ро

گفتم کنم شبیه به نال قلم تو را

Дидам хато буд ки сияҳ чун мураккабӣ

دیدم خطا بود که سیه چون مرکبی

Лаъли лабнигор буд роҳи рӯҳи бахш

لعل لب نگار بود راح روح بخش

Шӯридаи ҳоли вмсти гумонам аз он лабӣ

شوریده حال ومست گمانم از آن لبی

ӯро бидиҳ зи ҳоли парешони мо хабар

او را بده ز حال پریشان ما خبر

Подоши инки дар бар дилбари муқаррабӣ

پاداش اینکه در بر دلبر مقربی

Гар лФу нашри хўонмт эй зулф ме сазад

گر لف و نشر خوانمت ای زلف می سزد

Зеро ки гуҳи мушавваши вгоҳии мураттабӣ

زیرا که گه مشوش وگاهی مرتبی

Гуҳи роҳзани чўоҳрмнии гуҳи худои параст

گه راهزن چواهرمنی گه خدا پرست

Дрҳиртм ба кори ту кандар чаҳ мазҳабӣ

درحیرتم به کار تو کاندر چه مذهبی

Монӣ ба ҳндўӣӣ ки бўддри кафши туранҷ

مانی به هندوئی که بوددر کفش ترنج

Ҳар гуҳ ки бинмт бар он себи ғабғабӣ

هر گه که بینمت بر آن سیب غبغبی

Дар рӯзгори ҳасани тўӣии воҷиби алўҷўд

در روزگار حسن توئی واجب الوجود

Воҷиб ба рӯй содаи рухон балки авҷабӣ

واجب به روی ساده رخان بلکه اوجبی

Зону ба синаи дасти баради пеши офтоб

زانو به سینه دست برد پیش آفتاب

з онрўз нишастае тўкаҳ дар ларз ва дар табӣ

ز آنروز نشسته ای توکه در لرز و در تبی

Рӯйнигор ман ба сафо ҳайдараст вето

روی نگار من به صفا حیدر است وتو

Дрхиргии втираҳи дилии ҳамчуи мрҳбӣ

درخیرگی وتیره دلی همچو مرحبی

эй зулфи ёри ман ки парешонтарӣ зи ман

ای زلف یار من که پریشان تری ز من

Яғмои ақли вҳўшии ошӯби ҷони втн

یغمای عقل وهوشی آشوب جان وتن

эй хастаи шиканҷи тўҷонҳои шайхи вшоб

ای خسته شکنج توجانهای شیخ وشاب

Ваии бастаи каманди ту дилҳои марди вазн

وی بسته کمند تو دلهای مرد وزن

Ҷузи чеҳри ёри ман ки буд дршкнҷи ту

جز چهر یار من که بود درشکنج تو

Яздон касе надидаи гирифтори аҳриман

یزدان کسی ندیده گرفتار اهرمن

То маҳшар аз хутани з чаҳ хезади ҳамораи машк

تا محشر از ختن ز چه خیزد هماره مشک

Тории магари сабои зтўоФкндаҳи дрхтн

تاری مگر صبا زتوافکنده درختن

Барадии қарори всбри вдлу дайни въқли вҳўш

بردی قرار وصبر ودل و دین وعقل وهوش

Аз печи втобу уқдаи вчини вхми вшкн

از پیچ وتاب و عقده وچین وخم وشکن

Ҳар ҷо танӣ аст кардае ӯро ба ғами асир

هر جا تنی است کرده ای او را به غم اسیر

Ҳар ҷо дилӣаст бардае ӯро ба макру фан

هر جا دلی است برده ای او را به مکر و فن

Ман дард дорам азтўчўи ақраби гузидагон

من درد دارم ازتوچو عقرب گزیدگان

Чун мори захми дори ту пайчи ба хештан

چون مار زخم دار تو پیچی به خویشتن

Тарсам сарат баранд биё саркашӣ макун

ترسم سرت برند بیا سرکشی مکن

Гардии асири банди дгрроаҳ дил мазан

گردی اسیر بند دگرراه دل مزن

Бо офтоб вмаҳ кунӣ эй зулфи ҳамсарӣ

با آفتاب ومه کنی ای زلف همسری

Ҳастӣ магар чу ман зи ғуломони бўолҳсн

هستی مگر چو من ز غلامان بوالحسن