эй парешони зулфи ту тӯмори ҷамъи малики чин

ای پریشان زلف تو طومار جمع ملک چین

Ҷамъи чини роҳич муставфӣ набастааст ин чунин

جمع چین را هیچ مستوفی نبسته است اینچنین

Ҷамъи чини ҳамгар ба бисёре чин зулф туаст

جمع چین هم گر به بسیاری چین زلف توست

Пас буд хоқони чини шоҳаншаҳ рӯй замин

پس بود خاقان چین شاهنشه روی زمین

Носири аддӣни шаҳ аз ин маънӣ агар огаҳ шавад

ناصرالدین شه از این معنی اگر آگه شود

Анқариб аз рай кашад лашкари паии тасхири чин

عنقریب از ری کشد لشکر پی تسخیر چین

намешунидам ман зи атторон ки дрчинаст машк

می‌شنیدم من ز عطاران که در چین است مشک

Чун бидидам зулфи тўдидм ки дрмшкаст чин

چون بدیدم زلف تو دیدم که در مشک است چین

Ман дилӣ дорам ту зулфии ҳеҷ кас огаҳ нашуд

من دلی دارم تو زلفی هیچ کس آگه نشد

Кин шдошФтаҳ аз он ё он парешон шуд аз ин

کاین شد آشفته از آن یا آن پریشان شد از این

Худ бигӯям дили маро ошуфта шуд аз зулфи ту

خود بگویم دل مرا آشفته شد از زلف تو

Бо парешони зулфат аз бас шуд дил ман ҳамнишин

با پریشان زلفت از بس شد دل من همنشین

Аз дили вҷон боварам шуд инки май гўиндхлқ

از دل و جان باورم شد اینکه می‌گویندخلق

Касби ху аз ҳам кнндори кас ба кас гардад қарин

کسب خو از هم کنند ار کس به کس گردد قرین

Зулфи ту чун қанбараст вобрўит чун зулфиқор

زلف تو چون قنبر است و ابرویت چون ذوالفقار

Пас ба рӯяти ҳам тавон гуфтани амири алмؤмнин

پس به رویت هم توان گفتن امیرالمؤمنین

Шуд блндоқбол чун зулфи баландати сарфароз

شد بلنداقبال چون زلف بلندت سرفراز

Точў зулфат шуд ғуломӣ аз алии мавлои дайн

تاچو زلفت شد غلامی از علی مولای دین

эй ба рифъати боргоҳат қубба карда зи офтоб

ای به رفعت بارگاهت قبه کرده ز آفتاب

Бар сарои пардаи ҷалолати турраи ҳурони таноб

بر سراپرده جلالت طره حوران طناب

Гар наме соӣиди рухи доим ба хоки даргаат

گر نمی‌سائید رخ دائم به خاک درگهت

Кӣ ҷаҳони орои въолмтоб май шдоФтоб

کی جهان آرا و عالمتاب می‌شد آفتاب

Аз тўгрФрмони шўдсодр ки сулҳи орндпиш

از تو گر فرمان شود صادر که صلح آرند پیش

Хок биншинад бар боди оташи афрӯзади зи об

خاک بنشیند بر باد آتش افروزد ز آب

Ин қамари воин чархи атласро худо фармуд халқ

این قمر واین چرخ اطلس را خدا فرمود خلق

То ба Рахши вазин худ аз ин кунӣ ҷли зи он рикоб

تا به رخش و زین خود از این کنی جل زآن رکاب

Каси нбошдҷзи ту яздон дорад ар қоими мақом

کس نباشدجز تو یزدان دارد ار قائم مقام

Кас надорад ҷузи ту эзад хоҳад ар нойиби мноб

کس ندارد جز تو ایزد خواهد ار نایب مناب

Бутуробати ном вто шуд мадфанати хоки Наҷаф

بوترابت نام و تا شد مدفنت خاک نجف

Зикри арш ва фарш шуд ё литнии канти туроб

ذکر عرش و فرش شد یا لیتنی کنت تراب

Сиркаи шдҳри кас шароб оварад дар хок дарат

سرکه شد هر کس شراب آورد در خاک درت

Пас гунаҳи ҳам май шўдолбтаҳ дар онҷои савоб

پس گنه هم می‌شود البته در آنجا ثواب

Аз ҳисоби маҳшарам парво набошад чун тўӣӣ

از حساب محشرم پروا نباشد چون توئی

Муншии девони ҳақи муставфии рўзҳсоб

منشی دیوان حق مستوفی روز حساب

Аз тўФтҳ боб хоҳам зонкаҳи фармӯдаи набӣ

از تو فتح باب خواهم زآنکه فرموده نبی

Шаҳри илмами ман писари ъмми алӣ ӯ рости боб

شهر علمم من پسر عمم علی او راست باب

эй ба хон неъмати раззоқи олами субҳи вшом

ای به خوان نعمت رزاق عالم صبح و شام

Қосими алорзоқи ҳақ бар бандагони азхоси въом

قاسم الارزاق حق بر بندگان از خاص و عام

Зоти пакети офаринишро сабаб шуд варна кӣ

ذات پاکت آفرینش را سبب شد ورنه کی

Олимӣ май буд водм ё ки субҳӣ буд вшом

عالمی می‌بود و آدم یا که صبحی بود و شام

Нест андари олами водм ба ғайр аз зоти ту

نیست اندر عالم وآدم به غیر از ذات تو

Ибтидои вои нетҳо воФттоҳу ахттом

ابتدا وا نتها وافتتاح و اختتام

Гар набӯдӣ раҳнамои Хизр дар зулмоти даҳр

گر نبودی رهنمای خضر در ظلمات دهر

Бўдтои рӯзи қиёмати зи оби ҳайвони ташнаи ком

بود تا روز قیامت زآب حیوان تشنه کام

Ҷуз ба тўшоҳо ба дигар кас нигарадам млтҷӣ

جز به تو شاها به دیگر کس نگردم ملتجی

Конкаҳи оўрдолтҷои сӯй ту шуд мқзии алмром

کانکه آورد التجا سوی تو شد مقضی المرام

Ҷуз ба меҳри тўдли ман хўниндозд ба кас

جز به مهر تو دل من خو نیندازد به کس

Ҳамчуи он тифлӣ ки нашносад ба олами ғайри моам

همچو آن طفلی که نشناسد به عالم غیر مام

Саҷдаи гоҳи мард вазн шуд қиблаи пери вҷўон

سجده‌گاه مرد و زن شد قبله پیر و جوان

Мўлдзоти шарифати гашт чун байт улҳаром

مولد ذات شریفت گشت چون بیت الحرام

Ҳар мусалло бетаваллоӣ тўботл бошадаш

هر مصلی بی تولای تو باطل باشدش

Ҳам рукӯъ ва ҳам суҷуди ваҳми қууди ваҳми қиём

هم رکوع و هم سجود و هم قعود و هم قیام

Ҳафт дарёгар мураккаби ҳафт иқлӣми арқлм

هفت دریا گر مرکب هفت اقلیم ار قلم

Ҳафт гардунгар варақ мадҳат нахоҳад шдтмом

هفت گردون گر ورق مدحت نخواهد شد تمام

эй ки омад сӯраи волшмси васф рӯй ту

ای که آمد سوره والشمس وصف روی تو

Вай ки бошад ояи воллили шарҳи мӯии ту

وی که باشد آیه واللیل شرح موی تو

Ин ҳамаи васфӣ ки дар динои з тӯбо ме кунанд

این همه وصفی که در دینا ز طوبی می‌کنند

Кӣ ба зибоӣӣ буд чун қомати дилҷӯии ту

کی به زیبائی بود چون قامت دلجوی تو

Ҳоши ллаҳ хӯн нагардад ҳаргизи андрноФаҳи машк

حاش لله خون نگردد هرگز اندر نافه مشک

Брмшоми ҷони аўътр ар набахшад буии ту

بر مشام جان او عطر ار نبخشد بوی تو

Инки май гўинддръолми биҳишт вдўзхӣ аст

اینکه می گویند در عالم بهشت و دوزخی است

Дӯзах аз қаҳр ту шуд пайдои биҳишт аз хуии ту

دوزخ از قهر تو شد پیدا بهشت از خوی تو

Даррамони рӯзӣ ки яздони чархро фармуд халқ

در همان روزی که یزدان چرخ را فرمود خلق

Кард қоматро дўто то бӯсади аўзонўии ту

کرد قامت را دوتا تا بوسد او زانوی تو

Аввал ҳар моҳи ҳаргизи бадар кӣ гардад ҳилол

اول هر ماه هرگز بدر کی گردد هلال

Гар бдўноиди ишорати азхми абрӯии ту

گر بدو ناید اشارت ازخم ابروی تو

Тўчўи хуршеди дурахшонеи вмни ҳрбои сифат

تو چو خورشید درخشانی و من حربا صفت

Тавба ҳар сӯи коварии рӯ рӯй орми сӯии ту

تو به هر سو که‌آوری رو روی آرم سوی تو

Фии алмисли майл ар ба лаъиби сўлҷони вгўкнӣ

فی المثل میل ار به لعب صولجان و گو کنی

Осмонро орзўоид ки гардад гӯии ту

آسمان را آرزو آید که گردد گوی تو

Ҳмчўиъқўб аз ғами Юсуфи шам аз гиряи кӯр

همچو یعقوب از غم یوسف شم از گریه کور

Кӣ шўдёрб ки уфтад чашми ман бар рӯй ту

کی شود یارب که افتد چشم من بر روی تو

Кофарам хонанд агар гӯям худо бошад алӣ

کافرم خوانند اگر گویم خدا باشد علی

На худо бошад алӣ на зу ҷудои бошдълӣ

نه خدا باشد علی نه زو جدا باشد علی

Ҳеҷ кориро накарда беалӣ гуё худо

هیچ کاری را نکرده بی علی گویا خدا

Худхудои фармӯда чун даст худо бошад алӣ

خودخدا فرموده چون دست خدا باشد علی

Ҳар киро ранҷӣ расад ӯ роълии грддшФо

هرکه را رنجی رسد او را علی گردد شفا

Ҳар киро дардии бўдоўро даво бошад алӣ

هرکه را دردی بود او را دوا باشد علی

эй дил аз зиндони танг гўрдрўҳшт мабош

ای دل از زندان تنگ گور در وحشت مباش

Зонкаҳи дарҳари ҷо ба ҳрдл ошно бошад алӣ

زآنکه درهر جا به هردل آشنا باشد علی

Нест парвои зи ин ки тӯмор амал дорам сиёҳ

نیست پروا ز این که طومار عمل دارم سیاه

Чун ки донам шоФъи рӯз ҷазо бошад алӣ

چون که دانم شافع روز جزا باشد علی

Поки яздон ҳар чаҳ олам халқ фармуд вкнд

پاک یزدان هر چه عالم خلق فرمود و کند

Рӯбаҳ ҳар олам ки оре подшо бошад алӣ

رو به هر عالم که آری پادشا باشد علی

Олами водми саросар чун ҳама фонӣ шаванд

عالم و آدم سراسر چون همه فانی شوند

Ман надорам шак ба дили кондм ба ҷо бошад алӣ

من ندارم شک به دل که‌آندم به جا باشد علی

Тохдогўид ки малик аз кист аўгўиди зи ту

تاخدا گوید که ملک از کیست او گوید ز تو

То худо боқӣаст гуё дар бақо бошад алӣ

تا خدا باقی است گویا در بقا باشد علی

Ду бинад аз аз алии кӯро ба ҳақ набӯд дўӣӣ

دو بیند از از علی کو را به حق نبود دوئی

Пас ба чашми сари ббинҳқро ки то бошад алӣ

پس به چشم سر ببین حق را که تا باشد علی

Баси парешони рӯзгорам ё амири алмؤмнин

بس پریشان روزگارم یا امیر المؤمنین

Чора Эй фармо ба корам ё амири алмؤмнин

چاره‌ای فرما به کارم یا امیر المؤمنین

Ҳамчуи фирорӣ ки ӯро нест дар оташи қарор

همچو فراری که او را نیست در آتش قرار

Аз ғами дил беқарорам ё амири алмؤмнин

از غم دل بی قرارم یا امیر المؤمنین

Доманам шуд чашмаи сории бскаҳ аз шавқати зи чашм

دامنم شد چشمه‌ساری بس که از شوقت ز چشم

Ашки резу ашкборм ё амири алмؤмнин

اشک‌ریز و اشکبارم یا امیر المؤمنین

Ғайри ҷурми алои гунаҳи ҷузи маъсияти дун аз хато

غیر جرم الا گنه جز معصیت دون از خطا

Рӯзу шаб корӣ надорам ё амири алмؤмнин

روز و شب کاری ندارم یا امیر المؤمنین

Дорам умеди инки яздонам бубахшад чун тўӣӣ

دارم امید اینکه یزدانم ببخشد چون توئی

ШоФъи рӯзи шуморам ё амири алмؤмнин

شافع روز شمارم یا امیر المؤمنین

Вой бар ҳолам набошигар марои фарёди рас

وای بر حالم نباشی گر مرا فریاد رس

Чун шўдҷо дар мазорам ё амири алмؤмнин

چون شود جا در مزارم یا امیر المؤمنین

Чун ба дили меҳри тӯдорам на дигар бок аз гунаҳ

چون به دل مهر تو دارم نه دگر باک از گنه

На буд парвои зуннорам ё амири алмؤмнин

نه بود پروا ز نارم یا امیر المؤمنین

Гар бигирам оташи андари каф наме сўздмро

گر بگیرم آتش اندر کف نمی‌سوزد مرا

Талқ бар даст ар гузорам ё амири алмؤмнин

طلق بر دست ار گذارم یا امیر المؤمنین

Меҳри ту дрхосит аз талқ кӣ камтар буд

مهر تو در خاصیت از طلق کی کمتر بود

Тан ба меҳрат месипорам ё амири алмؤмнин

تن به مهرت می‌سپارم یا امیر المؤمنین

Хастаи ҷонам ё амири алмؤмнини сндни мадад

خسته جانم یا امیر المؤمنین سندن مدد

Нотавонам ё амири алмؤмнини сини ?дани мадад

ناتوانم یا امیر المؤمنین سن دن مدد

Соли вмоаҳу рӯзи вшби зи андӯҳи врнҷу дарди вғм

سال و ماه و روز و شب ز اندوه و رنج و درد و غم

Дар фиғонам ё амири алмؤмнини сини ?дани мадад

در فغانم یا امیر المؤمنین سن دن مدد

Аз ғами вдрд вмҳн гардӣда чун савҳон ба тан

از غم و درد وم حن گردیده چون سوهان به تن

Устихонам ё амири алмؤмнини сини ?дани мадад

استخوانم یا امیر المؤمنین سن دن مدد

Доманами чўнноФаҳи пар хӯн гаштааст аз баси зи чашм

دامنم چون نافه پر خون گشته است از بس ز چشم

Хӯн фишонам ё амири алмؤмнини сини ?дани мадад

خون فشانم یا امیر المؤمنین سن دن مدد

Дар зимистон чун шавад рӯй гулистон дар ҷаҳон

در زمستان چون شود روی گلستان در جهان

Он чунонам ё амири алмؤмнини сини ?дани мадад

آنچنانم یا امیر المؤمنین سن دن مدد

Чун пркоҳӣ ки оташи сўздш аз ғам бсухт

چون پر کاهی که آتش سوزدش از غم بسوخت

Ҷисми вҷонм ё амири алмؤмнини сини ?дани мадад

جسم و جانم یا امیر المؤمنین سن دن مدد

Даҳри рўӣини тани маро пиндоштааст вгштаҳ аст

دهر روئین تن مرا پنداشته است و گشته است

Ҳафт хонам ё амири алмؤмнини сини ?дани мадад

هفت خوانم یا امیر المؤمنین سن دن مدد

Рӯзи маҳшар дар саволи вдрҷўоб ахрс шавад

روز محشر در سؤال و در جواب اَخرَس شود

Чун забонам ё амӣралмуъминӣни сини ?дани мадад

چون زبانم یا امیرالمؤمنین سن دن مدد

Дар ҷазои ҷурмами андари оташ дӯзах шавад

در جزای جرمم اندر آتش دوزخ شود

Чун маконам ё амӣралмуъминӣни сини ?дани мадад

چون مکانم یا امیرالمؤمنین سن دن مدد