Шаб сиёҳ бидон зулфакон ту монад

شب سیاه بدان زلفکان تو ماند

Сипеди рӯз ба покии рухон ту монад

سپید روز به پاکی رخان تو ماند

Ақиқро чу бсоинди неки судаи гарон

عقیق را چو بسایند نیک سوده‌گران

Ки обдор буд , бо лабон ту монад

که آبدار بود، با لبان تو ماند

Ба бӯстони мулӯкони ҳазор гаштам беш

به بوستان ملوکان هزار گشتم بیش

Гули шукуфта ба рухсорагон ту монад

گل شکفته به رخسارگان تو ماند

Ду чашми оҳӯ ва ду наргиси шукуфтаи бабор

دو چشم آهو و دو نرگس شکفته ببار

Дуруст ва рост бидон чашмакон ту монад

درست و راست بدان چشمکان تو ماند

Камон Бобулён дидаму тарозии тир

کمان بابلیان دیدم و طرازی تیر

Ки бар кашида шавад , ба абрувон ту монад

که بر کشیده شود، به ابروان تو ماند

Туро ба сарви ин боло қиёс натавон кард

تو را به سروبن بالا قیاس نتوان کرد

Ки сарвро қад ва боло бидон ту монад

که سرو را قد و بالا بدان تو ماند