Он дам ки набӯд буд ман будам ва ту

آن دم که نبود بود من بودم و تو

Сармояи ишқу суд ман будам ва ту

سرمایهٔ عشق و سود من بودم و تو

Имрӯзу дай аз дерӣ ва зӯдӣаст ва чун

امروز و دی از دیری و زودی است و چون

На дайри бад ва на зуд ман будам ва ту .

نه دیر بد و نه زود من بودم و تو.