Пок кун зи олоишу ороиши худ роҳ ро

پاک کن ز آلایش و آرایش خود راه را

То шӯии сарҳанги олии ртбти ин даргоҳ ро

تا شوی سرهنگ عالی رتبت این درگاه را

Ҷғдўори андари хароби ин ҷаҳони моўии мгир

جغدوار اندر خراب این جهان ماوی مگیر

То шӯии бози хашин мари дасти шоҳаншоҳ ро

تا شوی باز خشین مر دست شاهنشاه را

Нафаси ту даҷоли тесту рӯҳи ту исои ту

نفس تو دجال تست و روح تو عیسی تو

Гар кашад даҷолро исо бирафтӣ роҳ ро

گر کشد دجال را عیسی برفتی راه را

Офаринишро ҳама пай кун ба теғ « лоолаҳ »

آفرینش را همه پی کن به تیغ «لااله»

То ҷаҳон софӣ шавад султон « алооллаҳ » ро

تا جهان صافی شود سلطان «الاالله» را

Вар чун Юсуфи чоҳу гоҳу малик май хоҳии биё

ور چون یوسف چاه و گاه و ملک می خواهی بیا

Ҳамчу ӯ як чанд маскани сози қаъри чоҳ ро

همچو او یک چند مسکن ساز قعر چاه را

ё биёи ҷоруб « ло » бар гири иброҳӣми вор

یا بیا جاروب «لا» بر گیر ابراهیم وار

Пас фурӯи рўб аз фалаки шеърӣу меҳру моҳ ро

پس فرو روب از فلک شعری و مهر و ماه را

Чун ту ин мардонагӣ кардӣ сазовор омадӣ

چون تو این مردانگی کردی سزاوار آمدی

Гар занӣ бар фарқи гардуни хаймау харгоҳ ро

گر زنی بر فرق گردون خیمه و خرگاه را

Қӯти ҷони андари ду олами ишқ ва тавҳидасту бас

قوت جان اندر دو عالم عشق و توحید است و بس

Ин қадар маълум бошад мардуми огоҳ ро

این قدر معلوم باشد مردم آگاه را

Гар туро эй « наҷм » ин қӯтаст чун исои бимон

گر ترا ای «نجم» این قوت است چون عیسی بمان

Баҳри ин муштии харону гов , бори коҳ ро

بهر این مشتی خران و گاو، بار کاه را

Ғам махӯр зу бош чун даҷол агар саҳарӣ кунад

غم مخور زو باش چون دجال اگر سحری کند

Сар ба ҷои бодо чу исои шоҳи Довӯди шоҳ ро

سر به جا بادا چو عیسی شاه داود شاه را