Хсрўо бишинав фузӯнӣ аз чу ман кам костӣ

خسروا بشنو فزونی از چو من کم کاستی

Ростӣ битавон шунӯди охири ҳам аз норостӣ

راستی بتوان شنود آخر هم از ناراستی

Кӣ раво дорад хиради озори ҳақ ҷустан шҳо

کی روا دارد خرد آزار حق جستن شها

Аз барои биўФоиии ботилӣ кам костӣ

از برای بیوفایی باطلی کم کاستی

Сари басар дунё наярзад мӯрӣ озурдан аз онк

سر بسر دنیا نیرزد موری آزردن از آنک

Чун ба даст ояд агар по дорадӣ зибостӣ

چون به دست آید اگر پا داردی زیباستی

Гар на дунёи биўФо будӣу мардуми каши чунин

گر نه دنیا بیوفا بودی و مردم کش چنین

Дар ҷаҳони ҳоким кунун ҳам одаму ҳўостӣ

در جهان حاکم کنون هم آدم و حواستی

Чун ҷаҳон бигирифт Искандари здор аҳам надошт

چون جهان بگرفت اسکندر زدار اهم نداشت

Вари ҷаҳони доростии шаҳ дар ҷаҳони доростӣ

ور جهان داراستی شه در جهان داراستی

Хсрўои Довӯди шоҳои малик агар боқии бадӣ

خسروا داود شاها ملک اگر باقی بدی

То абади малики сулаймони набии брҷостӣ

تا ابد ملک سلیمان نبی برجاستی

Чун сулаймони шаҳриёрӣ дар замона кас набӯд

چون سلیمان شهریاری در زمانه کس نبود

Ҳам ба сӯй таҳта шуд ва он тахти каши моўостӣ

هم به سوی تخته شد و آن تخت کش ماواستی

Он ҳамаи шоҳони Эронӣ ва тӯроне каҷанд

آن همه شاهان ایرانی و تورانی کجاند

Каз наҳифи теғашони бастаи камари ҷўзостӣ

کز نهیب تیغشان بسته کمر جوزاستی

Вар назар кардӣ ба базм врзмшон гуфтӣ хирад

ور نظر کردی به بزم ورزمشان گفتی خرد

Каз сипоҳу ганҷ ҳар шоҳии ҷаҳони дрёстӣ

کز سپاه و گنج هر شاهی جهان دریاستی

Хоки тира боз гуфтӣ ҳол ҳар шаҳи равшанат

خاک تیره باز گفتی حال هر شه روشنت

То шудӣ маълуми рояти хок агар гўёстӣ

تا شدی معلوم رایت خاک اگر گویاستی

Онкӣ некӣ кард номи нек аз ӯ боқӣ бимонад

آنکه نیکی کرد نام نیک از او باقی بماند

Врбдӣ кардӣ ба гетии ҳам ба бади рсўостӣ

وربدی کردی به گیتی هم به بد رسواستی

Бар гирифтӣ ибрат аз ҳоли мулӯки бостон

بر گرفتی عبرت از حال ملوک باستان

Чун шунидӣ достонашон ҳар ки ӯ доностӣ

چون شنیدی داستانشان هر که او داناستی

Ончӣ фардо дид хоҳии ғофилии имрӯзи ҳам

آنچه فردا دید خواهی غافلی امروز هم

Боз дидӣ оқилии каши чашми дили биностӣ

باز دیدی عاقلی کش چشم دل بیناستی

Ҳар касе фардо чу кишт хештан хоҳад дуруд

هر کسی فردا چو کشت خویشتن خواهد درود

Кишти худ имрӯзи беҳтари кштӣигар хостӣ

کشت خود امروز بهتر کشتئی گر خواستی

Инки халқ аз кори дунёи гашти нои парвои чунин

اینکه خلق از کار دنیا گشت نا پروا چنین

эй дареғ ар халқро бо кори дайни прўостӣ

ای دریغ ار خلق را با کار دین پرواستی

Шоҳ агар кардӣ назар дар ҷоми ҷам монанди ҷам

شاه اگر کردی نظر در جام جم مانند جم

Ончии нопидои хлқстии варои пидостӣ

آنچه ناپیدای خلقستی ورا پیداستی