Пардохта шуд ин китоби машҳуни бҳқоиқи улӯми макнуни бтўФиқу таъӣди худованди бичўну файзи фазл қодир кун Фикўну фари давлати маймуну Ямани ҳиммати ҳумоюни подшоҳи дайнпарвар вслтони адли густари хусрави Кайхусрави равиши киқбоди Қубоди ниҳоди аъло аллоҳи фии алдорини эъломи давлатау нашри фии алхоФқини ҷиноҳи салтаната бар дасти муншии ин маъонӣу машйади ин мабоонии алФқири илои аллоҳи Абубакри Абдуллоҳи бен мҳмдбни шоҳоўри алосдии алрозии рӯзи душанбеи аввали моҳи мубораки раҷаби моҳи худои азми аллоҳи баракатау боруки ълинои ҳалокау бадараи сол бар шашсад вбист аз ҳиҷрати бмҳрўсаҳи сиўоси ҳрсҳои аллоҳи таъолӣ .
پرداخته شد این کتاب مشحون بحقایق علوم مکنون بتوفیق و تأیید خداوند بیچون و فیض فضل قادر کن فیکون و فر دولت میمون و یمن همت همایون پادشاه دین پرور وسلطان عدلگستر خسرو کیخسرو روش کیقباد قباد نهاد اعلی الله فیالدارین اعلام دولته و نشر فیالخافقین جناح سلطنته بر دست منشی این معانی و مشید این مبانی الفقیر الیالله ابوبکر عبدالله بن محمدبن شاهاور الاسدی الرازی روز دوشنبه اول ماه مبارک رجب ماه خدای عظمالله برکته و بارک علینا هلاکه و بدره سال بر ششصد وبیست از هجرت بمحروسه سیواس حرسها الله تعالی.
Умеди бъноит беиллату ъотФти ҳазрати ҷлт чунонаст ки бад-ӣни тавассулу тақарруби моҷўр буд на маҷбур ва ин китоб дар ҳазрати салтанат манзур бошад на маҳҷӯр . Чаҳ ин ганҷи ҳақоиқро срсрӣ мутолиа натавон карду бъмрҳои дрзо бар румузу дақоиқи он итилоъ натавон ёфт . Ва ҳар чанд ин маъонии ғайбиро азин равшантару мубарҳантар ҳамоно дар силк баён натавон кашид валикини ҳали баъзе аз мушкилот аз румузу ашорот ки забони мурғонро мондаами сулаймон вшӣ тавонад кард . Чунонк ин заъиф гуяд .
امید بعنایت بیعلت و عاطفت حضرت جلت چنان است که بدین توسل و تقرب ماجور بود نه مجبور و این کتاب در حضرت سلطنت منظور باشد نه مهجور. چه این گنج حقایق را سرسری مطالعه نتوان کرد و بعمرهای درزا بر رموز و دقایق آن اطلاع نتوان یافت. و هر چند این معانی غیبی را ازین روشنتر و مبرهنتر همانا در سلک بیان نتوان کشید ولیکن حل بعضی از مشکلات از رموز و اشارات که زبان مرغان را ماندهم سلیمان وشی تواند کرد. چنانک این ضعیف گوید.
Ҳар дил накушуд бори баёни суханам
هر دل نکشد بار بیان سخنم
Ҳар ҷон начишад завқи зи ҷони суханам
هر جان نچشد ذوق ز جان سخنم
Зини гӯнаи муаммо ки забон сухан аст
زین گونه معما که زبان سخن است
Ҳам ман донам ки тарҷумони суханам
هم من دانم که ترجمان سخنم
Ва амоончи мултамиси ин заъифаст дар итмоми ин хизмат аз ани ҳазрати осмони рифъат на моли вҷоаҳ днёўӣаст . Бо онки бчнини воқеаи ҳоилу мусӣбати оми ҳошои ани ҳзраҳи ассалтана аз ватани бғрбт афтодааст ва аз масаррати бкрбт ва аз касрати бқлт ва аз ҷамъияти бтФрқт ва нагӯям аз иззати бмзлт ки иззати фақри ҳаргиз рӯй зиллат набинаду фақру фахри ҳмзоднд ки « алФқри фахрӣ » .
و اماآنچ ملتمس این ضعیف است در اتمام این خدمت از ان حضرت آسمان رفعت نه مال وجاه دنیاوی است. با آنک بچنین واقعه هایل و مصیبت عام حاشا عن حضره السلطنه از وطن بغربت افتاده است و از مسرت بکربت و از کثرت بقلت و از جمعیت بتفرقت و نگویم از عزت بمذلت که عزت فقر هرگز روی ذلت نبیند و فقر و فخر همزادند که «الفقر فخری».
Аллоҳи иълму алоёми търФно
الله یعلم و الایام تعرفنا
Анои кирому лкнои мФолис
انا کرام و لکنا مفالیس
Аммо мултамису мأмўл онаст ки дар авқоти хлўоту соъоти фироқоти бадасти ниёзу калиди ихлос дар ин хазонаи хонаи асрори илоҳӣ ки пари нқўди мавоҳиб номутаноҳӣ аст мекушояду сари дарҷҳои абвобу фусӯли он ки пари ҷавоҳири смини ҳақоиқ ва усӯласт брмёндозд ва бидида басират аз сари хулӯси ъқидти ғрр дар онро мутолиаи миФрмоиду зкўаҳи онро бъомли аъмолу вакил истеъмол мерасонад то бар мустаҳаққони рӯҳонӣу ҷисмонӣ ки масорифи зкўаҳу асноф садақаанд сарф мекунад . То ончи ин бечораи бчндини мавзе дар қалам овардааст ки подшоҳи дайнпарвару султони адли густари ҷаҳону ҷаҳонёнро муҳаққиқ шаваду фавойиди он бҷмлгии олам ва оламён бирасад воин маънӣу силтӣ шигарф бошад ин заъифро дар ҳазрати султони ҳақиқии бндомту хиҷолати махӯзу мъотб ва мъоқб нагардад ; ани шоءи аллоҳи таъолӣ .
اما ملتمس و مأمول آن است که در اوقات خلوات و ساعات فراغات بدست نیاز و کلید اخلاص در این خزانه خانه اسرار الهی که پر نقود مواهب نامتناهی است میگشاید و سر درجهای ابواب و فصول آن که پر جواهر ثمین حقایق و اصول است برمیاندازد و بدیده بصیرت از سر خلوص عقیدت غرر در آن را مطالعه میفرماید و زکوه آن را بعامل اعمال و وکیل استعمال میرساند تا بر مستحقان روحانی و جسمانی که مصارف زکوه و اصناف صدقهاند صرف میکند. تا آنچ این بیچاره بچندین موضع در قلم آورده است که پادشاه دینپرور و سلطان عدلگستر جهان و جهانیان را محقق شود و فواید آن بجملگی عالم و عالمیان برسد واین معنی و سیلتی شگرف باشد این ضعیف را در حضرت سلطان حقیقی بندامت و خجالت مأخوذ و معاتب و معاقب نگردد؛ انشاء الله تعالی.
Шҳо таваққуъам аз хидматии чунин кардан
شها توقعم از خدمتی چنین کردن
На ҷбаҳ буд ва на дастору тилсони врдо
نه جبه بود و نه دستار و طیلسان وردا
На ҷоҳу мансаб ва на эҳтишом буду қабул
نه جاه و منصب و نه احتشام بود و قبول
На молу неъмату сирват на ҳурмати дунё
نه مال و نعمت و ثروت نه حرمت دنیا
На низ шер ва майу ангабин на мивау боғ
نه نیز شیر و می و انگبین نه میوه و باغ
На хулду ҳуру қусӯр ва на сояи тӯбо
نه خلد و حور و قصور و نه سایه طوبی
Балии ду чизи таманноӣ доъит будаст
بلی دو چیز تمنای داعیت بودست
Ки бози ҳосил ҳар ду ҳаме шавад бикӣ
که باز حاصل هر دو همی شود بیکی
Яке таматтуъи шоҳи ҷаҳон ки доими бод
یکی تمتع شاه جهان که دایم باد
Дувуми баёни мақомоту кашфи дайни ҳудо
دوم بیان مقامات و کشف دین هدی
Ки то бад-ӣни ду всилти расми бмқъди сидқ
که تا بدین دو وسیلت رسم بمقعد صدق
Ки ҳаст мақсаду мақсӯди ҳазрати мавло
که هست مقصد و مقصود حضرت مولی
Агар зкўаҳ диҳад шаҳи бъомли аъмол
اگر زکوه دهد شه بعامل اعمال
Азин хазона шавам сурх рӯй дар уқбо
ازین خزانه شوم سرخ روی در عقبی
Ғароматии нкшми зонч дар қалам омад
غرامتی نکشم زانچ در قلم آمد
Хиҷолатӣ набарам зонч кардаам онҳо
خجالتی نبرم زانچ کردهام آنها
Адиби собири азин боб эй шаҳи олам
ادیب صابر ازین باب ای شه عالم
Чаҳ сахти хуби яке байт мекунад иншо
چه سخت خوب یکی بیت میکند انشا
« бсди қасидаи туро хондаам Кариму раҳим
«بصد قصیده ترا خواندهام کریم و رحیم
Чунон макун ки хаҷали гирдами андарин даъвӣ »
چنان مکن که خجل گردم اندرین دعوی»
Шҳо ҳазор муҷаллади китоб бояд чунин
شها هزار مجلد کتاب باید چنین
Барои ҳазрати ту сохт азин маънӣ
برای حضرت تو ساخت ازین معنی
Сазад аз ъотФти подшоҳона ки ин тӯҳфаи дарвешонаи бъини алрзои млҳўз ва маҳфӯз гирданду брзлоти қадами мухлисонау ҳФўоти қалами дъогўёнаҳи рақами афв мулӯкона кашад ва онро аз ҷумла « каломи алъшоқи итўӣу лоирўӣ » донад . Хатми китоб аз барои муборакӣ бар дуоӣ манзум кардаед то « хтомаҳи мск » бошад
سزد از عاطفت پادشاهانه که این تحفه درویشانه بعین الرضا ملحوظ و محفوظ گرداند و برزلات قدم مخلصانه و هفوات قلم دعاگویانه رقم عفو ملوکانه کشد و آن را از جمله «کلام العشاق یطوی و لایروی» داند. ختم کتاب از برای مبارکی بر دعای منظوم کردهاید تا «ختامه مسک» باشد
ё раби ту марин сояи яздоне ро
یا رب تو مرین سایه یزدانی را
Бигзор бад-ӣни ҷаҳони ҷҳонбонӣ ро
بگذار بدین جهان جهانبانی را
Андари кнФи ъотФти хешаши дор
اندر کنف عاطفت خویشش دار
Ин ҳомии байзаи мусулмонӣ ро
این حامی بیضه مسلمانی را
Волҳмдллаҳи раби Алъоламину слии аллоҳи алии сиднои Муҳамаду ?алаи аҷмъин .
والحمدلله رب العالمین و صلیالله علی سیدنا محمد و آله اجمعین.