Дардо ки дил аз ғамати бФрсўд

دردا که دل از غمت بفرسود

Вази васли ту як нафас нёсуд

وز وصل تو یک نفس نیاسود

Маҷнӯн ки зи ишқ рӯй Лайлӣ

مجنون که ز عشق روی لیلی

Бо ҷон ва ҷаҳон надошт майлӣ

با جان و جهان نداشت میلی

Пайваста чу бод бар дару дашт

پیوسته چو باد بر در و دشت

Ошуфта ва беқарор май гашт

آشفته و بی‌قرار می‌گشت

Ҳамвора чу абри навбаҳорӣ

همواره چو ابر نوبهاری

намекард зи дидаи ашки борӣ

می‌کرد ز دیده اشک‌باری

ӯ низ ғамаш ба қадар ме хӯрд

او نیز غمش به قدر می‌خورد

Гуҳи гуҳи назараш ба ҳол ме кард

گه‌گه نظرش به حال می‌کرد

Ҳоли ман бе қарори маҳзун

حال من بی‌قرار محزون

Бигузашта зи ҳоли зори маҷнӯн

بگذشته ز حال زار مجنون

Охир назарӣ фикан ба ҳолам

آخر نظری فکن به حالم

Каз дасти фироқи пои молам

کز دست فراق پای‌مالم

Бисёр ҷафо кашидам аз ту

بسیار جفا کشیدم از تو

Як рӯз вафо надидам аз ту

یک روز وفا ندیدم از تو

Аз ман ҳамаи рӯзи ҷони сипорӣ

از من همه روز جان‌سپاری

Вази ту ҳамаи дами ҷафоу хорӣ

وز تو همه دم جفا و خواری

Ҳиҷрони ту эйнигор дилбанд

هجران تو ای نگار دلبند

Шохи тарабами з бех барканд

شاخ طربم ز بیخ برکند

Рафт аз ғами ишқи ту ба як бор

رفت از غم عشق تو به یک بار

Дасти тарабу нишотам аз кор

دست طرب و نشاطم از کار

Дил бе ту ғариқи баҳр хӯн шуд

دل بی تو غریق بحر خون شد

Вази пардаи офият бурун шуд

وز پردۀ عافیت برون شد

Зинҳор ки аз ман парешон

زنهار که از من پریشان

Чун турраи хеш сар мапӣчон

چون طرۀ خویش سر مپیچان

Чун нест маро ба ҳеҷ рӯе

چون نیست مرا به هیچ رویی

Ҷуз дидани рӯяти орзӯе

جز دیدن رویت آرزویی

Бурқаъи зи рух чу ма барафкан

برقع ز رخ چو مه برافکن

Бинмоӣ рухам ба фоли эмин

بنمای رخم به فال ایمن