Чун боди насими навбаҳорӣ

چون باد نسیم نوبهاری

Дид он ҳамаи аҷз бе қарорӣ

دید آن همه عجز بی‌قراری

Донист ки нест эҳтимолаш

دانست که نیست احتمالش

Дил сӯхт барон шикастаи ҳолаш

دل سوخت بران شکسته حالش

Омад сӯии оннигор бадаҳд

آمد سوی آن نگار بدعهد

Бгзорди паём ӯ ба сад ҷаҳд

بگزارد پیام او به صد جهد

Гуфташ ба тариқи нуктаи доне

گفتش به طریق نکته‌دانی

К-эии васли ту асли зиндагонӣ

کای وصل تو اصل زندگانی

Чун хастау ташна дар биёбон

چون خسته و تشنه در بیابان

Ҷон дод чаҳ судаши оби ҳайвон

جان داد چه سودش آب حیوان

Раҳми ори барин шикастаи хотир

رحم آر برین شکسته‌خاطر

Гар фурқати тести хастаи хотир

گر فرقت تست خسته خاطر

Акнӯн бичашон май висол

اکنون بچشان می وصال

Шўомрўз назар фикан ба ҳолаш

شوامروز نظر فکن به حالش

Фардо ки зи фурқатати бимирад

فردا که ز فرقتت بمیرد

Васли ту куҷоаш даст гирад

وصل تو کجاش دست گیرد

Фарҳод чу дод ҷони ширин

فرهاد چو داد جان شیرین

Судаш накунад лабони ширин

سودش نکند لبان شیرین

Боз аз сари нозу кӣнаи ҷӯӣ

باز از سر ناز و کینه‌جویی

Гуфташ ба тариқи тундхуе

گفتش به طریق تندخویی

К-эии боди нгФтмт ки дигар

کای باد نگفتمت که دیگر

Пиромни он диёр магзар

پیرامن آن دیار مگذر

Андеша намекунӣ ки ногоҳ

اندیشه نمی‌کنی که ناگاه

Як рӯзи бронмти зи даргоҳ

یک روز برانمت ز درگاه

Ин бе адабии намӯданати бас

این بی‌ادبی نمودنت بس

Ин гуфтан ва ин шуниданати бас

این گفتن و این شنودنت بس

Дигари Марв эй насими пешаш

دیگر مرو ای نسیم پیشش

Бигзор ба ҳоли зори хешаш

بگذار به حال زار خویشش

Лек ар гузарӣ фитад ба сӯяш

لیک ار گذری فتد به سویش

Гар зинда буд з ман бигӯяш

گر زنده بود ز من بگویش