Чашмами зи ғамати пуроб то кӣ

چشمم ز غمت پرآب تا کی

Вази ҳиҷри ту дили кабоб то кӣ

وز هجر تو دل کباب تا کی

Чун ғамзаи шӯхи ним мастат

چون غمزه شوخ نیم‌مستت

Ҳоли дили ман хароб то кӣ

حال دل من خراب تا کی

Бахт аз ман зори дили рамида

بخت از من زار دل رمیده

Чун чашми хушат ба хоб то кӣ

چون چشم خوشت به خواب تا کی

Ин сӯзи ману ниёз то чанд

این سوز من و نیاز تا چند

Венаи нози туу итоби токӣ

وین ناز تو و عتاب تاکی

Аз чашми ман фироқи дида

از چشم من فراق‌دیده

Рухсори ту дар ҳиҷоб то кӣ

رخسار تو در حجاب تا کی

Бечораи дили ман аз фироқат

بیچاره دل من از فراقت

Дар меҳнату изтироби токӣ

در محنت و اضطراب تاکی

Бо ибни имоди хастаи охир

با ابن عماد خسته آخر

эй тарки хатои хитоб то кӣ

ای ترک خطا خطاب تا کی

Хониш
бхш 39 - ғзл — офср орӣо