Гӯи он ки гадои ҳазрати тест
گو آن که گدای حضرت تست
Парвонаи шамъи талъати тест
پروانۀ شمع طلعت تست
Бехоб ва хураст дар фироқат
بیخواب و خور است در فراقت
Хунин ҷигараст аз иштиёқат
خونینجگر است از اشتیاقت
Дид аз ту ҷафоӣ бе ниҳоят
دید از تو جفای بینهایت
Ҳаргиз нагузид кас ба ҷоят
هرگز نگزید کس به جایت
Бо ҳиҷри ту муддатӣ ба сари барад
با هجر تو مدتی به سر برد
Ҷузи роҳи муҳаббат ту насупурд
جز راه محبت تو نسپرد
Аз ишқат агарчӣ нотавон буд
از عشقت اگرچه ناتوان بود
Доим ба ғами ту шодмон буд
دایم به غم تو شادمان بود
То дар раҳи меҳри ту қадам зад
تا در ره مهر تو قدم زد
Чун субҳи з рӯй сидқ дам зад
چون صبح ز روی صدق دم زد
Ҳарчанд ки дар ғамат ҷафо дид
هرچند که در غمت جفا دید
Аз роҳи вафоӣ ту нигарадед
از راه وفای تو نگردید
Бе меҳри ту як нафас назд дам
بیمهر تو یک نفس نزد دم
Ҷузи ёд тўош набӯд ҳамдам
جز یاد تواش نبود همدم
Чун ёфт зи лутфати ин мароҳим
چون یافت ز لطفت این مراحم
Гашт аз раҳи марҳамати фароҳам
گشت از ره مرحمت فراهم
Ҳамроҳи қўоФли саноят
همراه قوافل ثنایت
Аз шавқу ниёз бе ниҳоят
از شوق و نیاز بینهایت
Кард аз паии шарҳи сӯрати ҳол
کرد از پی شرح صورت حال
Ин нома ба фари арзати ирсол
این نامه به فرّ عرضت ارسال
Баъд аз хадамоти чокарона
بعد از خدمات چاکرانه
Бо шавқу ниёз бе карона
با شوق و نیاز بیکرانه
намегуядат эйнигор дили ҷӯй
میگویدت ای نگار دلجوی
Ваии ҳури парии рухи малики хуй
وی حور پریرخ ملکخوی
эй рӯй ту рашки лолау гул
ای روی تو رشک لاله و گل
Зулфи ту шикасти қадари сунбул
زلف تو شکست قدر سنبل
Қади ту ниҳоли Комронии сет
قد تو نهال کامرانیست
Лаъли лабати оби зиндагонии сет
لعل لبت آب زندگانیست
Ҷузи меҳри ту дар дилами мабодо
جز مهر تو در دلم مبادا
Ҷузи кӯии ту манзилами мабодо
جز کوی تو منزلم مبادا
Гар ҷавр ту кард пои молам
گر جور تو کرد پایمالم
Ҳам лутф ту шуд қарини ҳолам
هم لطف تو شد قرین حالم
Бгдохтии аввалам ба зорӣ
بگداختی اولم به زاری
Бнўохтии охирам ба ёрӣ
بنواختی آخرم به یاری
Аз васли худам чу мужда додӣ
از وصل خودم چو مژده دادی
Бар ман дар хуррамии кушодӣ
بر من در خرمی گشادی
Зини муждаи басони гули шакуфтам
زین مژده بسان گل شکفتم
Бо худ зи сар нишот гуфтам
با خود ز سر نشاط گفتم