Бисёр ҷафоу ранҷи барадӣ

بسیار جفا و رنج بردی

То роҳ ба сӯии ганҷи барадӣ

تا راه به سوی گنج بردی

Бегонаи зи хеш то нагаштӣ

بیگانه ز خویش تا نگشتی

Бо васли ман ошно нагаштӣ

با وصل من آشنا نگشتی

Хуш бош ки бо ту аҳд кардам

خوش باش که با تو عهد کردم

Коўроқ фироқ дарнавардам

کاوراق فراق درنوردم

Чун нест турои сари сабурӣ

چون نیست ترا سر صبوری

Зин беш наҷӯям аз ту даврӣ

زین بیش نجویم از تو دوری

Вақтаст ки барги айш созӣ

وقت است که برگ عیش سازی

Бо ман ба тариқи дили навозӣ

با من به طریق دل‌نوازی

Ақвол сифат шавам қаринат

اقوال صفت شوم قرینت

Гирдам ба мурод ҳам нишинат

گردم به مراد هم‌نشینت

То бодаи хурии зи соғари васл

تا باده خوری ز ساغر وصل

Сероби шӯии зи кавсари васл

سیراب شوی ز کوثر وصل