Мо ба гулзори изорати ҳама дар бустонем

ما به گلزار عذارت همه در بستانیم

Аз хаёл май лаълати ҳамаи сари мстоним

از خیال می لعلت همه سر مستانیم

Ним ҷонӣаст ки дар пой ту андохта ем

نیم جانیست که در پای تو انداخته ایم

Нест лоиқ чаҳ тавон кард тҳидстоним

نیست لایق چه توان کرد تهیدستانیم

Чеҳра бинмо ки чу субҳами нафасӣ беш намонад

چهره بنما که چو صبحم نفسی بیش نماند

Кони нафасро зи сари сидқ бар он афшонем

کان نفس را ز سر صدق بر آن افشانیم

Гар ба савдои ту дар пои бигардади сари мо

گر به سودای تو در پای بگردد سر ما

Ту мапиндор ки аз пои ту сар гардонем

تو مپندار که از پای تو سر گردانیم

Мо ба умеди ту аз роҳи дароз омада ем

ما به امید تو از راه دراز آمده ایم

Сар магардон ки чу зулфат ҳама саргардонем

سر مگردان که چو زلفت همه سرگردانیم

Шуъла ӣ оташ дил ҳастӣ мо паст кунад

شعله ی آتش دل هستی ما پست کند

Гар на ҳрлҳзаҳ ба оби мижа аш бинишонем

گر نه هرلحظه به آب مژه اش بنشانیم

Пештар зон ки фалак дод з мо бастанд

پیشتر زان که فلک داد ز ما بستاند

Соқиои бода ки мо дод азу бустонем

ساقیا باده که ما داد ازو بستانیم

Мо ки паймони вафо бо сар зулфат бастем

ما که پیمان وفا با سر زلفت بستیم

Ба вафои ту ки ҳам бар сар он паймонем

به وفای تو که هم بر سر آن پیمانیم

Ҳолиё дар сифати ҳасани ту чун ибни ҳисом

حالیا در صفت حسن تو چون ابن حسام

Дар кутуби хона ӣ ишқат варақӣ ме хонем

در کتب خانه ی عشقت ورقی می خوانیم