Зулфи ошуфтаи ҳамеи тобӣ ва ман май тобам

زلف آشفته همی تابی و من می تابم

Оташ чеҳра мефурӯз ки ман дар тобам

آتش چهره میفروز که من در تابم

Шаби хаёли ту ба болин ман омад гуфтам

شب خیال تو به بالین من آمد گفتم

Оҳи комад ба серуми умр ва ман андари хобам

آه کامد به سرم عمر و من اندر خوابم

Мо дарин баҳр ба киштӣ ту ёбем наҷот

ما درین بحر به کشتی تو یابیم نجات

Кашишӣ кун ки ба соҳили кашӣ аз гирдобам

کششی کن که به ساحل کشی از گردابم

Он чунон ташна ӣ лаъли лаби сероби туам

آن چنان تشنه ی لعل لب سیراب توام

Коби ҳайвони натавонад ки кунад серобам

کاب حیوان نتواند که کند سیرابم

Тоқи абрӯии ту пайвастаи маро дар назараст

طاق ابروی تو پیوسته مرا در نظرست

Зон ҷиҳати саҷдаи кунони мӯътакифи миҳробам

زان جهت سجده کنان معتکف محرابم

Ба чаҳ боб аз дар маҳбӯби бгрдонм рӯй

به چه باب از در محبوب بگردانم روی

Рӯй фатҳӣ нанамуданд зи дигари боБам

روی فتحی ننمودند ز دیگر بابم

Чанбари зулф ту шуд силсила ӣ ибни ҳисом

چنبر زلف تو شد سلسله ی ابن حسام

Ҳар тараф мекашад ошуфта бидон қуллобам

هر طرف می کشد آشفته بدان قلابم