Гуфтам аз силсила ӣ мӯии ту парҳез кунам

گفتم از سلسله ی موی تو پرهیز کنم

Чун кунам баста ӣ он ҳалқа ӣ мишкӣни расанам

چون کنم بسته ی آن حلقه ی مشکین رسنم

Оташи чеҳри ту афрӯхта шуд ман чу сапанд

آتش چهر تو افروخته شد من چو سپند

Ҷой он ҳаст агар дида бар оташ фиканам

جای آن هست اگر دیده بر آتش فکنم

Ҷуръа Эй ёфтам аз ҷоми ту дар рӯзи азал

جرعه ای یافتم از جام تو در روز ازل

Ман аз он даври саросема ва бе хештанам

من از آن دور سراسیمه و بی خویشتنم

Зоҳид аз сайли сиришкам ба саломат магзар

زاهد از سیل سرشکم به سلامت مگذر

То дар ин варта ӣ хуноб науфтӣ ки манам

تا در این ورطه ی خوناب نیفتی که منم

зи оташи шавқи ту ҳар ҷо барам номи лабат

ز آتش شوق تو هر جا برم نام لبت

Нафас дӯд барояд ба димоғ аз даҳанам

نفس دود برآید به دماغ از دهنم

Ман ки бо доғ ту меРом чу сар аз кунҷи лаҳад

من که با داغ تو میرم چو سر از کنج لحد

Бар кунам зотши дили сӯхтаи ёбии кафанам

بر کنم زآتش دل سوخته یابی کفنم

Рӯзи аввал ки марои лутфи ту бо чандон айб

روز اول که مرا لطف تو با چندان عیب

БпзирФти ҳамонам ба ҳамон рад макунам

بپذیرفت همانم به همان رد مکنم

Дилам аз ғурбат дерин бигирифт ибни ҳисом

دلم از غربت دیرین بگرفت ابن حسام

Дар сар афтод зи сари бози ҳавои ватанам

در سر افتاد ز سر باز هوای وطنم

Тоири гулшани қудсам ба ншимнгаҳи хок

طایر گلشن قدسم به نشیمنگه خاک

Оқибати зини қафаси хокии тан бар шиканам

عاقبت زین قفس خاکی تن بر شکنم